ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ (26-27 Νοέμβρη 2011)

2011-11-28T16:46:00.001+02:00

Το πανελλαδικό διήμερο της Αριστερής Ενότητας γίνεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την κοινωνία και το πανεπιστήμιο. Υπό το βάρος των λαϊκών κινητοποιήσεων, την απεργία 19-20 Οκτώβρη αλλά και την έκφραση της λαϊκής αγανάκτησης στις παρελάσεις της 28ης Οκτώβρη, το πολιτικό σύστημα αναγκάστηκε να αναδιαταχθεί, οι αστικές δυνάμεις να ευθυγραμμιστούν πλήρως προκειμένου να περάσει η νέα δανειακή σύμβαση, και να πάει ένα βήμα παραπέρα η υλοποίηση των μέτρων που δεν κατάφερε να περάσει η προηγούμενη κυβέρνηση. Μια δανειακή σύμβαση που επιβάλλει τα σκληρότερα μέτρα που έχει γνωρίσει η σύγχρονη ελληνική κοινωνία και εγκαθιδρύει τη μόνιμη επιτήρηση από τους μηχανισμούς της τρόικα και των δανειστών για να επιτευχθεί πιο γρήγορα το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και η φτωχοποίηση του μεγαλύτερου κομματιού της κοινωνίας, που αναμφίβολα αποτελεί κοινό σχεδιασμό της εγχώριας και ευρωπαϊκής ελίτ, των πολιτικών διευθυντηρίων στην Ευρώπη και του μνημονιακού μπλοκ εξουσίας στην Ελλάδα.

Με τη παρέμβαση των πολιτικών διευθυντηρίων της ΕΕ στην πολιτική ζωή του τόπου καθορίστηκε το εκβιαστικό δημοψήφισμα και η απαίτηση για υπογραφές απ’ τα πολιτικά κόμματα. Ο διορισμένος από τα ευρωπαϊκά πολιτικά κέντρα και την σύμπραξη του εγχώριου αστικού μπλοκ εξουσίας Λουκάς Παπαδήμος, δήλωσε ότι η κυβέρνηση του θα επιβάλλει όσο σκληρά μέτρα κι αν χρειαστεί χάριν της ανταγωνιστικότητας προμηνύοντας ουσιαστικά τη διάλυση της ελληνικής κοινωνίας.

Όμως φαίνεται πια ότι έχει γίνει κτήμα του λαού πως σε κάθε καινούρια επίθεση θα απαντάει με συλλογικούς αγώνες και συνεχή αντίσταση. Μια σειρά από μεγάλους αγώνες που έχουν δοθεί από τον ελληνικό λαό, με αρχή την 5η Μάη, τις μεγάλες απεργιακές κινητοποιήσεις, τις πλατείες που έθεσαν “Πάρτε το μνημόνιο και φύγετε από εδώ”, “Πραγματική δημοκρατία τώρα” και τις βάσεις οργάνωσης του λαού, τις συνελεύσεις γειτονιάς και τις πρωτοβουλίες ενάντια στα χαράτσια, τις κινητοποιήσεις της 28ης Οκτώβρη δείχνουν ότι υπάρχει πια σε πλατιά κομμάτια του λαού η αντίληψη ότι είναι αναγκαίος ένας συνολικός πολιτικός αγώνας που θα βάλει στο στόχαστρο το σύνολο του πολιτικού συστήματος καθώς και η επεξεργασία μιας λύσης διεξόδου για τον τόπο με πρωταγωνιστή τον λαό. Πρέπει να βγάλουμε συμπεράσματα με βάση αυτό και για το φοιτητικό κίνημα και για την δράση της αριστεράς η οποία έχει αναβαθμισμένο ρόλο και καθήκον να οργανώσει τους αγώνες του επόμενου διαστήματος.

Το φοιτητικό κίνημα του Σεπτέμβρη με αφορμή το νόμο Διαμαντοπούλου ανέδειξε μεγάλες δυνατότητες στους φοιτητικούς χώρους. Οι 300 καταλήψεις που απονομιμοποιούν την λογική του νόμου στην πανεπιστημιακή κοινότητα είχαν αποτέλεσμα να μείνουν ανυπόγραφες οι διαπιστωτικές πράξεις για την συγκρότηση συμβουλίων διοίκησης, που ανοίγουν την πόρτα για την περαιτέρω εφαρμογή του νόμου. Παρά όμως την μαζική συμμετοχή του κόσμου δεν κατάφερε να συνολικοποιήσει την αντιπαράθεση και να συγκροτήσει ένα ρεύμα στις σχολές που να στοχεύει στην ανατροπή συνολικά αυτής της πολιτικής και των εκφραστών της ως απαραίτητη προϋπόθεση και για την ανατροπή του νόμου. Τα συνολικά πολιτικά αιτήματα έμειναν σε επίπεδο διακήρυξης ενώ ο προσανατολισμός του παρέμεινε στα μερικά ζητήματα και η οπτική του δεν ξέφυγε απ’ τα στενά όρια του πανεπιστημίου, χρησιμοποιώντας εργαλεία που δεν ανταποκρίνονταν στην νέα αναβαθμισμένη κατάσταση. Παράλληλα δεν κατάφερε να συγκροτηθεί δημοκρατικά, εμπνέοντας και εμπλέκοντας το σύνολο των φοιτητών, με την ταυτόχρονη υλική αποτύπωση αυτού και στις ίδιες τις δομές συγκρότησής και συντονισμού του(Γενικές Συνελεύσεις, Συντονιστικά Γενικών Συνελεύσεων). Λόγω των παραπάνω δεν κατάφερε να συμπορευθεί και να αποτελέσει οργανικό κομμάτι του ευρύτερου λαϊκού κινήματος. Τέλος, κομβικό ρόλο έπαιξαν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί(ΜΜΕ) σχετικά με την προώθηση των μπλοκ αντικατάληψης.

Η πανεπιστημιακή κοινότητα θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πολύ σκληρή επίθεση. Η Διαμαντοπούλου στα πλαίσια και της υπόλοιπης συνολικής πολιτικής της κυβέρνησης έχει βάλει πολύ στενά περιθώρια εφαρμογής του νόμου. Στο άμεσο διάστημα θα αντιμετωπίσουμε συγχωνεύσεις και κλεισίματα σχολών και εκλογές συμβουλίων διοίκησης για τις οποίες έχουν ήδη συγκροτηθεί εφορευτικές επιτροπές. Το κρίσιμο στοίχημα για το φοιτητικό κίνημα, αν θέλει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, είναι να αλλάξει προσανατολισμό, να γίνει οργανικό κομμάτι του λαϊκού κινήματος και χρησιμοποιώντας το όπλο του πολιτικού αγώνα να πρωταγωνιστήσει στην ανατροπή της νέας κατάστασης. Να αντιληφθεί ότι κανένα δικαίωμα, καμία βελτίωση στο επίπεδο της εκπαίδευσης δεν μπορεί να υπάρξει αν δεν αλλάξει συνολικά η κατάσταση, αν δεν ανατραπεί η κυβέρνηση και η τρόικα.

Σε αυτό το πεδίο θα κριθεί και η παρέμβαση της Αριστερής Ενότητας πανελλαδικά. Σύμφωνα με τους παραπάνω στόχους απολογίζεται αρνητικά ότι το φοιτητικό κίνημα δεν κατάφερε να εμφανιστεί οργανωμένα με αγωνιστικές αποφάσεις συλλόγων σε μεγάλα κινηματικά γεγονότα όπως η 48ωρη και η διαδήλωση του Πολυτεχνείου. Επομένως αναδεικνύεται η ανάγκη στο άμεσο διάστημα να προχωρήσει ανάλογα η αριστερά για να ξαναζωντανέψουν οι σύλλογοι. Αυτό πέρα από τη συνεχή προσπάθεια για να βγουν συνελεύσεις μπορεί να γίνει και μέσω της συγκρότησης ενωτικών πρωτοβουλιών αγώνα. Αυτές οι πρωτοβουλίες θα βοηθήσουν στη συσπείρωση ανένταχτου δυναμικού αλλά και στον κοινό βηματισμό με εργαζόμενους και καθηγητές του πανεπιστημίου. Είναι καθήκον της αριστερής ενότητας να προβάλλει τέτοιες δράσεις που να συμβάλλουν στην περαιτέρω οργάνωση του αγώνα.

Η κατεύθυνση αυτή για να μπορέσει να υλοποιηθεί πρέπει η ΑΡΕΝ να ακούει, να επεξεργάζεται και να προβάλει αιτήματα που αποτελούν ήδη κτήμα του αγωνιζόμενου κόσμου και παράλληλα να προωθήσει πολιτικές κατευθύνσεις που να συμβάλλουν ουσιαστικά σε μια πιο συνολική και ανατρεπτική κατεύθυνση ενάντια σε αυτήν την πολιτική. Παράλληλα στα εκβιαστικά διλήμματα που μας βάζουν και στο επείγον της «διάσωσης της χώρας» απαντάμε: καμία θυσία για το ευρώ , καμία πειθαρχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να πέσει η κυβέρνηση των τραπεζιτών, να μην πληρώσουμε το χρέος. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να συμβάλλει στα κινήματα πολιτικής ανυπακοής όπως ενάντια στα χαράτσια, στις γενικές απεργίες, στις απεργιακές περιφρουρήσεις, με στόχο την ανάδειξη πιο κεντρικών αιτημάτων.

Ειδικά σ’ αυτή την περίοδο, που τίθενται καθημερινά ζητήματα επιβίωσης για τον λαό και την νεολαία, είναι χρέος των σχημάτων μας, να εντάξουν στην πρακτική τους δομές αλληλεγγύης (π.χ. κοινωνικά ιατρεία, ομάδες επανασύνδεσης ρεύματος), αποτελώντας και ένα απτό παράδειγμα και μέσα στους φοιτητικούς χώρους. Ειδικά τώρα που ο ίδιος ο λαός έχει αποδείξει ότι μπορεί να οργανώνεται με βασικό εργαλείο την αλληλεγγύη συγκροτώντας για παράδειγμα επιτροπές για τα χαράτσια, θα πρέπει να ανοίξει η συζήτηση μέσα στα σχήματα αλλά και μέσα στους συλλόγους, προκειμένου να γίνει κτήμα των φοιτητών ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να αποτελεί κομμάτι της λαϊκής αντίστασης.

Ωστόσο πέρα από τη συμμετοχή μας στα κινήματα, για να μπορέσει η ΑΡΕΝ να συζητήσει ουσιαστικά , να κάνει κτήμα της τέτοιου μεγέθους πολιτικά ζητήματα, οφείλουμε επιτέλους να κάνουμε πιο συχνά διαδικασίες τύπου πανελλαδικού διημέρου και μαζέματα πόλεων. Με αυτόν τον τρόπο θα προωθηθεί η πολιτικοποίηση των σχημάτων της ΑΡΕΝ και από τα κάτω αλλά και με κεντρικές διαδικασίες . Οι οποίες βέβαια δεν πρέπει να είναι ετεροχρονισμένες ειδικά σε περιόδους πύκνωσης του πολιτικού χρόνου. Προφανώς πρέπει να προχωρήσουμε σε εκδημοκρατισμό των διαδικασιών της ΑΡΕΝ, όπου αποφάσεις και κείμενα θα διαμορφώνονται από τη σύνθεση των απόψεων που ακούγονται από τα σχήματα.

Σε αυτές τις βάσεις κλείνοντας, αναγνωρίζουμε την ανάγκη ενός ποιοτικού άλματος την ΑΡΕΝ στην άμεση περίοδο. Τώρα που οι κοινωνικοί αγώνες έχουν περάσει σε μια φάση τέτοια που αναδεικνύονται συνολικότερα χαρακτηριστικά ρήξης με αυτό το σύστημα, οφείλουμε να αναβαθμίσουμε τον τρόπο παρέμβασής μας. Να προεκτείνουμε της δράση μας σε όλο το φάσμα των κοινωνικών αγώνων που εναντιώνονται στη νέα πολιτική και οικονομική κατάσταση που βαθαίνει ακόμη περισσότερο με την νέα δανειακή σύμβαση. Η εναλλακτική λύση για εμάς είναι η χάραξη μιας άλλης κατεύθυνσης σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, με τον λαό στο τιμόνι, απαλλαγμένο απ’ τα δεσμά του χρέους και των συνεπειών της κρίσης. Το πρόταγμα μας είναι : Ή ΕΜΕΙΣ Ή ΑΥΤΟΙ!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ σχετικά με τις απεργιακές κινητοποιήσεις 19-20 Οκτωβρίου

2011-10-23T22:41:00.004+03:00

Στις 19 και 20 Οκτώβρη ζήσαμε για 2 μέρες τις μεγαλύτερες λαϊκές κινητοποιήσεις στη μεταπολιτευτική ιστορία της χώρας. Για 2 συνεχόμενες μέρες χιλιάδες λαού βγήκαν στους δρόμους, σ’ όλη την Ελλάδα για να διαδηλώσουν τη συνολική τους αντίθεση στην πολιτική της μνημονιακής εξουσίας. Χιλιάδες φοιτητές, μαθητές, συνταξιούχοι κι εργαζόμενοι απ’ όλα τα σωματεία συνολικά, ένωσαν τις φωνές τους απαιτώντας να φύγουν εδώ και τώρα κυβέρνηση και τρόικα. Είναι ένας αγώνας που θα συνεχιστεί και πρέπει να κλιμακωθεί.
Η παραπαίουσα κυβέρνηση και η απονομιμοποιημένη πολιτική του μνημονίου επέλεξε για ακόμα μία φορά να απαντήσει στη λαϊκή οργή με ισχυρή καταστολή όπως θα άρμοζε σε κάθε λαομίσητη κυβέρνηση. Για πολλοστή φορά, οι αστυνομικές δυνάμεις δημιούργησαν με την αλόγιστη ρίψη χημικών τις συνθήκες για τον τραγικό θάνατο ενός 53χρονου διαδηλωτή, μέλους του ΠΑΜΕ. Η κυβέρνηση είναι η αποκλειστική υπεύθυνη, μαζί με τις δυνάμεις καταστολής, για το θάνατο του οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη.
Την Πέμπτη 20 Οκτώβρη μέλη του ΠΑΜΕ δέχθηκαν μια δολοφονική επίθεση από ομάδες χωρίς αγωνιστική ιδεολογία και αντίληψη. Η επίθεση σε απεργούς διαδηλωτές με πέτρες και μολότοφ θυμίζουν πρακτικές μόνο παρακρατικών μηχανισμών. Η πολιτική κριτική σε χώρους και οργανώσεις δεν έχει καμία σχέση με επιθέσεις που θέτουν ευθέως και αναντίρρητα τη ζωή των διαδηλωτών σε κίνδυνο. Η κριτική, ειδικότερα, όψεων της γραμμής και της πρακτικής του ΚΚΕ ώστε να περιφρουρηθεί η Βουλή, μετατρέποντας τη λεωφόρο Αμαλίας σε απάτητη ζώνη για απεργούς άλλων σωματείων και πολιτικών χώρων κρατώντας μακριά τεράστια τμήματα εργαζομένων και αγωνιζόμενου λαού, δεν δικαιολογεί ούτε κατά διάνοια την φασιστικής έμπνευσης δολοφονική επίθεση. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι ανάλογες βίαιες ομάδες, ακριβώς μία μέρα πριν, επιτέθηκαν και τραυμάτισαν εκπαιδευτικούς. Αυτές οι ομάδες λειτουργούν εκτός του μαζικού, ειρηνικού κινήματος και συντηρούν τη διατήρηση του συστήματος της κυρίαρχης εξουσίας.
Η πλατεία Συντάγματος ενώνει τον λαό και τις αγωνιζόμενες δυνάμεις. Δεν τις χωρίζει, δεν τις διαιρεί. Αυτό που χρειάζεται ο λαός και ο τόπος είναι ενότητα και κοινός αγώνας απέναντι στον κοινό εχθρό και όχι τεχνητή αντιπαλότητα. Η κοινωνική πλειοψηφία έδειξε ότι παρά τη καταστολή που έχει δεχθεί και την ιδεολογική προπαγάνδα των ΜΜΕ, δεν φοβάται και συνεχίζει ενωτικά να αγωνίζεται ενάντια στην κατάργηση κάθε έννοιας εργασιακού και δημοκρατικού δικαιώματος. Όλος ο λαός πρέπει να συσπειρωθεί ενάντια στη σημερινή πορεία εξαθλίωσης και χρεοκοπίας. Ο λαός μας, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, όλες οι αριστερές οργανώσεις, τα κόμματα και τα συνδικάτα, όλοι οι φοιτητικοί σύλλογοι με τον ενωτικό τους αγώνα οφείλουν και μπορούν να πετύχουν μια ιστορική νίκη ανατροπής της εφαρμοζόμενης πολιτικής. Ας δώσουμε όλοι και όλες τις δυνάμεις μας σ΄αυτό το στόχο.

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ

2011-10-17T08:14:00.001+03:00

Μέσα σε ελάχιστο χρόνο από την ψήφιση αυτού του εκτρωματικού νόμου-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση από την κυβέρνηση του Πασοκ, το φοιτητικό κίνημα μαζικοποίησε άμεσα τις διαδικασίες του και προέβη σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Από τον Αύγουστο μάλιστα εκατοντάδες φοιτητικοί σύλλογοι συνεδρίασαν, για να πάρουν αποφάσεις ενάντια σε αυτό το νόμο που κατακερματίζει τα πτυχία μας και τα ανάλογα συλλογικά κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα, εισάγει βίαια τις επιχειρήσεις στο δημόσιο πανεπιστήμιο και καταργεί κάθε έννοια δημοκρατίας στο εσωτερικό των ιδρυμάτων. Σήμερα το φοιτητικό κίνημα δεν έχει απέναντι του μόνο ένα νόμο αλλά την χρεοκοπία της χώρας στα πλαίσια της οποίας ξεπουλιέται το δημόσιο πανεπιστήμιο και η νεολαία οδηγείται στη μετανάστευση.

Με τις καταλήψεις μάλιστα να φτάνουν τις 300 πανελλαδικά την δεύτερη εβδομάδα κινητοποιήσεων το φοιτητικό κίνημα απέδειξε πως μέσα απο τις μαζικές συνελεύσεις του μπορεί να αποφασίζει δημοκρατικά τις αγωνιστικές του τοποθετήσεις, την δράση του. Όλο αυτό το ξέσπασμα του φοιτητικού κινήματος ήρθε σε συνέχεια των μεγαλειωδών κινητοποιήσεων του αγωνιζόμενου κόσμου της εργασίας και της νεολαίας στις πλατείες όλης της χώρας, τα κινήματα ανυπακοής στην κυβερνητική πολιτική και τις επιταγές της τρόικας. Μάλιστα, το πρόσφατο υλικό αποτέλεσμα της μη υπογραφής διαπιστωτικής πράξης συγκρότησης Συμβουλίων διοίκησης, από 15 στις 19 πρυτανείες πανελλαδικά, συνιστά μια τεράστια κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος και των καταλήψεων που κατάφεραν να συμβάλλουν ενεργά σ’αυτή την πρώτη πράξη μη εφαρμογής του νόμου-πλαίσιο απ΄την πανεπιστημιακή κοινότητα στο σύνολό της.

Το φοιτητικό κίνημα είχε εξ’άρχής όλα τα φόντα για να πυροδοτήσει ευρύτερους κοινωνικούς αγώνες, να συνδεθεί με τα πληττόμενα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας και να ανατρέψει το νόμο-πλαίσιο και την κυβέρνηση του Πασοκ, που τον έφερε μαζί με μια σειρά αντιλαϊκά μέτρα. Η απουσία όμως οργανωμένων κεντρικών δράσεων σύνδεσης με την κοινωνία και μαζικής αντιπληροφόρησης κόντρα στην κυβερνητική προπαγάνδα κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης αλλά και η τρομοκρατία της ίδιας της υπουργού παιδείας σε μια προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα μας , τον οδήγησε σε καμπή. Αυτή η νέα κατάσταση του φοιτητικού κινήματος, που βρίσκει την πλειοψηφία των συλλόγων ανοιχτούς και αρκετούς από αυτούς σε περίοδο εξεταστικής, χρειάζεται και ξεχωριστή ανάγνωση. Μια ανάγνωση που βλέπει αυτόν τον αγώνα πραγματικά ως έναν αγώνα διαρκείας, που ακριβώς λόγω της συνολικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση θα έχει και διαφορετικές ταχύτητες. Σε μια περίοδο μάλιστα κλιμάκωσης της αντίστασης των εργαζομένων και της κοινωνίας με ημερομηνίες κόμβο την πανεργατική απεργία 18 και 19 Οκτώβρη, το φοιτητικό κίνημα πρέπει να βρεί κοινό βηματισμό μαζί τους. Πρέπει να κάνουμε το ζήτημα του Πανεπιστημίου, ζήτημα όλης της κοινωνίας. Η νεολαία πρέπει να αποτελέσει οργανικό κομμάτι του παλλαϊκού ξεσηκωμού που χρειάζεται για να ανατραπεί το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και να αλλάξει η πορεία που έχει πάρει η χώρα.

Σ’αυτή την κατεύθυνση προτείνουμε διήμερη κατάληψη της σχολής 18 και 19 Οκτώβρη, ημέρες πανεργατικής απεργίας, και συμμετοχή του συλλόγου μας στην πορεία στις 19, ώστε το φοιτητικό κίνημα να ενωθεί έμπρακτα με τους εργαζόμενους. Να διεκδικήσουμε ακόμη, σε σχολή υπό λειτουργία, ανθρώπινους ρυθμούς διεξαγωγής της εξεταστικής, που σε καμμία περίπτωση δεν θα αφήσουμε να χαθεί. Τέλος να απαιτήσουμε την πλήρη χορήγηση πάσο με ευθύνη της Πρυτανείας του ΕΚΠΑ-κανένας φοιτητής να μην πάρει πάσο απο ιδιωτική εταιρία. Να ξαναπιάσουμε το νήμα των αγώνων και να γίνουμε η γενιά της διεκδίκησης και όχι η γενιά της υποταγής, να γίνουμε η γενιά της νίκης.

Κάλεσμα της ΑΡ.ΕΝ. Αθήνας για τη Γενική Απεργία

2011-10-17T08:08:00.001+03:00

Εδώ και καιρό η πλειοψηφία της κοινωνίας βρίσκεται σε αναβρασμό (κινήματα πολιτικής ανυπακοής, καταλήψεις υπουργείων, πλατείες κλπ.) και σε διαρκή αντιπαράθεση με την πολιτική της κυβέρνησης και της Τρόικας. Ύστερα από μια περίοδο δυναμικών κινητοποιήσεων των φοιτητών, που έφτασαν να μετρούν 300 κατειλημμένες σχολές, έρχονται οι μαθητές να μπουν στο χορό των κινητοποιήσεων με πάνω από 800 καταλήψεις πανελλαδικά αντιδρώντας στην πολιτική κατεδάφισης της Δημόσιας Δωρεάν Παιδείας.
Από τα παραπάνω αναδεικνύεται η αναγκαιότητα να εκφραστούν ενιαία στο δρόμο όλες οι κοινωνικές αντιστάσεις σε μια κατεύθυνση ανατροπής της κυβέρνησης και της πολιτικής της.
Σαν Αριστερή Ενότητα καλούμε φοιτητές, μαθητές, άνεργους, εργαζόμενους να οργανώσουν την απεργία στις 19 Οκτώβρη με την προοπτική ενός παλλαϊκού ξεσηκωμού.
Στις 19 Οκτώβρη συμμετέχουμε όλοι και όλες στη γενική απεργία και διαδηλώνουμε ενάντια σε όλους αυτούς που διαλύουν τις ζωές μας….
Όλοι και όλες στους στους δρόμους!

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΕΝΟΤΗΤΑ Αθήνας, Κυριακή 9/10/2011

2011-03-08T11:30:00.001+02:00

Η Αριστερή Ενότητα χαιρετίζει τους χιλιάδες διαδηλωτές, εργαζόμενους, ανέργους, συνταξιούχους, νεολαίους που πλημμύρισαν πάνω από 50 πόλεις της χώρας στις μεγαλειώδεις, σε όγκο και παλμό, απεργιακές συγκεντρώσεις της 23ης Φλεβάρη। Η μαχητικότητα, η αποφασιστικότητα και η μαζικότητα των χιλιάδων διαδηλωτών αποτελούν τη καλύτερη απάντηση στο πόλεμο που έχει κηρύξει στους εργαζόμενους και στη νεολαία η κυβέρνηση με την τρόικα. Είναι, πλέον, πιο ξεκάθαρο από ποτέ πως ο παρατεταμένος αγώνας και ο λαϊκός ξεσηκωμός είναι ο μόνος τρόπος για να αντισταθούμε στη διάλυση της κοινωνίας, για να αποφύγουμε την επιστροφή στο μεσαίωνα. Είναι πλέον σαφές ότι βρισκόμαστε μπροστά σε μια ανειρήνευτη σύγκρουση που είτε θα λήξει προς όφελος της κερδοφορίας των επιχειρήσεων με ισοπεδωμένα όλα μας τα δικαιώματα, είτε θα λήξει προς όφελος των εργαζομένων και της νεολαίας.

«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω… Δίδακτρα!» Το τέλος του δημοσίου, δωρεάν και μαζικού Πανεπιστημίου προανήγγειλε η Α। Διαμαντοπούλου στη Σύνοδο Πρυτάνεων, στο Ναύπλιο। Όπως φαίνεται, το ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την τρόικα «αγωνίζεται» για να αλλάξει την εικόνα της ελληνικής κοινωνίας. Μνημόνια, περικοπές μισθών και συντάξεων, εργασιακή επισφάλεια και μαύρη εργασία, απελευθέρωση ωραρίων, ξεπούλημα δημοσίου πλούτου και… μέσα σε όλα αυτά Πανεπιστήμια επιχειρήσεις. Έτσι λοιπόν, η υπουργός Παιδείας μίλησε ξεκάθαρα για την ανάγκη οικονομικής αυτοτέλειας των Πανεπιστημίων. Το νέο Πανεπιστήμιο του Μνημονίου, η νέα εργασιακή πραγματικότητα στο όνομα της ανάπτυξης, απαιτούν φοιτητές-πελάτες, δίδακτρα και εταιρίες-χορηγούς μέσα σε αυτά οι οποίες θα ‘εκταμιεύουν’ και τα ανάλογα ανταλλάγματα γι αυτούς! Στην εποχή της κρίσης και του μνημονίου απαιτείται το κράτος να απαλλαγεί πλήρως των ευθυνών του από τη χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Φοιτητικό κουπόνι… Το Υπουργείο Παιδείας στοχεύει στη λειτουργία των ιδρυμάτων βάσει διδάκτρων τα οποία θα είναι σε πρώτη φάση επιδοτούμενα από το κράτος μέσω φοιτητικών κουπονιών, και προφανώς σε δεύτερη φάση οι φοιτητές θα πρέπει να βρίσκουν μόνοι τους τα ποσά που απαιτούνται για να συνεχίσουν τις σπουδές τους। Έτσι το φοιτητικό κουπόνι καθιερώνει μια προσωπική πελατειακή σχέση μεταξύ φοιτητή και πανεπιστημίου, εξοικειώνει τους φοιτητές και τη κοινωνία με την έννοια της καταβολής αντιτίμου για τις σπουδές τους, αναπτύσσοντας έτσι μία τελείως αγοραία αντίληψη για την εκπαίδευση και τελικά στοχεύει στη πλήρη απόσυρση του κράτους από τη χρηματοδότηση των ιδρυμάτων τα οποία θα λειτουργούν πλέον ως επιχειρήσεις। Και μέσα σε όλα αυτά οι τράπεζες και τα φοιτητικά δάνεια που προβάλλονται από την κυβέρνηση ως απάντηση στην πραγματική αδυναμία της πλειοψηφίας των οικογενειών να καταβάλουν τα δίδακτρα που επιβάλει η πολιτική της ,εισάγοντας έτσι τους νέους και τις νέες στον απάνθρωπο τραπεζικό μηχανισμό, χρεώνοντάς τους τις σπουδές τους.

Το τέλος του μαζικού Πανεπιστημίου. Το νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» στην εκπαίδευση διαλύει πλήρως την έννοια του μαζικού Πανεπιστημίου, αφού πολλοί φοιτητές θα αδυνατούν να αναπεξέλθουν στη νέα ακαδημαική πραγματικότητα। Εργαζόμενοι φοιτητές, φοιτητές με χαμηλά εισοδήματα δεν θα μπορούν πλέον να σπουδάσουν, να αγοράσουν τα απαιτούμενα συγγράμματα ή να πληρώσουν τη σίτιση και την στέγαση τους καθώς και μεταφορά τους, λόγω της αύξησης των τιμών των εισιτηρίων. Την ίδια στιγμή, οι οικογένειές μας επωμίζονται τα βάρη της κρίσης, ολοένα και περισσότερο, με περικοπές μισθών, συντάξεων, κοινωνικών παροχών κ.τ.λ. Ο στόχος τους είναι να δημιουργήσουν ένα πανεπιστήμιο που δε θα είναι ούτε δημόσιο, ούτε δωρεάν και στο τέλος ούτε πανεπιστήμιο.

Οι νέες εργασιακές σχέσεις, η ελαστική ανασφάλιστη και μαύρη εργασία, η αντικατάσταση των συλλογικών διαπραγματεύσεων από τις ατομικές και επιχειρησιακές συμβάσεις, το καθεστώς της μαθητείας για τους νέους εργαζόμενους επιτάσσουν ένα διαφορετικό πανεπιστήμιο। Ένα πανεπιστήμιο-επιχείρηση όπου οι φοιτητές-πελάτες θα κυνηγάνε πιστωτικές μονάδες για να φτιάξουν τον ατομικό τους φάκελο, θα αγοράζουν τα συγγράμματά τους, θα πληρώνουν δίδακτρα και θα αποφοιτούν χωρίς να έχουν καμία δυνατότητα συλλογικής κατοχύρωσης. Στόχος είναι η παραγωγή απόφοιτων πολλών ταχυτήτων, που θα κυνηγάνε μια ζωή πιστοποιήσεις, μελλοντικών εργαζομένων που θα ανταγωνίζονται σκληρά ο ένας τον άλλο χωρίς να μπορούν να διεκδικήσουν συλλογικά τα δικαιώματά τους απέναντι στην εργοδοσία. Γι αυτό η κυβέρνηση προτείνει: κέντρα αριστείας για τους λίγους, μαζικά κέντρα κατάρτισης για την γενιά της επισφάλειας, για τους πολλούς.

Αυταρχική δημοκρατία και ανελέητος πόλεμος σε όποιον αντιστέκεται… Σε αυτό το Πανεπιστήμιο που ετοιμάζουν, δεν χωράει το Άσυλο, η συλλογικότητα, η κριτική σκέψη και η αγωνιστική διεκδίκηση। Η κυβέρνηση ακολουθεί την πολιτική της μηδενικής ανοχής, του τσακίσματος και της ποινικοποίησης κάθε δίκαιου αγώνα, των ποινικών διώξεων σε συντρόφους και συναγωνιστές που στάθηκαν στο πλάι των μεταναστών εργατών πείνας, της σκληρής καταστολής των κινητοποιήσεων, της συρρίκνωσης της δημοκρατίας. Οι μισθωτοί βαφτίζονται «προνομιούχοι», οι αγωνιζόμενοι κλάδοι «συντεχνίες» (εργαζόμενοι στα ΜΜΜ, γιατροί, φαρμακοποιοί κτλ), όποιοι αντιστέκονται και δείχνουν ανυπακοή στις άδικες αυξήσεις, συμμετέχοντας στο κίνημα «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ» βαφτίζονται «τζαμπατζήδες», όποιοι διεκδικούν ένα ανθρώπινο περιβάλλον διαβίωσης όπως οι κάτοικοι της Κερατέας βαφτίζονται «ταραχοποιοί». Από τη μεριά μας αναγνωρίζουμε ως μόνο χρέος μας τη ανατροπή αυτής της πολιτικής.

Μέσα σε τέτοιες συνθήκες, η κυβέρνηση διεξάγει τον πιο σκληρό ταξικό πόλεμο απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας και της νεολαίας। Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση αποτελεί μία από τις όψεις της κρίσης που οι πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού δημιούργησαν. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να δώσει την απάντηση του μαζί με τους εργαζόμενους και όλα εκείνα τα πληττόμενα κομμάτια της κοινωνίας που έρχονται αντιμέτωπα με την κρίση. Μέσα στην καθημερινότητά μας, συναναστρεφόμαστε με καθηγητές-εργαζόμενους, συμβασιούχους που βιώνουν ένα σκληρό καθεστώς επισφαλούς εργασίας, ενώ πολλοί από αυτούς μένουν για μήνες απλήρωτοι!

Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από την προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης και του μνημονίου। Το φοιτητικό κίνημα σε συμπόρευση με το εργατικό χρειάζεται με ξεκάθαρο τρόπο να προβάλει τα αιτήματα του: Παλεύουμε για τη μη κατάθεση του νόμου-πλαίσιο Διαμαντοπούλου, για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, για την ανατροπή του μνημονίου, για την απεμπλοκή μας από τον μηχανισμό του ΔΝΤ. Διεκδικούμε να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση τους και να μην φορτωθεί το βάρος του χρέους στις πλάτες των εργαζομένων και της νεολαίας.

Όλο το προηγούμενο διάστημα η κυβέρνηση, χέρι-χέρι με τον αντιδραστικό μηχανισμό των ΜΜΕ, συκοφάντησαν τους κοινωνικούς αγώνες। Συκοφάντησαν τους εργαζόμενους στα ΜΜΜ, μίλησαν για «τσαμπατζήδες», για μετανάστες «λαθραίους», για το άσυλο που «εμποδίζει» ουσιαστικά την υλοποίηση των πιο αυταρχικών πολιτικών, τρομοκράτησαν και έθεσαν τους αγώνες και τις κοινωνικές αντιστάσεις στη σφαίρα της «ανομίας»। Προφανώς, για την κυβέρνηση εάν δεν πληρώσουμε τα δίδακτρα που θέλουν να μας επιβάλουν θα είμαστε κι εμείς «τζαμπατζήδες», αλλά το πιθανότερο είναι να μας στερήσουν τη δυνατότητα πρόσβασης στη γνώση και στην εκπαίδευση. Απένατι σε αυτούς που υποθηκεύουν το μέλλον και το παρόν μας, οφείλουμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα μας στη μόρφωση και την εργασία. Οφείλουμε να υπερασπιστούμε την αξιοπρέπεια μας, να αντισταθούμε στα μέτρα και τις πολιτικές που φτιάχτηκαν από άλλους, για εμάς, χωρίς εμάς.

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΔΙΗΜΕΡΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ 11-12/12/2010

2010-12-14T21:20:00.000+02:00

Το πανελλαδικό διήμερο της ΑΡ.ΕΝ. γίνεται σε μια κρίσιμη εποχή για το δημόσιο πανεπιστήμιο αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία. Γι αυτό η συζήτηση, η ανταλλαγή εμπειριών αλλά και οι αποφάσεις που θα πάρει θα είναι κρίσιμες για την κατεύθυνση που θα πάρει το ίδιο το φοιτητικό κίνημα.

Βρισκόμαστε στην καρδιά μιας δομικής κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος και μπροστά στη χειρότερη περίοδο για τη χώρα μας μετά τη μεταπολίτευση. Έχουν περάσει μόλις 8 μήνες από τότε που η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ με αφορμή το χρέος στήριξε την έλευση του ΔΝΤ στη χώρα. Ένα χρέος που δε δημιουργήσαμε εμείς και καλούμαστε άδικα να πληρώσουμε. Η επιβολή του μηχανισμού στήριξης σε μια σειρά χωρών άλλωστε, εκτίναξε τη φτώχεια και την ανεργία, έριξε την οικονομία σε χρόνια ύφεση και ασφυξία και οδήγησε την κοινωνία στο μεσαίωνα, πυροδοτώντας ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις που άλλαξαν ριζικά ένα ήδη χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα. Αυτές οι εξελίξεις δίνουν χώρο στην ακροδεξιά να καλλιεργεί τις επικίνδυνες αντιλήψεις της στη κοινωνία σκορπίζοντας φόβο και συντηρητισμό. Από την άλλη η ανοχή της κυβέρνησης απέναντι στις φασιστικές επιθέσεις αποκαλύπτει και τη ρατσιστική της πολιτική. Μια πολιτική που από τη μια θέλει να ρίξει τις ευθύνες για την φτώχεια και την ανεργία στους πιο αδύναμους και από την άλλη θέλει να καλλιεργήσει κλίμα διάσπασης ανάμεσα στους Έλληνες και Μετανάστες εργαζόμενους.

Το ΔΝΤ ήρθε στην Ελλάδα εγκαθιδρύοντας μια νέα πολιτική και οικονομική κατάσταση, όχι επειδή αυτή ήταν η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων, όχι επειδή δεν υπήρχε άλλη λύση, αλλά επειδή εκεί οδήγησαν οι καταστροφικές πολιτικές του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού και των εκφραστών του. Επιλογές που πάρθηκαν κόντρα στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας. Τους τελευταίους μήνες η εφαρμογή του μνημονίου σημαίνει διάλυση των πάντων. Τα σκληρά μέτρα που απαιτούν κυβέρνηση – ΕΕ - ΔΝΤ έχουν οδηγήσει σε τραγικές μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, περικοπές σε όλες τις κοινωνικές δαπάνες που θα οδηγήσουν σε κλείσιμο νοσοκομεία και σχολεία, αύξηση των φόρων σε είδη βασικής ανάγκης, αύξηση της ακρίβειας και της ανεργίας, ιδιωτικοποιήσεις και ξεπούλημα των δημόσιων οργανισμών. Ο προϋπολογισμός για το 2011, πλήρως εναρμονισμένος σε αυτή τη λογική, συνεχίζει αυτό το έργο. Παράλληλα, τα δώρα προς τους τραπεζίτες και το μεγάλο κεφάλαιο συνεχίζονται. Στην πραγματικότητα αμφισβητούνται βασικά κοινωνικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα στην μόρφωση και την εργασία. Το σκηνικό που διαμορφώνεται για τους νέους εργαζόμενους είναι εφιαλτικό. Η γενιά μας καλείται να ζήσει με χειρότερους όρους από τους γονείς μας. Η ανεργία για τους νέους κάτω των 25 ετών βρίσκεται στο 31%, ενώ η ελαστική και ανασφάλιστη εργασία τείνει να γίνει κανόνας. Παράλληλα με όλα αυτά εκτυλίσσεται και μια άγρια επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζόμενων και της νεολαίας. Δεν είναι τυχαία η αύξηση της καταστολής, οι όλο και συχνότερες καταπατήσεις του ασύλου και η τρομοκρατική παρουσία της αστυνομίας κυριολεκτικά σε κάθε γωνία. Στόχος τους η τρομοκράτηση όσων αντιστέκονται.

Στην Ελλάδα του Μνημονίου, η Παιδεία για την Τρόικα και την κυβέρνηση Παπανδρέου, δεν επιτρέπεται να είναι η εξαίρεση στη σφοδρή επίθεση ενάντια σε δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού και της νεολαίας που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο 6μηνο. Από το Δημοτικό μέχρι τα ΑΕΙ-ΤΕΙ προωθείται η συνολική μετάλλαξή της. Από το Σεπτέμβριο, η κυβέρνηση άνοιξε το θέμα της «αλλαγής του DNA της παιδείας στην Ελλάδα». Από τότε, μεσολάβησε η κατάθεση του επίσημου κειμένου για την έναρξη διαλόγου στη σύνοδο πρυτάνεων στο Ρέθυμνο, η απόρριψή του από την πλειοψηφία των συγκλήτων των πανεπιστημίων και μια σειρά κινήσεων από την πλευρά κάποιων συλλόγων. Το νομοσχέδιο θα πάει για διαβούλευση στη Βουλή πριν τις γιορτές και η πρόθεση είναι να ψηφιστεί μέσα στο Γενάρη. Τα σχέδια της κυβέρνησης για τη διάλυση του δημόσιου Πανεπιστημίου, δεν έρχονται σε μια τυχαία στιγμή. Κρίση στην παιδεία σημαίνει ότι μια σειρά από ΑΕΙ και ΤΕΙ κλείνουν ή συγχωνεύονται αδυνατώντας να καλύψουν τα λειτουργικά τους έξοδα. Εν τω μεταξύ ενώ όλο και περισσότερες οικογένειες βυθίζονται στην φτώχεια, οι φοιτητές αναγκάζονται να πληρώνουν για ακριβά συγγράμματα και αναλώσιμα, ενώ τα ενοίκια έχουν φτάσει στα ύψη. Ο νέος νομός-πλαίσιο έρχεται σαν ταφόπλακα πάνω στα ΑΕΙ και ΤΕΙ, παραδίδοντας το δημόσιο πανεπιστήμιο στις ορέξεις των επιχειρήσεων, καθιστώντας το ούτε δωρεάν, ούτε δημόσιο, αλλά ούτε και πανεπιστήμιο.

· Εξατομίκευση σπουδών: θεσμοθετείται η είσοδος ανά σχολή και όχι ανά τμήμα. Ο κάθε φοιτητής παύει πλέον να παίρνει γνώσεις πάνω σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο σπουδών, αλλά δέχεται αποσπασματικές γνώσεις – πληροφορίες – προσόντα από διαφορετικά προγράμματα σπουδών, χωρίς προκαθορισμένο χρόνο φοίτησης και όλα αυτά στο όνομα της επιλογής, της ευελιξίας, των απεριόριστων δυνατοτήτων κ.ο.κ. Αυτό οδηγεί σε πτυχία πολλών μορφών και σε ένα ατέρμονο κυνήγι πιστωτικών μονάδων. Επέρχεται επομένως η υποβάθμιση και η διάλυση της έννοιας των μαζικών σπουδών και ο πλήρης κατακερματισμός των επαγγελματικών δικαιωμάτων και των συλλογικών μας διεκδικήσεων.

· Οικονομική αυτοτέλεια: Αυτός είναι ο βασικός πυλώνας των εξαγγελιών και κινείται στην αντίληψη ότι πλέον η πανεπιστημιακή εκπαίδευση δεν μπορεί να αποτελεί κομμάτι του κρατικού προϋπολογισμού. Με την «οικονομική αυτοτέλεια», που θα περιλαμβάνει και τη μισθοδοσία, θα επιβάλουν στα Πανεπιστήμια κανόνες ανώνυμης εταιρείας, για να αναζητούν πόρους από χορηγούς, να πωλούν «υπηρεσίες εκπαίδευσης και έρευνας», να διαφοροποιούν τις αμοιβές των διδασκόντων για να «προσελκύουν υψηλού κύρους εκπαιδευτικούς».

· Καλλικράτης στην παιδεία: Σε μια λογική περικοπής δαπανών με κάθε τρόπο ο «πανεπιστημιακός Καλλικράτης» υπάγει τη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων από αρμοδιότητα του κράτους σε αρμοδιότητα των σχηματισμένων περιφερειακών συμβουλίων, με κατεύθυνση την κατάργηση και συγχώνευση τμημάτων και δημιουργία «πρώτης και δεύτερης ποιότητας» σχολών. Απολύσεις διοικητικού και διδακτικού προσωπικού, μείωση του αριθμού των φοιτητών και δημιουργία μιας πρώτης τάξεως πελατείας για τα προσφάτως «νομιμοποιημένα» ιδρύματα (ΚΕΣ, ΚΕΚ, ΙΕΚ).

· Κατάργηση αυτοδιοίκητου: Η αντικατάσταση της διοίκησης των πανεπιστημίων από το «Συμβούλιο Διοίκησης», αντί της Συγκλήτου και των Γ.Σ. των Τμημάτων, έχει στόχο να ακυρώσει το «εμπόδιο» των συλλογικών οργάνων, αλλά κυρίως την παρουσία και την παρέμβαση των φοιτητών/τριών στις αποφάσεις, για να επιβληθούν ολοκληρωτικά στην εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα των πανεπιστημίων οι κανόνες της αγοράς του κεφαλαίου και οι επιδιώξεις των επιχειρήσεων. Έτσι, μεταλλάσσεται το πανεπιστήμιο σε αυταρχικό εκπαιδευτήριο που θα διοικείται από το Συμβούλιο-μάνατζερ, που θα επιβάλλει αυταρχικούς ρυθμούς και κανόνες στις σπουδές και στις εξετάσεις των φοιτητών, χωρίς περιθώρια ανάπτυξης κριτικής σκέψης και ριζοσπαστικής αμφισβήτησης.

· Κουπόνι φοιτητή: Μετατοπίζεται το χρηματοδοτικό σχήμα από την διαρκή κρατική χρηματοδότηση στην επιδότηση του κάθε φοιτητή. Αυτό ανοίγει το δρόμο για την επιβολή διδάκτρων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, προωθώντας ένα πανεπιστήμιο που θα εντείνει τους ταξικούς φραγμούς. Μετατρέπεται ο φοιτητής σε πελάτη των ιδρυμάτων Α.Ε. που αγοράζει υπηρεσίες-σπουδές, ενώ όταν «τελειώσει» η πίστωση του κουπονιού θα αναγκαζόμαστε να βάλουμε το χέρι στην τσέπη για να συνεχίσουμε τις σπουδές μας.

Στην ουσία, η κυβέρνηση θέλει να «τελειώσει» με την παιδεία σαν δημόσιο αγαθό. Το κράτος ξεμπερδεύει με τη συνταγματική υποχρέωση να χρηματοδοτεί τις σχολές δημιουργώντας έτσι ένα πανεπιστήμιο, το οποίο θα ξεπληρώνει κρατικά χρέη, ενώ παράλληλα μονιμοποιείται και βαθαίνει η αντίληψη της εργασίας -και μάλιστα με τους χειρότερους όρους- ως ευκαιρία αντί για κοινωνικό δικαίωμα. Ο εργαζόμενος με «σύνολο δεξιοτήτων και προσωπικές διαδρομές» αντί για ενιαίο πτυχίο, αντιλαμβάνεται τον εαυτό του σαν υπεύθυνο για τη δεινή του κατάσταση, αφού δεν πάλεψε περισσότερο, δεν μάζεψε αρκετά ECTS κ.ο.κ. Η Διαμαντοπούλου και οι σύμμαχοί της θέλουν ένα πανεπιστήμιο «εργοστάσιο παραγωγής» των αυριανών ευέλικτα εργαζομένων. Ένα πανεπιστήμιο περισσότερο κερδοφόρο για την αγορά, που θα προάγει τη γνώση με όρους οικονομικής ανταποδοτικότητας και όχι κοινωνικής χρησιμότητας. Θέλουν ένα πανεπιστήμιο που να αποπληρώνει χρέη.

Ταυτόχρονα ένα ακόμα κέρδος γι’ αυτούς θα είναι η δημιουργία ενός αυταρχικού και αποστειρωμένου πανεπιστημίου χωρίς ελευθερίες και δικαιώματα. Η επίθεση στο άσυλο είναι επίθεση ενάντια στην κοινωνία. Η κυβέρνηση θέλει να ξεμπερδεύει με το πανεπιστήμιο ως χώρο ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων, ριζοσπαστικοποίησης και αμφισβήτησης.

Η επίθεση στην εργασιακή προοπτική των νέων εντείνεται ακόμη περισσότερο με το Σύμφωνο Πρώτης Απασχόλησης, διάταξη η οποία θεωρεί τους νέους εργαζόμενους ως μια ειδική κατηγορία που με ηλικιακά, και μόνο, κριτήρια θα πρέπει να πληρώνεται λιγότερο από το υπόλοιπο σώμα των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι θεσμοθετείται τριετής μαθητεία για νέους άνεργους με απολαβές γύρω στα 350-400 ευρώ, αλλά και δημιουργία "Συμβολαίου Πρώτης Απασχόλησης" που θα αφορά τις νέες προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα οι οποίες θα αμείβονται με 550 ευρώ, έναντι των 740 ευρώ που ορίζει η τελευταία σύμβαση. Επί της ουσίας, μιλάμε για μια άνευ όρων παράδοση της νεολαίας στις ορέξεις της εργοδοσίας που με τη σειρά της σημαίνει ότι η δική μας γενιά θα είναι αυτή που θα επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος για την έξοδο της χώρας από την κρίση προσφέροντας φτηνή κι ελαστική εργασία προκειμένου να συντηρηθούν τα κέρδη του κεφαλαίου.

Απέναντι σε αυτή τη μεγάλη επίθεση μπορεί να υπάρξει απάντηση. Και η απάντηση δεν μπορεί να είναι άλλη από την προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης και του μνημονίου. Το φοιτητικό κίνημα σε συμπόρευση με το εργατικό χρειάζεται με ξεκάθαρο τρόπο να προβάλει τα αιτήματα του: Παλεύουμε για τη μη κατάθεση του νόμου-πλαίσιο Διαμαντοπούλου, για την ακύρωση του μνημονίου, για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της και για να φύγει το ΔΝΤ. Διεκδικούμε να μην πληρώσουμε εμείς την κρίση τους και να μην φορτωθεί το βάρος του χρέους στις πλάτες των εργαζομένων και της νεολαίας. Για όλα τα παραπάνω, είναι αναγκαίο όσο ποτέ η συγκρότηση ενός μεγαλειώδους φοιτητικού κινήματος, αντίστοιχου και μεγαλύτερης κλίμακας από του 2006-2007, το οποίο θα πυροδοτήσει μεγαλύτερους κοινωνικούς αγώνες, θα βάλει φρένο στην επιχειρούμενη διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και θα ανοίξει μια κεντρική αντιπαράθεση απέναντι στην τρόικα και την κυβέρνηση. Για να αποτελέσει τις απαρχές μιας μαζικής εισβολής στο προσκήνιο της νεολαίας που συμπιέζεται, απορρίπτεται, αποτελεί καύσιμη ύλη στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Για να θέσει τις απαρχές ενός κοινωνικού μετώπου και μιας λαϊκής εξέγερσης που θα διεκδικήσει έναν άλλο δρόμο. Να διδαχτούμε από τα παραδείγματα των ευρωπαϊκών φοιτητικών κινημάτων της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιρλανδίας, την αποφασιστικότητά τους και τις δυναμικές μορφές πάλης που υιοθέτησαν. Να ξαναζωντανέψουμε τις ελπίδες που αναδύθηκαν μέσα από την εξέγερση του Δεκέμβρη. Ελπίδες που εκφράστηκαν μαζικά τόσο στα μεγαλειώδη συλλαλητήρια της 5ης Μάη όσο και στις διαδηλώσεις της 17ης Νοέμβρη. Ελπίδες που πρέπει να εκφραστούν και στη Γενική Απεργία στις 15 Δεκέμβρη.

Ωστόσο η απάντηση που έρχεται από τα πανεπιστήμια απέναντι στα μέτρα είναι κατώτερη των περιστάσεων. Παρά τη φανερή αγανάκτηση του κόσμου απέναντι στη πολιτική του μνημονίου, μια μεγάλη πλειοψηφία των φοιτητών δεν συμμετέχει σε συλλογικές διαδικασίες όπως οι συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων ή οι καταλήψεις. Τη μεγαλύτερη ευθύνη γι αυτό έχουν φυσικά οι παρατάξεις της ΠΑΣΠ-ΔΑΠ που συστηματικά σαμποτάρουν αυτές τις διαδικασίες, προσπαθώντας να εμποδίσουν την έκφραση της κοινωνικής απογοήτευσης και οργής. Μερίδιο ευθύνης φέρνει όμως και μεγάλο κομμάτι της φοιτητικής αριστεράς. Η ΠΚΣ-ΜΑΣ δείχνει να επιλέγει τον δρόμο του απομονωτισμού και της περιχαράκωσης, δείχνοντας πως αδιαφορεί για τη συγκρότηση του κινήματος και ενδιαφέρεται μόνο για την αναπαραγωγή του κομματικού της μηχανισμού. Η ΕΑΑΚ παρουσιάζει έναν αποσπασματικό σχεδιασμό, χρησιμοποιώντας εργαλεία του παρελθόντος αρνούμενη να αντιστοιχηθεί με τα αυξημένα καθήκοντα του σήμερα. Παράλληλα αντιλαμβανόμαστε ως ΑΡ.ΕΝ. την ανάγκη της ενότητας στη δράση όλων των αριστερών δυνάμεων και καλούμε σταθερά σε αυτή. Επομένως, η αριστερά στα πανεπιστήμια χρειάζεται να πάρει άμεσα πρωτοβουλίες από τα κάτω που θα αλλάξουν τα πράγματα. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να χαράξει έναν πολιτικό προσανατολισμό που θα το καθιστά ικανό να δώσει απαντήσεις. Να ορίσει τον εχθρό του, την κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ και να στοχεύσει προς αυτόν τα πυρά του. Να παλέψει για την οικοδόμηση του δικού μας στρατοπέδου συγκροτώντας ένα συνεχές κίνημα εντός των σχολών και της νεολαίας. Να προσδιορίσει τη θέση ως οργανικό κομμάτι και πυροδοτητή ενός ευρύτερου κοινωνικού ανατρεπτικού σχεδίου.

Η Αριστερή Ενότητα δεν πρέπει να ξεχνάει πως είναι η δύναμη που κινείται μέσα στις σχολές με τα μάτια στραμμένα στην κοινωνία. Η Αριστερή Ενότητα χρειάζεται να δουλέψει στην κατεύθυνση του να παρθούν πρωτοβουλίες που θα κινητοποιήσουν, θα συσπειρώσουν και θα ξαναζωντανέψουν τους φοιτητικούς συλλόγους και τις διαδικασίες τους, συγκροτώντας ένα ζωντανό ηγεμονικό ρεύμα, που θα αντιπαλεύει τη μνημονιακή πολιτική.

Παίρνοντας υπόψη το γεγονός ότι μέχρι στιγμής δεν έχει αναπτυχθεί ένα μαζικό κίνημα ενάντια στο νόμο πλαίσιο, ενάντια στην κυβέρνηση και τα μέτρα, χρειάζεται να ανασυγκροτήσουμε το Φ.Κ. και να δυναμώσουμε τις συλλογικές διαδικασίες. Να επανοηματοδοτήσουμε και να μαζικοποιήσουμε τις συνελεύσεις και να κάνουμε πιο αποτελεσματικές τις Συντονιστικές Επιτροπές Κατάληψης και τις Επιτροπές Υλοποίησης Πλαισίου. Να πάρουμε πρωτοβουλίες, προωθητικές και όχι αντιπαραθετικές για τις Γ.Σ., που θα συσπειρώνουν και θα δίνουν χώρο και λόγο σε κάθε φοιτητή-τρια, εργαζόμενο του πανεπιστημίου, καθηγητή που θέλει να οργανώνει καθημερινά τη μάχη στις σχολές. Έτσι θα εμπνεύσουν τους φοιτητές που δεν καλύπτονται από το υπάρχον σκηνικό και που θέλουν να αλλάξουν τόσο τη φοιτητική τους καθημερινότητα όσο και την κοινωνία. Για να μπορέσει η Αριστερή Ενότητα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, αποδεικνύοντας κάθε στιγμή πως πραγματικά είναι το πιο ενωτικό και ελπιδοφόρο εγχείρημα μέσα στα πανεπιστήμια, χρειάζεται να τολμάει, να παίρνει πρωτοβουλίες και να μην περιμένει απλά σαν θεατής τις εξελίξεις.

Απέναντι σε εχθρούς που φαίνονται μεγάλοι, πρέπει να συγκροτήσουμε ένα πλατύ, διαρκές, πανεκπαιδευτικό, αντικυβερνητικό, αντιμνημονιακό μπλοκ αγώνα. Σε ένα κενό πρωτοβουλιών και πολιτικών απαντήσεων η Αριστερή Ενότητα μπορεί να κάνει τη διαφορά. Να αξιοποιήσουμε την εμπειρία του νικηφόρου κινήματος απέναντι στην αναθεώρηση του άρθρου 16, προωθώντας την πολιτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος. Να δουλέψουμε για μια μεγάλη κοινωνική έκρηξη που θα απελευθερώσει δυνάμεις και θα δημιουργήσει ρήγματα στις κυρίαρχες επιλογές του κεφαλαίου. Επίσης, αντιλαμβανόμαστε την ανάγκη ενός αποτελεσματικού Φ.Κ. Κάτι τέτοιο εξασφαλίζεται και με τον εκδημοκρατισμό του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, μέσω της συγκρότησης δομών που διασφαλίζουν τη συμμετοχή των συλλόγων, τόσο στη διαδικασία, όσο και στη λήψη αποφάσεων. Σκιαγραφώντας κομμάτια του άλλου δρόμου να ξαναδώσουμε ελπίδα σε μια κοινωνία που της έχουν κλέψει κάθε συλλογικό όραμα και προοπτική.

Να πάρουμε πρωτοβουλίες από τα κάτω συνδεόμενες με την κοινωνία, ώστε το φοιτητικό κίνημα να κερδίσει την συμπαράστασή της. Να τολμήσουμε να αλλάξουμε, να τολμήσουμε να απαντήσουμε θετικά στο κάλεσμα της ιστορίας, να τολμήσουμε να γίνουμε η γενιά που αρνούμενη την πραγματικότητα του μνημονίου θα αλλάξει ριζικά την πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

2010-12-08T20:08:00.001+02:00

Στις 10 και 11 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στο Λαύριο η 69η Σύνοδος των Πρυτάνεων. Προφανώς η Υπουργός Παιδείας, Α. Διαμαντοπούλου, θα επιδιώξει τη περαιτέρω νομιμοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και την οικοδόμηση ενός Πανεπιστημίου στα μέτρα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Ο «δημοκρατικός» διάλογος χωρίς συνομιλητή!

Ήδη όμως η κυβέρνηση έχει συναντήσει κλειστές πόρτες από πάρα πολλές πανεπιστημιακούς συγκλήτους ανα την Ελλάδα που καταδικάζουν το κείμενο διαβούλευσης και δεν συμμετέχουν στο διάλογο για την παιδεία, που μόνο διάλογος δεν είναι, αφού θέτει τις βάσεις για την σταδιακή κάταργηση κάθε δημοκρατικής λειτουργίας στο πλαίσιο των Πανεπιστημίων.

Μας κλέβουν το μέλλον…

Η κατάργησης της ακαδημαικής αυτοτέλειας, η συγκρότηση διορισμένων από την κυβέρνηση συμβουλίων διοίκησης, η οικονομική αυτοτέλεια και η είσοδος Manager που θέτουν τη βάση των διδάκτρων αλλά και η εξατομίκευση των πτυχίων, μέσω του ατομικού φακέλου προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες είναι μέτρα που σε συνδυασμό με τα κέντρα αριστείας και την ίδρυση πανεπιστημίων δύο ταχυτήτων καταργείται ουσιαστικά κάθε έννοια επιστημονικής συνοχής και συλλογικής διεκδικήσης και ταυτόχρονα δημιουργεί ένα πεδίο πλήρους εντατικοποίησης και αυταρχικοποίησης των συνθηκών σπουδών.

Να τους κάνουμε Παρελθόν!

Απέναντι σε ένα πανεπισιτήμιο με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, πλήρως ενσωματωμένο στις ανάγκες της αγοράς και τις ελαστικές σχέσεις εργασίας το φοιτητικό κίνημα πρέπει να απαντήσει με μαζικούς και ενωτικούς αγώνες. Στο πανελλαδικό φοιτητικό συλλαλητήριο της προηγούμενης Πέμπτης οι φοιτητές έδειξαν πως ξέρουν να αντιστέκονται και να παλεύουν για το δικαίωμά τους στη γνώση και την εργασία. Παρ’ όλη την καταστολή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ το φοιτητικό κίνημα έδειξε πως δεν τρομοκρατείται, δεν καταστέλλεται. Να τους χαλάσουμε λοιπόν τα σχέδια! Να πάρουμε αγωνιστικές αποφάσεις και να πάμε στο Λαύριο για να διαδηλώσουμε ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο για την τριτοβάθμια εκπαίδευση και να αμφισβητήσουμε όλους αυτούς που φτιάχνουν ένα μέλλον για εμάς χωρίς εμάς!

ΟΛΕΣ-ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΛΑΥΡΙΟ
ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟ-ΠΛΑΙΣΙΟ

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

2010-12-08T20:03:00.001+02:00

Οι μαζικότατες χθεσινές διαδηλώσεις, δύο χρόνια μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του 16χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, απέδειξαν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο πώς τα αιτήματα που ανέδειξε η εξέγερση του Δεκέμβρη είναι πιο επίκαιρα από ποτέ. Η συμμετοχή 20.000 και πλέον ανθρώπων σε αυτές φανέρωσαν πως μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενοι δεν δίνουν συγχωροχάρτι στις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ και του ΔΝΤ.

Η πολιτική της κυβέρνησης αποτυπώθηκε στην φοβερή καταστολή με χημικά και ξύλο των φοιτητικών συλλόγων! Συγκεκριμένα οι σύλλογοι Φιλοσοφικής και Νομικής Αθήνας χτυπήθηκαν άγρια και αναίτια από τις δυνάμεις καταστολής με δεκάδες διαδηλωτές τραυματισμένους και 83 προσαχθέντες στη ΓΑΔΑ. Από την προσυγκέντρωση της πορείας κιόλας έγινε ξεκάθαρο ότι μόνος στόχος ήταν η τρομοκράτηση των συγκεντρωθέντων και η διάλυση της πορείας πριν ακόμα αρχίσει.
Η κρατική καταστολή έρχεται ως συνέχεια των βίαιων προσαγωγών και της επίθεσης των δυνάμεων των ΜΑΤ στην πανελλαδική φοιτητική πορεία την Πέμπτης 3/12. Οι πρακτικές αυτές συνδεόμενες με την προσπάθεια αποκλεισμού δρόμων του κέντρου της Αθήνας για ένα ολόκληρο 24ωρο δείχνουν ξεκάθαρα μια κυβέρνηση που θέλει να καλλιεργήσει ένα κλίμα φόβου και τρομοκρατίας. Το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα όμως, όπως έχει αποδείξει και στο παρελθόν, δεν τρομοκρατείται και δεν καταστέλλεται.

Με τις συγκεκριμένες πρακτικές η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει μια ανάλγητη πολιτική που αποδεικνύει πως δεν έχει καταλάβει τίποτα από την εξέγερση του Δεκέμβρη του 08’ και τα δίκαια αιτήματα της νεολαίας σε εκπαίδευση, εργασία, δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα. Μιας πολιτικής που συνεπικουρούμενη από το μηχανισμό στήριξης ΔΝΤ-ΕΚΤ-ΕΕ και το Μνημόνιο έρχεται να συμπαρασύρει και το δημόσιο πανεπιστήμιο, θέλωντας να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, να μεγαλώσει τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση

Η Αριστερή Ενότητα καλεί σε μαζική συμμετοχή στη σύνοδο πρυτάνεων στο Λαύριο(10-11 Δεκ.) και στην πανεργατική απεργία στις 15 Δεκέμβρη για να αποδείξουμε για άλλη μια φορά πως με τους μαζικούς, ενωτικούς αγώνες του φοιτητικού κινήματος μπορούμε να ανατρέψουμε τα σχέδια τους σε εκπαίδευση και εργασία, να ανατρέψουμε την σημερινή πολιτική ΠΑΣΟΚ και ΔΝΤ.

ΠΛΑΙΣΙΟ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ 1/12/2010

2010-12-02T11:24:00.001+02:00

Οι τελευταίες μέρες είναι μέρες σημαντικών εξελίξεων για την Ελληνική οικονομία και κατά συνέπεια για την ελληνική κοινωνία. Ο ερχομός της τρόικα την προηγούμενη Δευτέρα και η ανακοίνωση του προϋπολογισμού, σηματοδοτούν την επικαιροποίηση και το βάθεμα του μνημονίου καθώς και τη συνέχιση των εξοντωτικών για το λαό μέτρων που σκοπεύουν να επιβάλλουν.

Σύμφωνα λοιπόν με τα νέα δεδομένα-εντολές της τρόικα ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει 14 (και κάτι) δις ευρώ περικοπών, από το χώρο της υγείας και της παιδείας, μέχρι τους δήμους και τις περιφέρειες (πάντα βάσει του Καλλικράτη). Ταυτόχρονα τρίτη συνεχόμενη αύξηση των έμμεσων φόρων μέσα σε ένα εξάμηνο (ίσως παγκόσμιο ρεκόρ) με τη συνοδεία νέων περικοπών στο δημόσιο τομέα. Αποφάσεις (βάσει του μνημονίου) πάρθηκαν και για τις εργασιακές σχέσεις, όπου οι επιχειρησιακές συμβάσεις θα υπερισχύουν των κλαδικών δηλαδή με απλά λόγια οι σχέσεις εργασίας των εργαζομένων με τους εργοδότες θα καθορίζονται από τους τελευταίους. Το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ επιταχύνεται στο πνεύμα πούλα όσο όσο (μπας και δείξουμε ότι μειώνουμε το έλλειμμα) με αποτέλεσμα χιλιάδες θέσεις εργασίας να χαθούν.

Ο προϋπολογισμός του 2010 είναι ο πιο ταξικά μεροληπτικός και ο πιο κοινωνικά άδικος από όλους τους κρατικούς προϋπολογισμούς από την Μεταπολίτευση και μετά. Επιχειρεί την μεγαλύτερη αναδιανομή του εισοδήματος σε βάρος της εργασίας και υπέρ του κεφαλαίου κατά τα τελευταία 35 χρόνια.

Στην Ελλάδα του Μνημονίου, η Παιδεία για την Τρόικα και την παράνομη κυβέρνηση Παπανδρέου, δεν επιτρέπεται να είναι η εξαίρεση στη σφοδρή επίθεση ενάντια σε δικαιώματα και κατακτήσεις του λαού και της νεολαίας που έχουν εξαπολύσει το τελευταίο 6μηνο. Από το Δημοτικό μέχρι τα ΑΕΙ-ΤΕΙ προωθείται η συνολική μετάλλαξή της. Διπλός ο στόχος της κυβέρνησης και ξεκάθαρος: απαλλαγή από τη συνταγματική υποχρέωση κρατικής χρηματοδότησης της εκπαίδευσης και δημιουργία πειθαρχημένων και ευέλικτων μελλοντικών εργαζόμενων. Το νέο νομοθέτημα που εξαγγέλθηκε έρχεται να επικαιροποιήσει το νόμο πλαίσιο της Γιαννάκου που σε αρκετές πλευρές του παραμένει ανεφάρμοστος, να στοιχίσει το εκπαιδευτικό μοντέλο στα καλλικρατικά πλαίσια, να θέσει με έναν επίπλαστο τρόπο την κυβέρνηση σε θέση ισχύος, να ορίσει την απαρχή μίας επίθεσης στο χώρο της Παιδείας στην οποία, όπως δηλώνουν δεν θα κάνουν βήμα πίσω. Με αυτό τον τρόπο οι εξαγγελίες της Διαμαντοπούλου στους Δελφούς που, παρά τον επιτηδευμένο εφησυχασμό ΔΑΠ και ΠΑΣΠ, πήραν πριν από τρεις εβδομάδες τη μορφή νομοσχεδίου στη Σύνοδο των πρυτάνεων στο Ρέθυμνο, δείχνουν ξεκάθαρα τις προθέσεις της κυβέρνησης να υποτάξει το Δημόσιο Πανεπιστήμιο στους νόμους της αγοράς, εξειδικεύοντας την πολιτική του Μνημονίου στο Πανεπιστήμιο.

Όλα αυτά τα μέτρα οδηγούν με όρους μονόδρομου σε μαζικές απολύσεις (όπως και αν τις βαφτίζουν τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια), εκτόξευση της ανεργίας και της φτώχιας, και εν τέλει βάθεμα της υπαρκτής κοινωνικής κρίσης στα όρια της εξαθλίωσης των μαζών. Είναι προφανές ότι έτσι υπηρετείται, χωρίς να λογαριάζουν κανένα κόστος και με την κοινωνία μουδιασμένη, το στρατηγικό σχέδιο της κυβέρνησης να παραδώσει συνολικά τον δημόσιο χώρο υπό ιδιωτική εκμετάλλευση.

Τις επόμενες μέρες συμπληρώνονται 2 χρόνια από την εν ψυχρώ δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, από το όπλο ενός ειδικού φρουρού, ενός “προστάτη του πολίτη”. Μια δολοφονία που ήταν η αφορμή για την κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε, με χιλιάδες μαθητές, φοιτητές και εργαζόμενους, να φωνάζουν “ως εδώ” για τα αδιέξοδα στα οποία τους είχαν οδηγήσει οι χρεοκοπημένες νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Ο Δεκέμβρης υπήρξε μια ηχηρή απάντηση, απέναντι σε όσους προσπάθησαν να επιβάλλουν την κυριαρχία των αγορών, με ένα κράτος μονομερή προστάτη των τραπεζών, της εργοδοσίας και του μεγάλου επιχειρηματικού κεφαλαίου εν γένει.
Κατά την άποψή μας ο Δεκέμβρης αυτός, έχει αφήσει μία σημαντική παρακαταθήκη στην ελληνική νεολαία. Ήταν, και φιλοδοξούμε να είναι και φέτος, άλλο ένα σημαντικό εφαλτήριο για την πολιτικοποίηση του φοιτητικού και του μαθητικού κόσμου και τη συνειδητοποίηση των αγώνων που έχει να δώσει μπροστά του.
Και οι αγώνες αυτοί μπαίνουν σε ένα εντελώς διαφορετικό πλαίσιο στο σήμερα. Τώρα πια υπάρχει η τρόικα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η πιο ταξικά ανάλγητη κυβέρνηση της Ευρώπης και οι νεοφιλελεύθερες επιταγές της Ε.Ε., απέναντι στα οποία ο ελληνικός λαός, ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας πρέπει να συσπειρωθούν, να οργανωθούν και να αγωνιστούν. Υπάρχουν τα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης του ΠαΣοΚ, ο νόμος-πλαίσιο της Άννας Διαμαντοπούλου, που διαλύει το δημόσιο-δωρεάν πανεπιστήμιο και το επανασυγκροτεί με νεοφιλελεύθερα πρότυπα και σύμφωνα με τους κανόνες της αγοράς.
Υπάρχει όμως ακόμα ένα πράγμα που μας ‘’έμαθε’’ ο Δεκέμβρης του 2008. Ότι οι νεολαιίστικοι αγώνες χρειάζεται να απολήγουν σε συγκεκριμένα πολιτικά αιτήματα και να συσπειρώνονται ανυποχώρητα γύρω από αυτά. Μόνο έτσι μπορούν να είναι νικηφόροι!

Ήδη τα Πανεπιστήμια Θεσσαλίας, Ιωαννίνων, Αιγαίου, Πατρών, Κρήτης Ε.Μ.Π., Α.Π.Θ., Πάντειο, καθώς και το Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ), αποδοκίμασαν το Κείμενο Διαβούλευσης και δήλωσαν πως «δεν μπορεί να αποτελέσει βάση διαλόγου, καθ' όσον περιλαμβάνει προτάσεις με τις οποίες παραβιάζονται βασικές ακαδημαϊκές αρχές, θίγεται ο χαρακτήρας της ανώτατης εκπαίδευσης ως δημόσιου αγαθού και καταστρατηγείται το αυτοδιοίκητο του πανεπιστημίου, ζήτημα που εγείρει σοβαρό θέμα συνταγματικότητας».

ΑΛΛΑ ΤΙ ΑΛΛΑΖΕΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΣΤΗ ΠΑΙΔΕΙΑ;

Σε αυτόν τον δεύτερο γύρο αντιλαϊκής επίθεσης, ετοιμάζεται το σχέδιο μιας βαθύτατης τομής στην παιδεία και την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Το νομοσχέδιο το οποίο γνωστοποιήθηκε από τις δηλώσεις του πρωθυπουργού και της Διαμαντοπούλου στο συνέδριο των Δελφών και συμπυκνώθηκε στο λεγόμενο «κείμενο διαβούλευσης για την παιδεία», αλλάζει το δημόσιο πανεπιστήμιο, όπως το ξέραμε, καθιστώντας το, ούτε δημόσιο, ούτε δωρεάν, αλλά ούτε και πανεπιστήμιο. Προϋποθέτει αλλαγές που κινούνται σε τρεις βασικούς άξονες: στη διαμόρφωση του ταξικού πανεπιστημίου, στη συγχώνευση και κατάργηση τμημάτων ώστε να εναρμονιστεί με το νομοσχέδιο «Καλλικράτης», τον οικονομικό στραγγαλισμό και στη διοικητική λειτουργία του πανεπιστημίου με όρους Ανώνυμης Εταιρίας.

Η διοίκηση των πανεπιστημίων από το «Συμβούλιο Διοίκησης», αντί της Συγκλήτου και των ΓΣ των Τμημάτων, έχει στόχο να ακυρώσει το «εμπόδιο» των συλλογικών οργάνων, αλλά κυρίως την παρουσία και την παρέμβαση του φοιτητικού κινήματος στις αποφάσεις, για να επιβληθούν ολοκληρωτικά στην εκπαιδευτική και ερευνητική δραστηριότητα των πανεπιστημίων οι κανόνες της αγοράς του κεφαλαίου και οι επιδιώξεις των επιχειρήσεων. Έτσι, μεταλλάσσεται το πανεπιστήμιο σε αυταρχικό εκπαιδευτήριο που θα διοικείται από το Συμβούλιο – μάνατζερ, που θα επιβάλλει αυταρχικούς ρυθμούς και κανόνες στις σπουδές και στις εξετάσεις των φοιτητών, χωρίς περιθώρια ανάπτυξης κριτικής σκέψης και ριζοσπαστικής αμφισβήτησης.

Το νομοσχέδιο «Καλλικράτης» υπάγει τη χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων από αρμοδιότητα του κράτους σε αρμοδιότητα των σχηματισμένων περιφερειακών συμβουλίων, με κατεύθυνση την κατάργηση και συγχώνευση τμημάτων και δημιουργία «πρώτης και δεύτερης ποιότητας» σχολών. Απολύσεις διοικητικού και διδακτικού προσωπικού, μείωση ου αριθμού των φοιτητών και δημιουργία μιας πρώτης τάξεως πελατείας για τα προσφάτως «νομιμοποιημένα» ιδρύματα (ΚΕΣ, ΚΕΚ, ΙΕΚ).

Με τα πτυχία πολλών μορφών, ο κάθε φοιτητής παύει πλέον να παίρνει γνώσεις πάνω σε ένα συγκεκριμένο αντικείμενο σπουδών αλλά δέχεται αποσπασματικές γνώσεις – πληροφορίες – προσόντα από διαφορετικά προγράμματα σπουδών χωρίς προκαθορισμένο χρόνο φοίτησης και όλα αυτά στο όνομα της επιλογής, της ευελιξίας, των απεριόριστων δυνατοτήτων κ.ο.κ. Πέρα από την διάλυση της εκπαιδευτικής διαδικασίας, το σημαντικότερο είναι η μετάλλαξη του πτυχίου σε ατομική υπόθεση με το χαρακτήρα φακέλου προσόντων, καταργώντας έτσι τη συλλογική διεκδίκηση εργασιακών δικαιωμάτων και την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Ο φοιτητής ατομικά πλέον θα ψάχνει δουλειά με βάση το «πόσο καλός μαθητευόμενος» είναι σε όλη τη διάρκεια της ζωής του κινούμενος από την ανεργία στη δια βίου μάθηση κ.ο.κ.

Το «κουπόνι» του φοιτητή ανοίγει το δρόμο για την επιβολή διδάκτρων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μετατρέπει το φοιτητή σε πελάτη των ιδρυμάτων Α.Ε. που αγοράζει υπηρεσίες – σπουδές, ενώ όταν «τελειώσει» η πίστωση του κουπονιού θα αναγκαζόμαστε να βάλουμε το χέρι στην τσέπη για να συνεχίσουμε τις σπουδές μας.
Με την «οικονομική αυτοτέλεια», που θα περιλαμβάνει και τη μισθοδοσία, θα επιβάλουν στα Πανεπιστήμια κανόνες ανώνυμης εταιρείας, για να αναζητούν πόρους από χορηγούς, να πωλούν «υπηρεσίες εκπαίδευσης και έρευνας», να διαφοροποιούν τις αμοιβές των διδασκόντων για να «προσελκύουν υψηλού κύρους εκπαιδευτικούς».

Η επίθεση όμως που δέχεται η ελληνική κοινωνία δεν αφορά μόνο το δημόσιο πανεπιστήμιο. Είδαμε όλο το προηγούμενο καιρό ότι η πολιτική της κυβέρνησης ήταν ξεκάθαρα ενάντια στον εργαζόμενο λαό με περικοπές μισθών και συντάξεων, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, απελευθέρωση των απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα, αύξηση της άμεσης φορολόγησης στα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και έμμεση φορολόγηση που διαπέρασε όλα τα προϊόντα. Αντίθετα τα κέρδη των μεγάλων καπιταλιστικών επιχειρήσεων και των τραπεζών έμειναν στο απυρόβλητο. Ως συνέχεια της βούλησης ΠΑΣΟΚ και ΔΝΤ για παραγωγή άμεσα εκμεταλλεύσιμων και αναλώσιμων εργαζόμενων εισάγεται το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης. Πιο αναλυτικά:

ΣΥΜΦΩΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ: Ο εργασιακός μεσαίωνας που ετοιμάζουν για τη νεολαία, παίρνει πλέον σάρκα και οστά με την εφαρμογή και στη χώρα μας του συμφώνου πρώτης απασχόλησης. Επιγραμματικά, πρόκειται για μια διάταξη η οποία θεωρεί τους νέους εργαζόμενους ως μια ειδική κατηγορία που με ηλικιακά, και μόνο, κριτήρια θα πρέπει να πληρώνεται λιγότερο από το υπόλοιπο σώμα των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει ότι θεσμοθετείται τριετής μαθητεία για νέους άνεργους με απολαβές γύρω στα 350 - 400 ευρώ, αλλά και δημιουργία "Συμβολαίου Πρώτης Απασχόλησης" που θα αφορά τις νέες προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα οι οποίες θα αμείβονται με 550 ευρώ, έναντι των 740 ευρώ που ορίζει η τελευταία σύμβαση. Επί της ουσίας, μιλάμε για μια άνευ όρων παράδοση της νεολαίας στις ορέξεις της εργοδοσίας που με τη σειρά της σημαίνει ότι η δική μας γενιά θα είναι αυτή που θα επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος για την έξοδο της χώρας από ην κρίση προσφέροντας φτηνή κι ελαστική εργασία προκειμένου να συντηρηθούν τα κέρδη του κεφαλαίου.

ΜΟΝΟ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ…
Για εμάς η δύναμη των φοιτητών αντλείται από τις συλλογικές τους διαδικασίες. Με την εμπειρία του κινήματος απέναντι στην αναθεώρηση του άρθρου 16, ξέρουμε ότι μονάχα αν αποφασίσουμε όλο και περισσότεροι, όλο και πιο έντονα να εμπλακούμε στη συζήτηση που έχει ανοίξει στο εσωτερικό των συλλόγων, μπορούμε να πετύχουμε την ανατροπή του εκτρωματικού νόμου-πλαίσιο.
Η ενότητα όλων των δυνάμεων της Αριστεράς που αντιτίθενται στην εκπαιδευτική αποδιάρθρωση είναι αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία του αγώνα μας. Μια ενότητα όχι γενική και αόριστη, αλλά δομημένη πάνω στα συγκεκριμένα επίδικα και αιτήματα που μας ενώνουν και μπορούν να αποτελέσουν μέτωπο ανατροπής των αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων. Σε συνθήκες κρίσιμες σαν κι αυτές πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι οποιαδήποτε αποδυνάμωση του κινήματος είναι εγκληματική. Όλες οι δυνάμεις που προώθησαν το κίνημα όλο το προηγούμενο διάστημα, μαζί με τους ανένταχτους φοιτητές και τους εργαζόμενους στα πανεπιστήμια οφείλουν να συγκροτήσουν ένα ενωτικό, μαζικό πανεκπαιδευτικό κίνημα που θα μπορέσει αφενός να τσακίσει το νέο νομοσχέδιο και αφετέρου να λειτουργήσει ως πυροδότης ευρύτερων κοινωνικών αντιδράσεων, μπροστά στην ισοπέδωση λαϊκών κεκτημένων ολόκληρων αιώνων.
Ή ΤΩΡΑ Ή ΠΟΤΕ

Για όλα τα παραπάνω, είναι αναγκαίο όσο ποτέ η συγκρότηση ενός μεγαλειώδους φοιτητικού κινήματος, αντίστοιχου και μεγαλύτερης κλίμακας από του 2006-2007, το οποίο θα πυροδοτήσει μεγαλύτερους κοινωνικούς αγώνες, θα βάλει φρένο στην επιχειρούμενη διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και θα ανοίξει μια κεντρική αντιπαράθεση απέναντι στην τρόικα και την κυβέρνηση. Που θα αποτελέσει τις απαρχές μιας μαζικής εισβολής στο προσκήνιο, της νεολαίας που συμπιέζεται, απορρίπτεται, αποτελεί καύσιμη ύλη στην καπιταλιστική αναδιάρθρωση. Που θα θέσει τις απαρχές ενός κοινωνικού μετώπου και μιας λαϊκής εξέγερσης που θα διεκδικήσει έναν άλλο δρόμο. Ας διδαχτούμε από τα παραδείγματα των ευρωπαϊκών φοιτητικών κινημάτων της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιρλανδίας, την αποφασιστικότητά τους και τις δυναμικές μορφές πάλης που υιοθέτησαν.
Να αξιοποιήσουμε την εμπειρία του νικηφόρου κινήματος απέναντι στην αναθεώρηση του άρθρου 16, προωθώντας την πολιτική ανασυγκρότηση του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος. Σκιαγραφώντας κομμάτια του άλλου δρόμου να ξαναδώσουμε ελπίδα σε μια κοινωνία που της έχουν κλέψει κάθε συλλογικό όραμα και προοπτική. Με συμμετοχικές δομές, πρωτοβουλίες, συνελεύσεις να οργανώσουμε και να προετοιμάσουμε το μεγάλο ξέσπασμα που θα’ ρθεί. Να τολμήσουμε να αλλάξουμε, να τολμήσουμε να απαντήσουμε θετικά στο κάλεσμα της ιστορίας, να τολμήσουμε να γίνουμε η γενιά που αρνούμενη την πραγματικότητα του μνημονίου θα αλλάξει ριζικά την πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
 Να αποσυρθεί το Μνημόνιο και το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε, να αποδοκιμαστεί η πολιτική κυβέρνησης και τρόικας
 Να παρθούν πίσω τα κοινωνιοκτόνα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι
 Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους, χωρίς ταξικούς και εξεταστικούς φραγμούς -ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών
 Καταδίκη της εκπαιδευτικής αποδιάρθρωσης Διαμαντοπούλου –απόσυρση των ΑΕΙ από τον προσχηματικό Διάλογο
 Δημόσια και Δωρεάν: σίτιση, στέγαση, μετακίνηση, συγγράμματα
 Άμεση αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ – Δαπάνες για παιδεία και υγεία, όχι για την αστυνομία και για στρατιωτικούς εξοπλισμούς
 Ενιαία πτυχία με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα -το πτυχίο η μόνη προϋπόθεση για να βρούμε δουλειά
 Να μην εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ -να καταργηθούν και να ληφθεί μέριμνα για τους αποφοίτους.
 Να αποσυρθεί άμεσα ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός -όχι στη συγκρότηση 4ετών επιχειρηματικών προγραμμάτων
 Χρηματοδότηση των πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών από τον προϋπολογισμό.
 Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφάλιση – όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας – Όχι στην απελευθέρωση των απολύσεων.
 Προάσπιση του Πανεπιστημιακού Ασύλου από την ακαδημαϊκή κοινότητα –ποτέ ξανά δυνάμεις καταστολής στο χώρο του Ασύλου
 ΟΧΙ στον «πανεπιστημιακό Καλλικράτη»-Καμία κατάργηση ή συγχώνευση τμημάτων και σχολών
 Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών – Ιθαγένεια σε όλα τα παιδιά των μεταναστών που το επιθυμούν - Άσυλο στους πρόσφυγες

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
• Κατάληψη της Σχολής την Πέμπτη-Παρασκευή 2-3 και τη Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου
• Ανοιχτή Συντονιστική Επιτροπή Κατάληψης την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου που θα οργανώσει κινηματικές δράσεις μέσα στη Σχολή, διασφαλίζοντας τη μαζικότητα και τη λειτουργικότητα της κατάληψης
• Συμμετοχή στο πανελλαδικό πανεκπαιδευτικό Συλλαλητήριο την Πέμπτη 2 Δεκ., 12.00μ.μ., στα Προπύλαια
• Συντονισμός με τους υπόλοιπους φοιτητικούς συλλόγους, τα μέλη ΔΕΠ και τα σωματεία των εργαζομένων που κινούνται σε αγωνιστική κατεύθυνση
• Σύγκληση νέας Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου, την επόμενη εβδομάδα, ενόψει της νέας Συνόδου Πρυτάνεων στο Λαύριο (10-12 Δεκ.) και της πανεργατικής απεργίας της 15ης Δεκέμβρη

ΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΧΗ...

2010-10-27T12:15:00.003+03:00

Τη βδομάδα που πέρασε, στο Ρέθυμνο, πραγματοποιήθηκε η 68^η Σύνοδος Πρυτάνεων παρουσία της Υπουργού Α. Διαμαντοπούλου. Τέτοιες διαδικασίες αποτελούν τη βάση ενός προσχηματικού «διαλόγου» για τις αλλαγές που προτείνονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Είναι προφανές πως τα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος δεν χωρούσαν σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο «διαλόγου». Σε αυτή την κατεύθυνση η Αριστερή Ενότητα ανέδειξε ως κινηματικό κόμβο, στο πλαίσιο της επίθεσης της κυβέρνησης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, την κινητοποίηση των συλλόγων και τη συμμετοχή τους στην αντισύνοδο που πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα(18-24/10) στο Ρέθυμνο και κορυφώθηκε με τη μαζική πανεκπαιδευτική πορεία του Σαββάτου. Με αυτόν τον τρόπο οι φοιτητικοί σύλλογοι που συμμετείχαν έδειξαν την αντίθεσή τους με την κατάργηση ουσιαστικά του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου, όπως εξειδικεύεται από την εφαρμογή του μνημονίου και των κυβερνητικών μέτρων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Ταυτόχρονα, όταν οι δυνάμεις καταστολής έκοβαν το δρόμο στην πανεκπαιδευτική πορεία με χρήση χημικών, η κυβερνητική παράταξη (λέγε με ΠΑΣΠ) έμπαινε απ’την πίσω πόρτα στη Σύνοδο, εγκαινιάζοντας τον «χορό» των συνδιαλλαγών με την κυβέρνηση και αποδεικνύωντας για ακόμη μία φορά πως «άλλο ΠΑΣΠ άλλο ΠΑΣΟΚ». Η ΠΑΣΠ με την στάση της αυτή συνεχίζει επάξια τον ρόλο που επιβάλεται να διαδραματίζει κάθε κυβερνητική παράταξη «που σέβεται τον εαυτό της» σε τέτοιες περόδους, ακριβώς στον δρόμο που είχε χαράξει η ΔΑΠ το ‘06-‘07 με την αναθεώρηση Γιαννάκου.

Αρκετές ώρες νωρίτερα η συνεπής στον απομονωτισμό και στην περιχαράκωση πολιτική δύναμη που λέγεται ΠΚΣ ή Επιτροπή Αγώνα ή ΜΑΣ ή ό,τι άλλο… πραγματοποίησε μόνη της συγκέντρωση, αποδεικνύοντας και έμπρακτα την αντιπαραθετική της στάση απέναντι στις συλλογικές αποφάσεις και τις μαζικές κινητοποιήσεις των φοιτητών που προασπίζονται τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Η στάση αυτή είναι φοβερά προβληματική καθώς επιλέγει να αφυδατώσει τα συλλογικά όργανα των συλλόγων, αντί να παλέψει για την ανατροπή των εκφυλιστικών όρων διεξαγωγής τους που προσπαθούν να επιβάλλουν οι καθεστωτικές παρατάξεις, αποδυναμώνοντας παράλληλα την φωνή της φοιτητικής αριστεράς.

Η μαζική πορεία στο Ρέθυμνο ήταν μια πρώτη απάντηση στην κυβέρνηση και στους συμμάχους της που προσπαθούν να καταστρατηγήσουν τη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση και να πλήξουν τα δικαιώματά μας. Το φοιτητικό κίνημα πρέπει να κλιμακώσει τις μαζικές, ενωτικές και μαχητικές κινητοποιήσεις του στο πλάι των εργαζομένων με στόχο την ανατροπή της κυβερνητικής πολιτικής συνολικά.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

Προτεινόμενο ΠΛΑΙΣΙΟ για Γ.Σ. ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ 20/10

2010-10-27T12:03:00.009+03:00

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΝΤ ??? …ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΟΥΜΕ!

ΜΑΖΙΚΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΚΙΝΗΜΑ Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ

Η χρονιά που ξεκινά θα είναι καθοριστική για το μέλλον της χώρας, της νεολαίας και των εργαζομένων. H κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε πλήρη συμφωνία με τις επιταγές των τεχνοκρατών του ΔΝΤ και της ΕΕ έχει ήδη περάσει μια σειρά από μέτρα όπως μείωση μισθών, κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, ασφαλιστικό, Καλλικράτης κτλ., τα οποία λειτουργούν προς όφελος του κεφαλαίου και εις βάρος του λαού. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο όπου έχει λήξει ένας πρώτος κύκλος αντιπαράθεσης των δυνάμεων της εργασίας και της νεολαίας με την κυβέρνηση. Μετά το πρώτο πακέτο μέτρων που πέρασε από την κυβέρνηση η αντίδραση του κόσμου ήταν άμεση και μαζική. Ειδικά η μεγάλη απεργιακή κινητοποίηση της 5ης Μάη, με εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου που κατέβηκαν στο δρόμο για να διαδηλώσουν, έδειξε την μεγάλη αγανάκτηση του λαού απέναντι στις πολιτικές του δικομματισμού.

Η επίθεση που εξαπολύει η κυβέρνηση και η Τρόικα δε θα μπορούσε να αφήσει απ' έξω την παιδεία. Μετά το “νέο σχολείο” καταπιάνονται με την τριτοβάθμια εκπαίδευση με στόχο να αλλάξουν ριζικά το “DNA” της και να καταργήσουν τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της. Πριν ένα μήνα, στους Δελφούς η Διαμαντοπούλου ξεκίνησε τον τρίμηνο “διάλογο” για την παιδεία που θα κατατεθεί σαν νόμος πλαίσιο τον Δεκέμβρη που έρχεται. Πρόκειται για την εξειδίκευση του Μνημονίου και του Καλλικράτη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ο στόχος τους είναι διπλός και διακηρυγμένος. Έχουν σκοπό να ιδιωτικοποιήσουν – εμπορευματοποιήσουν τη παιδεία. Να δημιουργήσουν τους όρους ώστε η παιδεία να είναι εμπόρευμα προς πώληση, τα ιδρύματα να παρέχουν υπηρεσίες παιδείας, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο να κερδίζει και από την παιδεία. Το πανεπιστήμιο δεν θα είναι πλέον ούτε δωρεάν ούτε δημόσιο ούτε πανεπιστήμιο. Θα είναι ένα εκπαιδευτήριο που θα λειτουργεί σαν ανώνυμη εταιρία, μόνο σκοπό θα έχει την παραγωγή κέρδους και θα παρέχει κατάρτιση. Η εντατικοποίηση – πειθάρχηση των φοιτητών/τριών στη νέα «μνημονιακή» πραγματικότητα που διαμορφώνουν είναι μονόδρομος για να εφαρμόσουν τις πολιτικές τους. Θέλουν να δημιουργήσουν μια νέα γενιά που θα μάθει να σκύβει το κεφάλι, να υποτάσσεται, να υπακούει τυφλά, τώρα που σπουδάζει, αύριο που (δεν) θα δουλεύει, μεθαύριο που θα προσπαθεί να διεκδικήσει.

Το νέο πανεπιστήμιο λοιπόν, θέλουν να έχει την εξής μορφή:

«Σχέδιο Καλλικράτης για το πανεπιστήμιο», ενώ εισηγείται τη συγχώνευση ή κατάργηση περιφερειακών τμημάτων, με στόχο τα συνολικά 40 ΑΕΙ και ΤΕΙ να μειωθούν στο μισό, τα κριτήρια για την εφαρμογή του θα είναι η οικονομική ανταποδοτικότητα των παρεχόμενων γνώσεων και η απορροφησιμότητα των πτυχιούχων απ’την αγορά εργασίας και όχι η κοινωνική ανταποδοτικότητα. Έτσι είναι σίγουρο πως τμήματα ανθρωπιστικών και κοινωνικών σπουδών(στα οποία ανήκουν και τα τμήματα της Φιλοσοφικής) θα θεωρηθούν μακροπρόθεσμα ως οικονομικά ατελέσφορα και θα συγχωνευτούν με άλλες σχολές ή θα κλείσουν. Συνέπεια ουσιαστικά των παραπάνω είναι η δημιουργία ιδρυμάτων πολλών ταχυτήτων με ταυτόχρονο «ξεκαθάρισμα» του προσωπικού δυναμικού και των φοιτητών που «περισσέουν».

«Οικονομική αυτοτέλεια» σημαίνει πως κάθε πανεπιστήμιο θα πρέπει να βρίσκει οικονομικούς πόρους από ιδιώτες, περικόπτοντας στο ελάχιστο την κρατική χρηματοδότηση. Έτσι σταδιακά θα εξαλειφθεί η φοιτητική μέριμνα(στέγαση, σίτιση, μεταφορές) και ανοίγει ο δρόμος για την απευθείας πώληση υπηρεσιών εκπαίδευσης(τίτλοι σπουδών, μεταπτυχιακά προγράμματα) σε ιδιωτικά συμφέροντα. Το ιδιωτικό κεφάλαιο δηλαδή, με τις προτροπές της κυβέρνησης , θα εγκαινιάσει άλλον ένα τομέα κερδοσκοπίας εις βάρος του δημοσίου.

«Συμβούλιο διοίκησης-manager» σημαίνει ότι αντικαθίστανται η σύγκλητος και οι γενικές συνελεύσεις των τμημάτων μιας σχολής με επιτροπές, αποτελούμενες από «ειδικούς της αγοράς». Θα καταργήσουν δηλαδή το αυτοδιοίκητο κάθε ιδρύματος, όπου καθηγητές και φοιτητές, εκλεγμένοι μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, λαμβάνουν τις αποφάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του πανεπιστημίου και τα προγράμματα σπουδών. Με λίγα λόγια θα ακυρωθούν τα συλλογικά όργανα και θα ανοίξει ο δρόμος για τη δημιουργία ιδρυμάτων-επιχειρήσεων, αφαιρώντας από τους φοιτητές, που θα είναι οι αποδέκτες αυτής της «επιχειρηματικής εκπαίδευσης»,. το ήδη περιορισμένο δικαίωμα λόγου είχαν μέχρι τώρα.

«Αλλαγή τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση» σημαίνει πως καταργούνται τα τμήματα και γίνεται εισαγωγή σε σχολές(ή ιδρύματα) και εισηγείται η καθιέρωση «πτυχίων πολλών μορφών, όχι μόνο τεχνικής, επαγγελματικής ή γενικής ή θεωρητικής εκπαίδευσης, αλλά και είδη πτυχίων, που μπορεί να είναι από τετραετή μέχρι μονοετή ή διετή ανάλογα με τις ανάγκες». Κάθε φοιτητής επιλέγει «ατομική διαδρομή» για τις σπουδές του, με συνέπεια την ακύρωση των σπουδών και των πτυχίων σε μια συγκεκριμένη επιστήμη, την κατάργηση των συλλογικών επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων και την αντικατάστασή τους από πιστοποιητικά προσόντων για ένταξη στο «Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων» και με προοπτική την ανεργία. Έτσι η κυβέρνηση προκαλεί μεγάλο πλήγμα στις συλλογικές διεκδικήσεις των εργαζομένων, προς όφελος των επιχειρήσεων και της εργοδοσίας.

«Κουπόνι» σημαίνει πως θα καθιερωθεί η κατά φοιτητή χρηματοδότηση και θα καταργηθεί η κατά ίδρυμα. Ο φοιτητής θα μετατραπεί σε πελάτη που αγοράζει υπηρεσίες εκπαίδευσης από το πανεπιστήμιο-επιχείρηση αλλά και από κάθε «πιστοποιημένο ιδιώτη», αφού με το σύστημα πιστοποίησης και τυποποίησης σπουδών-προσόντων μέσω πιστωτικών μονάδων θα είναι ισοδύναμες οι «διαδρομές σπουδών» και ανοίγει ο δρόμος για την εισαγωγή διδάκτρων.

Σύμφωνο πρώτης απασχόλησης: Ο εργασιακός μεσαίωνας που ετοιμάζουν για τη νεολαία, παίρνει πλέον σάρκα και οστά με την εφαρμογή και στη χώρα μας του συμφώνου πρώτης απασχόλησης. Επιγραμματικά, πρόκειται για μια διάταξη η οποία θεωρεί τους νέους εργαζόμενους ως μια ειδική κατηγορία που με ηλικιακά, και μόνο, κριτήρια θα πρέπει να πληρώνεται λιγότερο από το υπόλοιπο σώμα των εργαζομένων. Αυτό σημαίνει οτι θεσμοθετείται τριετής μαθητεία για νέους άνεργους με απολαβές γύρω στα 350 - 400 ευρώ, αλλά και δημιουργία "Συμβολαίου Πρώτης Απασχόλησης" που θα αφορά τις νέες προσλήψεις στον ιδιωτικό τομέα οι οποίες θα αμείβονται με 550 ευρώ, έναντι των 740 ευρώ που ορίζει η τελευταία σύμβαση. Επί της ουσίας, μιλάμε για μια άνευ όρων παράδοση της νεολαίας στις ορέξεις της εργοδοσίας που με τη σειρά της σημαίνει ότι η δική μας γενιά θα είναι αυτή που θα επωμιστεί το μεγαλύτερο βάρος για την έξοδο της χώρας από ην κρίση προσφέροντας φτηνή κι ελαστική εργασία προκειμένου να συντηρηθούν τα κέρδη του κεφαλαίου.

Σύνοδος Πρυτάνεων & Αντι-σύνοδος: Απέναντι σε αυτή τη λογική και τις προτάσεις κατεδάφισης του δημόσιου πανεπιστημίου και του δωρεάν χαρακτήρα του, διοργανώνεται το διάστημα 18-24 Οκτώβρη, στο Ρέθυμνο μια διαδικασία αντι-συνόδου, απέναντι στη σύνοδο των Πρυτάνεων που θα συγκαλείται στο ίδιο χρονικό διάστημα στην περιοχή. Η αντι-σύνοδος αυτή σκοπό έχει να φέρει σε επαφή και να ενώσει όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θα γίνει ενημέρωση για τις προωθούμενες αλλαγές και θα συζητηθούν τρόποι πανελλαδικού συντονισμού όλων όσων θέλουν να αγωνιστούν για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του πανεπιστημίου. Στη συγκρότηση αυτής της κίνησης φοιτητών, καθηγητών και εργαζομένων απ' όλες τις σχολές της χώρας, καθοριστικό ρόλο έπαιξε η Αριστερή Ενότητα. Η παρουσία λοιπόν όσων φοιτητών/τριών αντιτίθεται στη βίαιη μετατροπή του πανεπιστημίου σε ανώνυμη εταιρία στην αντι-σύνοδο και η στήριξή της, είναι πιο αναγκαία από ποτέ.

Ενάντια σε όλη αυτή την επίθεση εξειδίκευσης των κυβερνητικών μέτρων, των επιταγών της τρόικας και του Μνημονίου στην εκπαίδευση, το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ανασυγκροτηθεί, πολιτικά και οργανωτικά, μέσα από συλλογικές διαδικασίες. Με τη δυναμική του παρουσία το φοιτητικό κίνημα μπορεί να σταθεί στο πλάι των κοινωνικών ομάδων που πλήττονται από το σύμφωνο πρώτης απασχόλησης, τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, τις απολύσεις και τον εργασιακό μεσαίωνα συνολικότερα, ώστε να αποκρουστεί και αυτή η επίθεση στην δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση και τον κόσμο της νεολαίας. Να υπερασπιστούμε τη δημόσια παιδεία, δίνοντας ξανά όραμα και προοπτική στη κοινωνία. Να γίνουμε η γενιά που μπορεί να αλλάξει ριζικά την ελληνική κοινωνία και να ανατρέψει τις πολιτικές του ΠΑΣΟΚ, της τρόικας και του Μνημονίου μέσα από ένα μαζικό, παλλαϊκό κίνημα διεκδίκησης και ανατροπής. Να τους αποδείξουμε και έμπρακτα πως όσο αυτοί θα διατείνονται για το δημόσιο χρέος, για εμάς δημόσιο χρέος μας είναι, να τους στείλουμε από ‘κει που ήρθαν.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

· Να παρθούν πίσω τα σκληρά οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, να καταργηθούν οι αντεργατικοί νόμοι, να αποσυρθεί το φορολογικό νομοσχέδιο. Όχι στο Μνημόνιο. Όχι στο ΔΝΤ.

· Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση, αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία στο 5% του ΑΕΠ

· Να μην εφαρμοστεί η κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ. Να καταργηθούν και να ληφθεί μέριμνα για τους αποφοίτους.

· Να μην εφαρμοστεί το προεδρικό διάταγμα για τα συγγράμματα.

· Παροχή όλων των απαιτούμενων συγγραμμάτων και βελτίωσή τους, δωρεάν σημειώσεις για όλους τους φοιτητές.

· Να αποσυρθεί άμεσα ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός. Καμία συγκρότηση 4ετών επιχειρηματικών προγραμμάτων.

· Να μην εφαρμοστεί και να καταργηθεί ο νέος Νόμος Πλαίσιο

· Όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια και την αναθεώρηση του άρ.16

· Να μην περάσουν οι εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας.

· Κατάργηση των νόμων για Αξιολόγηση, ΔΟΑΤΑΠ, ΙΔΒΕ

· Ενιαίο πτυχίο με όλα τα επαγγελματικά δικαιώματα αναγνωρισμένα σε αυτό

· Κατάργηση των εξετάσεων του ΑΣΕΠ για τους απόφοιτους των ελληνικών πανεπιστημίων

· Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης

· Δωρεάν σίτιση, στέγαση και μεταφορές

· Όχι στα νέα φοροεισπρακτικά μέτρα που πλήττουν τους νέους εργαζόμενους

· Να σταματήσει η εκποίηση του δημόσιου πλούτου

· Ενίσχυση της εσωτερικής δημοκρατίας στα Ιδρύματα-αύξηση του ποσοστού συμμετοχής των φοιτητών στα όργανα συνδιοίκησης στο 100% των μελών ΔΕΠ

· Καμιά προσπάθεια περιστολής του Πανεπιστημιακού Ασύλου

· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους με αξιοπρεπείς απολαβές και ασφάλιση – Όχι στις ελαστικές σχέσεις εργασίας

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:

· Μαζική συμμετοχή του Συλλόγου στην παράσταση διαμαρτυρίας (αντισύνοδο) στη σύνοδο των πρυτάνεων στις 23 και 24/10 στο Ρέθυμνο

Κλειστή Σχολή την Παρασκευή 23/10 και το Σάββατο 24/10 για συμμετοχή των φοιτητών στην κινητοποίηση του Ρεθύμνου

Ο εκβιασμός των φοιτητών δεν θα περάσει!

2010-06-10T16:32:00.001+03:00

Δευτέρα 7/6 και Τρίτη 8/6 πραγματοποιήθηκαν οι πρυτανικές εκλογές και στη Φιλοσοφική.

Σ' αυτή τη δήθεν δημοκρατική διαδικασία δεν έλειψαν φυσικά οι εκβιασμοί, οι πελατειακές σχέσεις και τα ρουσφέτια καθηγητών σε φοιτητές. Συγκεκριμένα πολλοί φοιτητές και φοιτήτριες της σχολής μας δέχτηκαν δεκάδες τηλέφωνα από βοηθούς και γραμματείς του υποψήφιου πρύτανη Πελεγρίνη που τους καλούσαν να ψηφίσουν. Το χειρότερο όμως συνέβη κατά τη διάρκεια της εξέτασης μαθήματος στο Φ.Π.Ψ. όπου ο καθηγητής Φλουρής εκβίασε τους φοιτητές ότι δεν θα δώσει θέματα για να ξεκινήσει η εξέταση αν δεν πάνε πρώτα να ψηφίσουν! Μάλιστα τους έδωσε και κίνητρο για να ψηφίσουν λέγοντας οτι όποιοι ψηφίσουν θα τους περάσει στο μάθημα με 5 ακόμα κι αν το γραπτό είναι για 4!

Καταγγέλλουμε τον συγκεκριμένο καθηγητή για τον εκβιασμό των φοιτητών.

Όχι στο όργιο πελατειακών σχέσεων μεταξύ των καθηγητών και φοιτητών που έχουν εδώ και χρόνια προωθήσει η ΔΑΠ και η ΠΑΣΠ.

Όχι στην βίαιη εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο.

ΟΤΑΝ Η ΑΔΙΚΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΟΣ... Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ!

2010-05-17T02:27:00.000+03:00

Ζούμε ιστορικές στιγμές. Είναι εκκωφαντική η χρεοκοπία του μοντέλου ανάπτυξης και των υποσχέσεων που έδινε, δεν έχει τίποτα να προσφέρει στην ανθρωπότητα εκτός από φτώχεια, πολέμους, βαρβαρότητα, ακόμη μεγαλύτερη εκμετάλλευση. Η κρίση που ξέσπασε πριν δύο χρόνια, είχε αφετηρία τις Η.Π.Α. αλλά ραγδαία εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη, ακόμη και στις πιο «ανεπτυγμένες οικονομίες του Δυτικού κόσμου», ακόμη και στις χώρες που κάποτε αποτελούσαν λίκνο του καπιταλισμού και των ελεύθερων αγορών. Είναι η κραυγαλέα απόδειξη της χρεοκοπίας μιας πολιτικής, που για χρόνια έκανε τους φτωχούς-φτωχότερους και τους πλούσιους-πλουσιότερους. Οι θιασώτες του καπιταλιστικού συστήματος σήμερα προσπαθούν με νύχια και με δόντια να διασφαλίσουν τα υπερκέρδη του κεφαλαίου (το 2009 οι 500 μεγαλύτερες επιχειρήσεις των ΗΠΑ σημείωσαν αύξηση κερδών έναντι του 2008 κατά 335%, τη δεύτερη μεγαλύτερη αύξηση εδώ και εξήντα χρόνια!) φορτώνοντας όλα τα βάρη στον κόσμο της δουλειάς, τη νεολαία, την πλειοψηφία του λαού.
Η Ελλάδα σήμερα αποτελεί σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο ένα πειραματόζωο πάνω στο οποίο εφαρμόζονται τα πιο σκληρά, αντιλαϊκά μέτρα για να ακολουθήσουν σε μια σειρά άλλες χώρες (Πορτογαλία, Ισπανία κα). Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις των τελευταίων τριάντα χρόνων, υπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Στην ίδια κατεύθυνση η τωρινή κυβέρνηση χρησιμοποιώντας το πρόσχημα του χρέους προσπαθεί να νομιμοποιήσει την πιο σκληρή επίθεση που δέχτηκε ο λαός μεταπολεμικά. Είναι η πρώτη φορά που το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο επεμβαίνει σε χώρα-μέλος της ευρωζώνης. Αποδεικνύεται, πως η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση υλοποιείται σε μία κατεύθυνση που εξυπηρετεί τις επιταγές του κεφαλαίου, των αγορών και των τραπεζών και στρέφεται ενάντια στους λαούς.

Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ... ενωμένο Δυνατό

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κορόιδεψε εντελώς κυνικά τον ελληνικό λαό. Προεκλογικά έλεγε ότι «υπάρχουν χρήματα αλλά λείπει η πολιτική βούληση» και καλούσε τους εργαζόμενους και τη νεολαία να του δώσουν το χρίσμα της εξουσίας. Λίγους μήνες αργότερα, το μόνο που είχε να δηλώσει ο πρωθυπουργός ήταν πως «δεν υπάρχει σάλιο», πως «πρέπει να κάνουμε θυσίες», πως «πρέπει να σφίξουμε και άλλο το ζωνάρι». Τα μέτρα που ψήφισε είναι μόνο η αρχή μιας πρωτοφανούς επίθεσης: Χτύπημα του 13ου και 14ου μισθού, κόψιμο επιδομάτων και συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, και ο κατάλογος είναι μακρύς με τις αλλαγές που έρχονται στη φορολογία και το ασφαλιστικό. Ο Ελληνικός λαός τους ψήφησε για τα προεκλογικά τους ψέματα. Είναι μια κυβέρνηση χωρίς πραγματική νομιμοποίηση.
Η κυβέρνηση παρέδωσε απλόχερα τη χώρα και τις τύχες όλου του λαού στα δόντια του ΔΝΤ. Η πρόσφατη ιστορία των επεμβάσεων αυτού του στυγνού, καταστροφικού μηχανισμού σε μια σειρά από χώρες σε όλο τον κόσμο έχει να επιδείξει μόνο εκτίναξη της φτώχειας και της ανεργίας, ιδιωτικοποιήσεις, περιστολή δικαιωμάτων, πείνα. Ενδεικτικά, στην Ουκρανία με την επιβολή των μέτρων που πρόσταξε το ΔΝΤ, σε μια νύχτα το ψωμί ανέβηκε 300%, οι τιμές του ηλεκτρικού 600%, των συγκοινωνιών 900%. Οι εικόνες αυτές δεν είναι μακρινές. Φανερώνουν την πραγματικότητα που καλούμαστε να βιώσουμε τα επόμενα χρόνια. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι υπόλογη για τον «μηχανισμό αφαίμαξης» που εγκαθιδρύεται στην Ελλάδα από ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ ύστερα από δική της πρόσκληση.

Το σύστημα σε κρίση...η παιδεία στο απόσπασμα

Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση. Απέναντι στην λαίλαπα που έρχεται δεν μπορούμε να μένουμε άλλο θεατές. Η δική μας γενιά θα είναι το πειραματόζωο που πάνω της ο νεοφιλελευθερισμός θα δοκιμάσει τις πιο απάνθρωπες πολιτικές του. Η οικονομική κρίση επηρεάζει τις εξελίξεις και στην παιδεία. Ήδη μέσα στο Πάσχα το ΣτΕ ενσωμάτωσε την οδηγία 36/05 στο προεδρικό διάταγμα και έδωσε επαγγελματικά δικαιώματα σε όλους τους αποφοίτους των κολλεγίων, ενώ πρόσφατα πέρασε και το νέο νομοσχέδιο του Υπ.Παιδείας για το «νέο σχολείο». Η πρόσφατη ακαδημαϊκή υποτίμηση των ΚΕΣ (τοποθέτηση στις βαθμίδες 4-5 της οκταβάθμιας κλίμακας προσόντων) από το Υπουργείο Παιδείας, δεν ήταν παρά το άλλοθι για την επικείμενη αναγνώριση των τίτλων σπουδών που χορηγούν τα κέντρα αυτά. Με απλά λόγια, αν και ακαδημαϊκά πολύ κατώτερα των ελληνικών ΑΕΙ και ΤΕΙ, τα ΚΕΣ θα μπορούν να βλέπουν τους αποφοίτους τους να εγγράφονται στα επιμελητήρια (Τεχνικό και Οικονομικό), στους συλλόγους (δικηγορικό ή ιατρικό), ακόμα και να δίνουν εξετάσεις στο ΑΣΕΠ. Παράλληλα προωθείται το εθνικό πλαίσιο προσόντων που δίνει την χαριστική βολή στα ήδη διαλυμένα εργασιακά δικαιώματα. Οι επιπτώσεις των νέων μέτρων παίρνουν σάρκα και οστά σε τομείς όπως η Παιδεία καθώς επιχειρείται η σταδιακή ιδιωτικοποίησή του, μέσω της αδειοδότησης των ΚΕΣ, αλλά και η ολοένα περισσότερο απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα της εκπαίδευσης με τη συνεχή υποχρηματοδότησή του (-15% προϋπολογισμοί για ΑΕΙ-ΤΕΙ).

Και κάπως έτσι οι φοιτητικές εκλογές έρχονται...

Πως θα επηρεάσει όμως άραγε η οικονομική κρίση τη φετινή διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών μιας και στην φοιτητική καθημερινότητα τίποτα δε μοιάζει να είναι διαφορετικό σε σχέση με τις εξελίξεις που συντελούνται στην κοινωνία; Μπορεί να μοιάζει προφανής η απάντηση αλλά μια ματιά στα τραπεζάκια των συναδέλφων από τη ΔΑΠ και την ΠΑΣΠ μπορεί άνετα να σε πείσει πως όλα αυτά περί κρίσης είναι μια καλοστημένη απάτη. Κι αυτό γιατί εκεί θα δεις και τις εκδρομές στη Μύκονο και τις βραδιές στα μπουζούκια και βέβαια φορτηγά ολόκληρα από σημειώσεις (μην ξεχνάμε κι ότι οι φοιτητικές Εκλογές φέτος γίνονται μια βδομάδα πριν τις εξεταστικές) και γενικώς οτιδήποτε υπάγεται στην κατηγορία των πελατειακών σχέσεων.

ΠΑΣΠ: Λένε ότι είναι “αριστεροί” αλλά τα μέτρα είναι αναγκαία... Και “Αγωνιστικοί” αλλά δεν καλούν σε κινητοποιήσεις... Η αλήθεια είναι ότι μας λένε αρκετά καθαρά με τη στάση τους μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους ποιοι είναι... Τι μας λένε; Μα φυσικά ότι είναι η κυβερνητική παράταξη. Μας το λένε μην παίρνοντας θέση για τα νέα μέτρα και σαμποτάροντας γενικές συνελεύσεις σε μια σειρά από σχολές. Μας το λένε αλλάζοντας θέση για καίρια ζητήματα (βλ. ΚΕΣ, Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων) από σχολή σε σχολή. Μας το λένε ανταγωνιζόμενοι τη ΔΑΠ σε εκδρομές στη Μύκονο, τραπέζια σε νυχτερινά μαγαζιά, πάσης φύσεως πελατειακή σχέση. Τελικά μόνο οι συνάδελφοι από την ΠΑΣΠ έχουν αμφιβολίες για την πολιτική φυσιογνωμία τους. Όλοι οι υπόλοιποι τους έχουμε πάρει χαμπάρι…

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ: Φοιτητική παράταξη με πολιτικό φορέα τη ΝΔ που αποτελεί το έτερον ήμισυ του δικομματισμού μέσα στο Πανεπιστήμιο. Προσπαθεί να μας πείσει ότι η ύπαρξη πχ. ηλεκτρονικής γραμματείας στις σχολές είναι πιο σημαντική από το εργασιακό μας μέλλον. Απαλλάσσεται λόγω αφέλειας; Κάθε άλλο. Μιλάμε για ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τις κυβερνήσεις (είτε ΝΔ είτε ΠΑΣΟΚ) με κύρια όπλα της την απαξίωση της πολιτικής και των συλλογικών διαδικασιών, τις πελατειακές σχέσεις, την αποθέωση του ατομικού δρόμου.

Απέναντι στο πολιτικό σχέδιο που υλοποιούν στα πανεπιστήμια ΔΑΠ και ΠΑΣΠ είναι αναγκαία η ευρύτερη συσπείρωση των δυνάμεων της Αριστεράς (ΑΡ.ΕΝ-ΠΚΣ-ΕΑΑΚ)

ΠΚΣ/ΜΑΣ: Συλλογικότητα της φοιτητικής Αριστεράς με πολύτιμη προσφορά στο φοιτητικό κίνημα, αλλά και τις δικές της ευθύνες στην αδυναμία συγκρότησης ενός μαζικού μετώπου μέσα στις σχολές ενάντια στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Με την επιλογή συγκρότησης του ΜΑΣ επιλέγουν τη γραμμή της ήττας, στήνουν αντιπαραθετικές, πολλές φορές, με τους συλλόγους δομές (βλ. Επιτροπές Αγώνα) και, τέλος, παραγράφουν την παρακαταθήκη της ενότητας που άφησε το νικηφόρο κίνημα κατά της αναθεώρησης του Α16Σ.

Ένας άλλος δρόμος είναι εφικτός!

Κάθε μέρα από τα δελτία ειδήσεων κάθε λογής Πρετεντέρηδες, πασχίζουν να πείσουν πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Σαν εκπρόσωποι τύπου της κυβέρνησης, της ΕΕ και των τραπεζιτών παλεύουν να διαμορφώσουν την κοινωνική συναίνεση. Παρουσιάζουν τα μέτρα σαν αναγκαία και καταλογίζουν ευθύνες σε όλους εμάς, τους «καλοπερασάκηδες» εργαζόμενους, τους «σπάταλους» νέους, τους «βολεμένους» συνταξιούχους για την κρίση και το χρέος της χώρας. Έχουν ξεκινήσει συντονισμένη επίθεση εναντίων όλων μας. Προσπαθούν να καταστείλουν εκ των προτέρων μια μεγάλη κοινωνική αναταραχή , διακηρύσσοντας συνεχώς μονόδρομους και «αναγκαία κακά».
Η αλήθεια είναι πως τα μέτρα δεν θα λύσουν αλλά αντίθετα θα οξύνουν το ζήτημα του χρέους, θα βυθίσουν σε ύφεση την οικονομία, θα γιγαντώσουν τη φτώχεια, θα εκτινάξουν την ανεργία. Υπάρχει και άλλη διέξοδος από την κρίση. Επιλέγουν να ισοπεδώσουν την κοινωνία, αντί να τα πάρουν από τους έχοντες. Η κυβέρνηση μπορεί να φορολογήσει το μεγάλο κεφάλαιο, να κόψει από άχρηστους πολεμικούς εξοπλισμούς, να φορολογήσει την εκκλησία. Αλλά συνειδητά δεν το κάνει!

Ο Κόσμος τους Δεν Μας Χωράει!

Τόσα χρόνια προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα κινήματα για την προοπτική ενός άλλου κόσμου που αμφισβητεί τους νόμους της αγοράς που παλεύει για ισότητα και ελευθερία για μια κοινωνία χωρίς καταπίεση και εκμετάλλευση είναι αδιέξοδα. Η εξέγερση του Δεκέμβρη έδειξε ότι η νεολαία δεν μπορεί να ζει πια μέσα στην αβεβαιότητα και την ανασφάλεια. Η νεολαία που κινητοποιήθηκε είναι κομμάτι μιας γενιάς, της δικιάς μας γενιάς, που με τους αγώνες της έθεσε την αναγκαιότητα υπέρβασης αυτού του συστήματος. Ένα ρεύμα μιας μεγάλης ανατροπής μπορεί να γεννηθεί σήμερα σ’ ολόκληρη την κοινωνία, επιταχύνοντας την ροή των πραγμάτων, χλευάζοντας την ομαλότητα, περιγελώντας τα «σταματημένα ρολόγια» της ιστορίας. Σ’ αυτή τη διαδικασία η νεολαία θα παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο, κουβαλώντας τα όνειρα, τις ελπίδες αλλά και την αποφασιστικότητα που την διακατέχει.

Αριστερή Ενότητα

Η ιστορία μας καλεί. Σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά το φοιτητικό κίνημα καλείται να αντιστοιχηθεί με την εκρηκτική κατάσταση που διαμορφώνεται στην κοινωνία. Δε δεχόμαστε άλλη μια επίθεση στα δικαιώματά μας, υποθηκεύουν το μέλλον, τη ζωή μας για τα επόμενα χρόνια. Πρέπει λοιπόν να προετοιμαστούμε για έναν πολύμορφο αγώνα, με επιμονή, υπομονή, σταθμούς και κυρίως διάρκεια. Η εισβολή της νεολαίας στο πολιτικό σκηνικό που έχει στηθεί μπορεί να αποτελέσει τη σπίθα ενός μεγάλου ξεσηκωμού. Κόντρα στις δυνάμεις που θέλουν τα πανεπιστήμια αποστειρωμένα και τους φοιτητές αδρανείς, να μετατρέψουμε τις σχολές σε κέντρα αγώνα, με μαζικές, ζωντανές, κινηματικές διαδικασίες, που θα συσπειρώνουν και θα βγάζουν στο δρόμο την φοιτητική νεολαία, που θα ενώνουν τα πανεπιστήμια με την κοινωνία. Να βρούμε τον κοινό βηματισμό όλων όσων δεν αντέχουν άλλο να κυνηγούν ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα. Να προχωρήσουμε σε διαδικασίες που ενώνουν όλο και πλατύτερες δυνάμεις όλο και περισσότερο κόσμο, που οργανώνουν και εξοπλίζουν το δικό μας στρατόπεδο. Να διεκδικήσουμε τις ζωές μας!

Η Αριστερή Ενότητα, γέννημα ενός μεγάλου κινήματος που συγκλόνισε την ελληνική κοινωνία, του κινήματος ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16, παλεύει για την πυροδότηση νέων, μεγάλων, ελπιδοφόρων αγώνων. Με όπλο την ενότητα της αριστεράς και των φοιτητών με τους μαθητές και τους εργαζόμενους μπορούμε να γίνουμε πραγματικά επικίνδυνοι και να πετύχουμε νίκες!

Απλά μαθήματα πολιτικής οικονομίας

Οικονομική κρίση. Θα έχετε ακούσει τους όρους χρηματοπιστωτική κρίση, κρίση δημοσίων οικονομικών, κρίση υπερσυσσώρευσης κ.α. Είναι πολύ πιο απλό. Οικονομική κρίση είναι όταν παράγουμε πολύ περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να καταναλώσουμε. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί το αχόρταγο κεφάλαιο θέλει όλο και περισσότερη παραγωγή (άρα κέρδος, άρα εκμετάλλευση των εργαζομένων), άλλα οι εργαζόμενοι δεν έχουν το εισόδημα να αντεπεξέλθουν ως καταναλωτές. Όπως έλεγε κι ο Μπρεχτ «οικονομική κρίση είναι όταν πετάνε τα καρβέλια κι η μάνα δεν έχει να δώσει ψωμί στο παιδί της».

Τραπεζικό σύστημα: Η πηγή του κακού για κάποιους, η βιτρίνα του καπιταλιστικού συστήματος για κάποιους άλλους, μια ανώτερη δύναμη για κάποιους τρίτους. Για εμάς τα πράγματα είναι πιο απλά. Η οικονομική κρίση που διανύουμε θεωρείται από τις μεγαλύτερες της ιστορίας. Μεγάλο μερίδιο σ’ αυτή είχαν οι τράπεζες με τις πολιτικές δανεισμού και κερδοσκοπίας. Όλα γύρω καταρρέουν κι αυτές συνεχίζουν να έχουν κέρδος! Τα συμπεράσματα δικά σας…

Δημοσιονομικό έλλειμμα: Η διαφορά μεταξύ εσόδων κι εξόδων ενός κράτους. Ίσως όχι τόσο απλό όσο φαίνεται. Για κάποιους είναι κακό σπυρί και για άλλους είναι εργαλείο ανάπτυξης κι εξόδου από την κρίση. Για τους μεν σημαίνει λιτότητα, για τους δε κοινωνική πολιτική. Από τη μία Ε.Ε. και κυβερνήσεις κι από την άλλη εργαζόμενοι, νεολαία, λαϊκά στρώματα. Διαλέγετε και παίρνετε.

Πρόγραμμα σταθερότητας: Η συνταγή ΕΕ που εφαρμόζει το ΠΑΣΟΚ για έξοδο από την κρίση. Βασίζεται στην ιατρική μέθοδο της ομοιοπαθητικής. Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές σε οικονομία και εργασία μας οδήγησαν στην κρίση; Ε, αν τις βαθύνουμε κι άλλο θα μας βγάλουν κι από κει. Σα να έχεις πονοκέφαλο και να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο για να περάσει. Και δεν είναι τυχαίο το παράδειγμα γιατί όλα τα παραπάνω μεταφράζονται σε μειώσεις μισθών και συντάξεων, σφαγή εισοδήματος, υψηλότερο ΦΠΑ, πάγωμα προσλήψεων κα. Υπάρχουν και τα χειρότερα όμως.

ΔΝΤ: Για όποιον αναρωτήθηκε παραπάνω, αυτά είναι τα χειρότερα. Τυπικά πρόκειται για διεθνή οικονομικό οργανισμό που στηρίζει κράτη-μέλη που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες. Ουσιαστικά πρόκειται για διεθνή οικονομικό δυνάστη που όπου πάει επιβάλλει τις πιο ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές (ιδιωτικοποιήσεις, απολύσεις, πετσόκομμα εισοδημάτων, διάλυση εργασιακών σχέσεων). Όλα αυτά δεν τα βγάζουμε από το κεφάλι μας αλλά τα χουμε δει στην Αργεντινή, την Ουγγαρία, την Εσθονία κι αλλού. Από 23/4 το ΔΝΤ «στηρίζει» κι επίσημα την Ελλάδα. Η δική μας απάντηση θα δοθεί στους δρόμους.

Εθνική συναίνεση: Το ιδεολογικό περιτύλιγμα των άνωθι πολιτικών. Δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι σύσσωμη η ελληνική κοινωνία βρίσκεται αντιμέτωπη μ’ έναν εξωτερικό, αόρατο εχθρό (βλ. Κερδοσκόπους). Σκόπιμα συσκοτίζεται το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία (όπως και κάθε καπιταλιστική) είναι διαιρεμένη χοντρικά ανάμεσα σε κόσμο του κεφαλαίου ( τράπεζες, βιομήχανοι κλπ) και κόσμο της εργασίας (εργαζόμενοι, νεολαία, λαϊκά στρώματα). Οι πρώτοι θα κερδίζουν ακόμα περισσότερο με τα νέα μέτρα ενώ οι δεύτεροι καλούνται να πληρώσουν μια κρίση που δε δημιούργησαν. Ποια ενότητα βλέπετε εσείς;

Στις 19 Μαΐου στηρίζουμε-ψηφίζουμε Αριστερή Ενότητα.

Όταν η αδικία γίνεται νόμος, ο αγώνας γίνεται καθήκον

2010-05-08T15:31:00.000+03:00

Η μεγαλειώδης απεργιακή κινητοποίηση της 5ης Μάη ήταν η απάντηση του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας απέναντι στην καλά προετοιμασμένη επίθεση απέναντι στα δικαιωματά τους. Οι 300.000 κόσμου που έδειξαν ότι ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη να αντισταθεί απέναντι σε όσα υποθηκεύουν το μέλλον της. Η διαρκής προσπάθεια καλλιέργειας της κοινωνικής συναίνεσης απέναντι στα μέτρα με το πρόσχημα του «αναγκαίου κακού» φαίνεται ότι τελικά δεν πέτυχε. Οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν ότι καλούνται να πληρώσουν μια κρίση την οποία ούτε προκάλεσαν ούτε είχαν την οποιαδήποτε συμμετοχή στα κέρδη αυτών που την δημιούργησαν.
Η απεργιακή αυτή κινητοποίηση όμως σημαδεύτηκε από ένα τραγικό γεγονός. 3 άνθρωποι έχασαν τη ζωή εξαιτίας εγκληματικών πρακτικών τυφλής βίας που όχι μόνο δεν παρέχουν την οποιαδήποτε αποτελεσματικότητα στους αγώνες των εργαζομένων αλλά από ότι φάνηκε μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στην απώλεια ανθρώπινων ζωών.
Λίγες ώρες μετά τον θάνατο των 3 εργαζομένων ο πρωθυπουργός προσπάθησε να εκμεταλλευτεί πολιτικά το γεγονός συνδέοντας με τον δήθεν μονόδρομο των μέτρων. Μας είπε, δηλαδή, ο κ.Παπανδρέου ότι για το θάνατο φταίνε οι διαδηλωτές που δεν καταλαβαίνουν ότι τα μέτρα είναι μονόδρομος για τη χώρα και δεν επιδεικνύουν «πολιτική υπευθυνότητα»(!) και προχωρούν σε κινητοποίησεις. Η ΕΛ.ΑΣ. από την άλλη εκτός της σκληρής καταστολής των φοιτητικών συλλόγων με χημικά προχώρησε σε εφόδους σε σπίτια κατοίκων της περιοχής των Εξαρχείων καθώς επίσης και στο στέκι Μεταναστών όπου έσπαγαν με τα γκλοπ ό,τι έβρισκαν μπροστά τους.
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση ολοκληρώνει τη στοχοποίηση της Αριστεράς καθώς μετά τον ΣΥΡΙΖΑ κατά την περίοδο των αγώνων για την προάσπιση της δημόσιας παιδείας και τον περασμένο Δεκέμβρη, σειρά για να τεθεί εκτός συνταγματικού πλαισίου πήρε και το ΚΚΕ. Η στοχοποίηση των δυνάμεων της αριστεράς αποδεικνύει ότι βασικός τους σκοπός είναι κατάπνιξη όσων αντιστέκονται απέναντι στα μέτρα που μας κλέβουν τη ζωή.
Η δυναμική των σημερινών κινητοποιήσεων μας γεμίζει με αισιοδοξία και με καθήκον για ακόμα μεγαλύτερες κινητοποιήσεις.Ο κόσμος της εργασίας στο δίλημμα συναίνεση ή αξιοπρέπεια διάλεξε αξιοπρέπεια! Ο αγώνας συνεχίζεται!

2010-05-04T17:39:00.003+03:00

Όλοι και Όλες στους δρόμους!
Tρίτη 4/5, 12:00 Προπύλαια
Tετάρτη 5/5, 10:30 Μουσείο

ΠΑΣΠ ή αλλιώς…ΠΑΣΟΚ

2010-05-04T17:23:00.003+03:00

Η ελληνική κυβέρνηση θα μείνει στην ιστορία ως κυβέρνηση ψευτών και απατεώνων. Άλλα υποσχέθηκε προεκλογικά, άλλα υλοποίησε μετεκλογικά. Και από τότε μέχρι σήμερα, κάθε βδομάδα, άλλα λέει και άλλα κάνει. Αυτά που αποκλείει τον ένα μήνα, τον επόμενο τα θεωρεί αναπόφευκτα. Η γραμμή άμυνας που έχει, είναι μόνο για τα παπαγαλάκια της τηλεόρασης. Το περίστροφο (ή αλλιώς ΔΝΤ) που ζήτησε από την ΕΕ για να «εκβιάσει τις αγορές», τελικά το έβαλε στο στόμα της χώρας και πυροβόλησε. Είναι μια κυβέρνηση αποτυχημένη. Πάνω από όλα είναι μια κυβέρνηση επικίνδυνη. Οργανώνει και προχωρά στη μεγαλύτερη ληστεία και αναδιανομή πλούτου από τους πολλούς στους λίγους.

Το σενάριο τρόμου που γράφουν για την ελληνική κοινωνία δεν έχει τέλος. Κάθε μέρα θα έρχονται χειρότερα. Μια μεγάλη πολιτική και κοινωνική ανατροπή είναι ο μόνος εφικτός τρόπος επιβίωσης. Διαφορετικά οι εγχώριοι πολιτικοί και οι διεθνείς επιτηρητές των αγορών, μας οδηγούν κατευθείαν στην εξόντωση. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ γκρέμισε και το τελευταίο φράγμα: έβαλε την οικονομική και κοινωνική πολιτική υπό την απόλυτη κατοχή των ΔΝΤ και ΕΕ. Το αποτέλεσμα;

• Κατάργηση 13ου και 14ου μισθού και συντάξεων
• αύξηση του ΦΠΑ στο 23%
• απελευθέρωση απολύσεων
• ανασφάλιστη εργασία των νέων και …έπεται συνέχεια όπως μας απείλησε εμμέσως πλην σαφώς ο υπουργός οικονομικών την Κυριακή 2/5.

Ωστόσο στο ελληνικό πανεπιστήμιο υπάρχει ένας συγκεκριμένος πολιτικός χώρος που επιλέγει μπροστά σε όλες αυτές τις εξελίξεις να κρατά στάση, αν μη τι άλλο, μυστηριώδη για τους ανυποψίαστους και τουλάχιστον προκλητική για τους πιο… υποψιασμένους.

Πρόκειται για τη φοιτητική παράταξη όπου μην κατεβαίνοντας στην γενική συνέλευση, επαίρεται παράλληλα για την αυτονομία της ενώ φουσκώνει από υπερηφάνεια όταν δηλώνει ότι είναι ΠΑΣΟΚ. Πρόκειται για τη φοιτητική παράταξη όπου στα διοικητικά συμβούλια του Συλλόγου υπερασπίζεται ανοιχτά τα μέτρα της κυβέρνησης και του ΔΝΤ και δεν βρίσκει λόγο να διεξαχθεί γενική συνέλευση(???). Πρόκειται με δυο λόγια για μία συνδικαλιστική παράταξη όπου σε κάθε σύλλογο κοινή συνισταμένη των προσπαθειών της (ανεξαρτήτως των διαφορετικών μεθόδων που χρησιμοποιεί από σχολή σε σχολή-λ.χ. αλλού συντάσσεται υπέρ των μέτρων και αλλού κατά κρίνοντας ανάλογα με το ακροατήριο που απευθύνεται) αποτελεί το μπλοκάρισμα κάθε κινηματικής δράσης και η στοίχιση με την κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση τελικά δεν είναι και τόσο δύσκολη… Πρόκειται για την ΠΑΣΠ που σε αυτό το διάστημα επιλέγει να φανερώσει τον πραγματικό της εαυτό υπηρετώντας τα κυβερνητικά σχέδια για διέξοδο από την κρίση σε βάρος του κόσμου της εργασίας και της νεολαίας.

Στην προσπάθεια της αυτή να αναπαράγει κλίμα «κανονικότητας» σε όλες τις σχολές έχει προφανώς επιστρατεύσει και τις τεχνικές χαμαιλεοντισμού που τη διακρίνουν. Είναι γνωστή άλλωστε η ικανότητα της να αλλάζει τελείως στάση ανάλογα με τους συσχετισμούς της σχολής. Δεν ξεχνάμε, για παράδειγμα, ότι στο κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του αρ.16 σε κάποιους συλλόγους στήριζε το αγωνιστικό ενωτικό πλαίσιο και σε άλλους συλλόγους τασσόταν στο πλευρό της ΔΑΠ με πλαίσια αντικατάληψης. Σε αυτό το ίδιο πλαίσιο κινείται και το επιχείρημα που μονίμως μεταχειρίζονται οι συνάδελφοι της ΠΑΣΠ: «η ΠΑΣΠ δε συνδέεται με κανέναν τρόπο με το ΠΑΣΟΚ». Σε μία τέτοια συγκυρία λοιπόν η ΠΑΣΠ αντί να υπεκφεύγει χρησιμοποιώντας φθηνά συνδικαλιστικά επιχειρήματα καλύτερα να ξεκινήσει να απολογείται. Να απολογείται που είναι η κυβερνητική παράταξη μέσα στα πανεπιστήμια που αποσιωπά τα πολιτικά ζητήματα που καθορίζουν τις ζωές μας και μαυρίζουν το εργασιακό μας μέλλον. Και που κάνει ότι περνάει από το χέρι της για να επιβάλλει την παθητικότητα στους φοιτητές ώστε να μείνουμε θεατές σε αυτή τη λεηλασία δικαιωμάτων που επιχειρεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Εδώ εντάσσεται και η επιλογή της να αποφεύγει και να σαμποτάρει τις Γενικές Συνελεύσεις ακριβώς γιατί τρέμει την πολιτική συζήτηση, τώρα ακόμα περισσότερο που το ΠΑΣΟΚ παρέδωσε τη χώρα στον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης και στο ΔΝΤ.

Η ΠΑΣΠ θα έπρεπε να ντρέπεται να εμφανίζεται στη σχολή!!!

Ο στόχος της ΠΑΣΠ είναι ξεκάθαρος: να μην δημιουργηθεί καμία αντίδραση στις επιλογές του ΠΑΣΟΚ. Όσο και να μας λέει ότι δεν έχει σχέση με το ΠΑΣΟΚ, δυστυχώς για αυτούς η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Για αυτό άλλωστε - στο μόνο κείμενο που αναφέρθηκε στα οικονομικά μέτρα - ακολουθώντας τις ίδιες γραμμές άμυνας με το ΠΑΣΟΚ προσπάθησε να μας πείσει ότι όλα αυτά είναι αναγκαία. Γι’ αυτό δε θέλει να γίνει καμία Γενική Συνέλευση, ακόμα και ενόψει απεργιών και κινητοποιήσεων. Όποιος παίρνει θέση με την κυβέρνηση, την κομισιόν, το ΔΝΤ είναι εχθρός για τους εργαζομένους, τη νεολαία, για την κοινωνία ολόκληρη. Κι η ΠΑΣΠ έχει ήδη διαλέξει στρατόπεδο…

ΥΠΑΡΧΕΙ ΟΜΩΣ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΔΡΟΜΟΣ…

Ο κόσμος, όμως, βράζει και οι πολιτικές εξελίξεις που θα ακολουθήσουν τις ακραίες επιλογές στη οικονομία, ενδεχομένως να είναι εξίσου ακραίες. Ο στόχος είναι να μετατραπεί η απογοήτευση σε ενεργή πολιτική στάση. Αυτή την περίοδο ένας μόνο τρόπος μπορεί να αποτρέψει την επερχόμενη κατάσταση: Να υπερασπιστούν οι εργαζόμενοι και ιδιαίτερα εμείς οι νέοι το δικαίωμά μας σε μια αξιοπρεπή ζωή.
Πρέπει να μετατρέψουμε την απογοήτευση σε δύναμη για αγώνες! Να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας και να ορθώσουμε το ανάστημά μας, διεκδικώντας τα δικαιώματά μας. Απέναντι στην κυβέρνηση, στο ΔΝΤ και στους κυβερνητικούς εκπροσώπους στις σχολές (βλ. ΠΑΣΠ) που προσπαθούν να μας πείσουν ότι όλα πάνε καλά, ότι όλα τα μέτρα είναι αναγκαία, θα σηκώσουμε τη δική μας σημαία, αυτήν της αξιοπρέπειας!

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ,
ΔΙΑΛΕΓΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ, ΜΑΖΙΚΟΥ, ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

• ΕΞΩ ΤΟ ΔΝΤ
• ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Το σχολείο του Δ.Ν.Τ.

2010-05-04T17:17:00.002+03:00

Η κυβέρνηση του Πασόκ, υπό τις προσταγές του Δ.Ν.Τ, προχωρά σ ένα νέο εκπαιδευτικό πολυνομοσχέδιο που ορίζει το νέο καθεστώς πρόσληψης των εκπαιδευτικών ενώ υποβαθμίζει τόσο τη πρωτοβάθμια όσο και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Και τα δυο αυτά έχουν έναν κοινό παρανομαστή. Την αποδέσμευση του κράτους από την υποχρέωση του να χρηματοδοτεί τη δημόσια εκπαίδευση. Η ελεύθερη πτώση του δημοσίου σχολείου έχει ήδη ξεκινήσει...

Τι ακριβώς όμως μας λέει το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου; Καταργείται η έννοια του διοριστέου εκπαιδευτικού, ο αριθμός των προσλήψεων εξαρτάται από το Δ.Ν.Τ με περιθώρια ακόμα και ελαχίστων προσλήψεων λόγω της οικονομικής κρίσης, καταδικάζονται χιλιάδες νέοι-ες πτυχιούχοι σε καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας, δεν δίνεται λύση για τους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται ήδη στη λίστα αναμονής, απαξιώνονται πλήρως τα πτυχία και οι πανεπιστημιακές σπουδές, αυξάνονται τα ωράρια και η πίεση των εκπαιδευτικών, εισάγεται ο θεσμός της αξιολόγησης των σχολίων συνδεόμενη με άμεσα με τη χρηματοδότηση και φέρνοντας προ των πυλών το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Συγκεκριμένα, με τις προωθούμενες μεταρρυθμίσεις όλοι οι εκπαιδευτικοί θα προσλαμβάνονται ή θα διορίζονται μέσω διαγωνισμών ΑΣΕΠ(που καθόλου δεν αποτελόυν την κορωνίδα της αντικειμενικότητας και της διαφάνειας όπως καυχιέται η υπουργός), διαγωνισμών που θα πραγματοποιούνται κάθε 2 χρόνια, ανάλογα με τις «ανάγκες της οικονομίας»!! Δηλαδή δεν θα προκυρήσσεται συγκεκριμένος αριθμός θέσεων. Και τώρα με το ΔΝΤ μάλλον δεν θα προκηρύσσονται καθόλου θέσεις!! Και σαν να μην έφτανε αυτό για να καταφέρουν την περικοπή των εργαζόμενων εκπαιδευτικών επιστρατεύουν κάθε μέσο όπως: την συγχώνευση τμημάτων, δηλαδή δημιουργία τμημάτων στην καλύτερη των περιπτώσεων 30 ατόμων(κάτι που ουσιαστικά έχει παιδαγωγικές επιπτώσεις και δυσκολεύει το έργο του εκπαιδευτικού ),το κλείσιμο μικρών σχολείων σε απόμακρες περιοχές(αντιμετωπίζεται δηλαδή το σχολείο ως μια ακόμη επιχείρηση, που όταν έχει μεγάλο κόστος κλείνει αυξάνοντας έτσι τους ταξικούς φραγμούς) και τέλος την επαναφορά όσων είχαν διοριστεί σε διοικητικές θέσεις(σύμφωνα με τον νόμο ΠΑΣΟΚ) στις τάξεις.

ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΒΑΘΕΙΑ ΓEΡΑΜΑΤΑ

Αφού λοιπόν πάρουμε πτυχίο θα υποχρεωνόμαστε σε συνεχείς εξετάσεις μέχρι να συγκεντρωθεί η βαθμολογική βάση για να πετύχουμε. Τότε θα ενταχθούμε σε έναν ενιαίο πίνακα υποψηφίων για διορισμό ή πρόσληψη. Για την τελική πρόσληψη (αν και όποτε επιτευχθεί) μπορεί να υπάρξει και μοριοδότηση, που όπως χαρακτηριστικά αναλύετααι από το υπουργείο είναι η επιτυχία στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ (μας λένε ξεκάθαρα πως θα χρειαστεί να συμμετέχουμε και πάνω από μια φορά σε διαγωνισμό), τα ακαδημαϊκά προσόντα, η προϋπηρεσία αλλά και τα κοινωνικά κριτήρια, που εννοείται πως δεν διευκρινίζονται.

“ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ”

Το πιστοποιητικό αυτό είναι προϋπόθεση ώστε να συμμετάσχει κάποιος υποψήφιος στο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι γιατί οι απόφοιτοι της ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ σχολής αλλά και μιας σειράς άλλων σχολών που έχουν εξεταστεί επιτυχώς σε παιδαγωγικά μαθήματα θα πρέπει να αποδείξουν πως μπορούν να εργαστούν στο δημόσιο σχολείο;; Το ζητούμενο ήταν και παραμένει η επαρκής παιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση των μελλοντικών εκπαιδευτικών στα πανεπιστήμια και η ουσιαστική επιστημονική στήριξη και επιμόρφωση των εν ενεργεία εκπαιδευτικών.

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ: ΠΡΩΤΑ...ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ

Βασικό στοιχείο του...φτηνου σχολείου ειναι η αξιολόγηση του και αυτή ακριβώς προωθει το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας. Με τη διαδικασία αυτή, που σε πρώτη φάση θα είναι εσωτερική, επιδιώκεται η ενοχοποίηση του σχολείου και των εκπαιδευτικών για το παραγόμενο έργο, η νομιμοποίηση της απόσυρσης της κρατικής χρηματοδότησης και η παράδοση των σχολείων σε χορηγούς πάσης φύσεως. Τα σχολεία θα καταρτίζουν ετήσιο πρόγραμμα δράσης και στο τέλος της χρονικής χρονιάς θα κρίνονται για το βαθμό της υλοποίησής του.Ο έλεγχος ξεκινά από τα εκπαιδευτικά και φτάνει μέχρι το οικονομικό. Μα δεν είναι μετρημένα κουκια αυτα; Τι πρόγραμμα δράσης μπορει να κάνει το σχολέιο και μάλιστα να κριθεί από αυτο;;Όσων αφορά εμάς;; αφού και εαν καταφέρουμε μετα απο όλα τα παραπάνω να βρεθούμε στους επιτυχόντες του ΑΣΕΠ θα είμαστε επί δύο χρόνια υπό την επίβλεψη ενός μέντορα-αξιολογητή.Χάνεται δηλαδή η παιδαγωγική ελευθερία και υποθαλπτεται η φαντασία του εκπαιδευτικού εργου. Εαν και εφόσων ο μέντορας κρίνει πως το εκπαιδευτικό εργο του δόκιμου δεν είναι συμφωνα με τισ αντιλήψεις του αξιόλογο, τότε ο δόκιμος θα μεταφερθεί σε διοικητικές θέσεις των οποίων οι θέσεις δεν θα προκηρυσσονται!

Η απαντηση μας σε όλα αυτα θα πρέπει να είναι ΟΧΙ...Να ενώσουμε όλοι μαζί τις φωνές μας και μαζί με τους εργαζομένους-ες να πούμε πως δεν θα εφαρμοστεί κανένα μελανό σημειο είτε του νομοσχεδίου της Διαμαντοπούλου είτε των μέτρων που μας επιβάλλει η νεοφιλελεύθερη πολιτική τους και το Δ.Ν.Τ!Το νομοσχέδιο της διαμαντοπούλου ειναι ακόμα ένα χτύπημα κατα τη διαρκεια οικονομικής κρίσης, της επιβάρυνσης των εργαζομένων,της πολιτικής των περικοπών,της πολιτικής του κέρδους ενάντια στο δικαίωμα μας για ζωη!! ουτε βημα πισω!

Δ.Ν.Τ. = Διεθνής Νεοφιλελεύθερη Τρομοκρατία

2010-04-27T00:44:00.002+03:00

Εδώ και μήνες το Πασόκ ορκιζόταν πώς κάνει ότι μπορεί για να σώσει την οικονομία της χώρας. Υποκλίθηκε δηλαδή μεγαλοπρεπέστατα στις αγορές, στις τράπεζες, θέσπισε ήδη μέτρα που επιφέρουν πάγωμα των προσλήψεων στο δημόσιο,, μειώσεις των αποδοχών τους, αύξηση της έμμεσης φορολόγησης που πλήττει μόνο τους μισθωτούς εργαζόμενους κ.ά., διατηρώντας στο έπακρο τα κέρδη επιχειρήσεων, τραπεζών, εφοπλιστών. Αφού έστρωσε λοιπόν το χαλί, κάλεσε και το «μηχανισμό στήριξης» Ε.Ε.-ΕΚΤ-ΔΝΤ να επιβάλλουν νέα σκληρότερα μέτρα και να κάνουν πλέον κουμάντο στις ζωές μας οι ίδιες οι αγορές!!!

• Τι είναι και τι θέλει απ’τη ζωή μας το ΔΝΤ(και το Πασόκ)

Το ΔΝΤ(Διεθνές Νομισματικό Ταμείο) ιδρύθηκε το 1944 για να ελέγχει την «τήρηση» της «ελεύθερης οικονομίας» στις δυτικές χώρες। Η αντίφαση όμως είναι πως το ΔΝΤ είναι οι ίδιες οι αγορές καθώς οι εταίροι του είναι οι ίδιοι οι τραπεζικοί όμιλοι που υπηρετώντας τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό, ευθύνονται για αυτήν την κρίση!!
Για αυτό και άφησε στην κυριολεξία καμένη γή από όπου κι αν πέρασε!!Ενδεικτικά η Αργεντινή είχε συνολική οικονομική κατάρρευση, καθώς υπό επιτήρηση ΔΝΤ(1998-2001) το ΑΕΠ της μειώθηκε κατά 22% και η Λετονία παρουσίασε εκτίναξη της ανεργίας από 6,2% σε 22% μέσα σε 2 χρόνια «ΔΝΤ-οποίησης»

Οι «όροι δανεισμού» εξάλλου του ΔΝΤ αποδεικνύουν του λόγου το αληθές. Οι όροι(sic) είναι:

-Περικοπή μισθών (13ου και 14ου) στο δημόσιο τομέα.
-Μείωση αποδοχών και στον ιδιωτικό.
-Πάγωμα κατώτατου μισθού.
-Απελευθέρωση απολύσεων.
-Μηδενικές προσλήψεις ακόμα και σε ¨ευαίσθητους¨ τομείς (πχ υγεία, παιδεία).
-Αλλαγή τρόπου υπολογισμού συντάξεων με σκοπό την περαιτέρω μείωσή τους.
-Κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων.
-Αύξηση έμμεσων φόρων.
-Περαιτέρω ελαστικοποίηση των μορφών εργασίας.

Αυτά δείχνουν τα χειρότερα, τα πιο αντικοινωνικά και ταξικά μεροληπτικά(προς όφελος των κυρίαρχων) μέτρα από την μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, αποδεικνύουν πως το ΔΝΤ διαλύει οικονομίες, γδέρνει πληθυσμούς, εξαθλιώνει ανθρώπους.
Οι επικλήσεις για «χρέος απέναντι στο έθνος» από ειδυλλιακά τοπία στο Καστελόριζο εγκαινιάζουν την αρχή του τέλους του παραγωγικού ιστού και της οικονομίας της χώρας και ταυτόχρονα την ένταση της επίθεσης σε όλους εμάς, εργαζομένους και νεολαία. Τίποτα δεν είναι πιο ξεκάθαρο από το ότι η ανεργία βρίσκεται ήδη στο 20% και συνεχώς αυξάνεται, θα παίρνουμε σύνταξη στα 70(αν ζούμε), θα πρέπει συνεχώς να αλλάζουμε επαγγέλματα ανάλογα με τις «ανάγκες της αγοράς», να μην έχουμε δικαίωμα στην δημόσια και δωρεάν παιδεία, υγεία, στην πλήρη και σταθερή απασχόληση, να μην έχουμε δικαίωμα στη ζωή!

Η απάντηση μας όμως πρέπει να είναι δυναμικότερη από ποτέ, η νεολαία και οι δυνάμεις της σε εργασία και εκπαίδευση πρέπει να σταθεί μαζί με τους εργαζόμενους απέναντι στους ληστές του μέλλοντός της και να θέσει τα θεμέλια για ανατροπή των αντιλαϊκών μεταρρυθμίσεων και πρόταγμα των εναλλακτικών προτάσεων ανατροπής των σημερινών καταστάσεων.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!!

Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΕΠΕΚΤΕΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΣΤΑ ΑΜΦΙΘΕΑΤΡΑ

2010-04-22T11:12:00.001+03:00

•Επιστροφή στην πραγματικότητα…

Μετά τις διακοπές του Πάσχα ερχόμαστε και πάλι αντιμέτωποι με τις πρώτες συνέπειες των κυβερνητικών μέτρων, καθώς όσο περισσότερο μειώνεται το μηνιαίο εισόδημα κάθε εργαζόμενου άλλο τόσο ακριβαίνουν οι τιμές των ειδών πρώτης κατανάλωσης. Κι ενώ μέρα με τη μέρα καταδεικνύεται όλο και πιο ξεκάθαρα το αδιέξοδο των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που οδήγησαν στην σημερινή κρίση, η κυβέρνηση του Πασόκ συνεχίζει την ίδια τακτική, εντείνοντας την ανεργία, δημιουργώντας ένα αβέβαιο μέλλον για τους εργαζόμενους. Οι κινήσεις αυτές μας οδηγούν ξεκάθαρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, έναν οργανισμό που από όποια χώρα και αν πέρασε άφησε πίσω του στην κυριολεξία καμένη γη.Τα ακόμη πιο σκληρά μέτρα είναι πλέον πραγματικότητα αφού προετοιμάζεται το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο, το περαιτέρω ξεπούλημα του δημοσίου πλούτου και γενικότερα η επέκταση της «ελεύθερης» αγοράς που είναι και η μόνη αιτία που οδήγησε σε αυτήν την τεράστια κρίση το παγκόσμιο οικονομικό καπιταλιστικό σύστημα

•ΚΕΣ

Η παράσταση όμως δεν τελειώνει εδώ καθώς την Παρασκευή 9/4 το Συμβούλιο της Επικρατείας(ΣτΕ)έκρινε συνταγματικό το Προεδρικό Διάταγμα (που συνυπογράφουν Διαμαντοπούλου και Παπανδρέου) που ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία 36/05 η οποία αναγνωρίζει επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους των ΚΕΣ(Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών). Ουσιαστικά πρόκειται για την, από την πίσω πόρτα, καταπάτηση του αρ.16 και του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση αναγνωρίζοντας τα επαγγελματικά δικαιώματα στους αποφοίτους των κολεγίων και των ΚΕΣ, ανοίγει τον δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με την επικείμενη αναγνώριση των ΚΕΣ προωθείται η εξίσωση των ιδιωτικών ΚΕΣ με τα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας που ουσιαστικά σημαίνει εξίσωση των πτυχίων των δημοσίων πανεπιστημίων προς τα κάτω. Αυτό συμβαίνει διότι τα ΚΕΣ παρέχοντας ακαδημαϊκή λειτουργία αμφιβόλου ποιότητας και πουλώντας πτυχία και ελπίδα σε όσους δεν κατάφεραν να επιτύχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις, παράλληλα απαιτούν τριετή φοίτηση σε αντίθεση με αυτή των ΑΕΙ και ΤΕΙ.Έτσι δημιουργούν εργαζομένους δύο ταχυτήτων, κατακερματίζοντας συγχρόνως τις συλλογικές εργασιακές διεκδικήσεις τους. Το τελευταίο φαίνεται ξεκάθαρα στο ότι οι απόφοιτοι των ΚΕΣ θα μπορούν να εγγράφονται στα επιμελητήρια(τεχνικό και οικονομικό), στους συλλόγους(δικηγορικό ή ιατρικό), ακόμα και να δίνουν εξετάσεις στον ΑΣΕΠ. Με τον συγκεκριμένο τρόπο σπουδών και παροχής πτυχίου δημιουργείται ένα νέο ευέλικτο και υπερεξειδικευμένο μοντέλο εργαζομένου που θα μπορεί πολύ εύκολα να υποτάσσεται στις εκάστοτε επιταγές των αγορών και του κεφαλαίου και να μην διεκδικεί τίποτα.
Μόνη λύση είναι η άμεση κατάργηση των αδειών λειτουργίας των κολεγίων και των κέντρων ελευθέρων σπουδών με νομοθετική ρύθμιση., καθώς η λειτουργία τους παραβιάζει το Σύνταγμα, ακυρώνει το τετραετές ή πενταετές των βασικών σπουδών και των πτυχίων, θρυμματίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων μας, υποβαθμίζει και αποδιαρθρώνει τον ενιαίο εθνικό χώρο ανώτατης εκπαίδευσης.

•Η απάντησή μας…

Το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει στο παρελθόν(άρθρο 16-06’/07’) πως με τους αγώνες του μπορεί και πετυχαίνει νίκες. Καιρός είναι να αποδείξουμε και τώρα, σε συνθήκες οξυμένης οικονομικής κρίσης πως μπορούμε να αντισταθούμε στην ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και να ορθώσουμε τείχος στο πλάι των εργαζομένων απέναντι στην επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, διεκδικώντας την παιδεία, την εργασία και συνολικότερα τη ζωή που μας ανήκει.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΑΡΙΟΣ Z: Η "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ" ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

2010-04-22T11:09:00.000+03:00

Την Πέμπτη 11 Μάρτη κατά τη διάρκεια της πανεργατικής πορείας ενάντια στα νέα μέτρα του ΠΑΣΟΚ, ο Μάριος Ζ. 28χρονος καθηγητής κολύμβησης, συνελήφθη για ρίψη μολότοφ με την επιβαρυντική περίσταση της κουκούλας, σύμφωνα με τον απαράδεκτο νόμο της ΝΔ. Παρ όλο που δεκάδες μάρτυρες, όπως και φωτογραφικό υλικό πιστοποιούν την ανακρίβεια των σχετικών κατηγοριών, ο Μάριος Ζ. κρίθηκε προφυλακιστέος με μόνη τη μαρτυρία ενός αστυνομικού και κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων (Σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας προφυλακιστέος κρινεται μόνο όποιος θεωρείται ύποπτος φυγής ή υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να επαναλάβει την πράξη του). Βασικό μάλιστα επιχείρημα του ανακριτή ώστε να πιστοποιήσει την αξιοπιστία του αστυνομικού ήταν ότι τον ξέρει και είναι θεοσεβούμενος οπότε δεν θα ψευδομαρτυρούσε (!!!!!) Σε όλα αυτά αξίζει να προστεθεί η στάση της ΠΑΣΠ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗΣ, η οποία όταν συγκαλέστηκε ΔΣ και κατατέθηκε ψήφισμα από την ΑΡ.ΕΝ που ζητούσε την άμεση απελευθέρωση του Μάριου, αρνήθηκε να υπογράψει λέγοντας πως «γι αυτό είναι αρμόδια η δικαιοσύνη».

Τι συμβαίνει όμως ώστε αθώοι να συλλαμβάνονται και να βρίσκονται τουλάχιστον ένα μήνα αναίτια στη φυλακή? Όλα αυτά οφείλονται σε "ανικανότητα" ή σε κάποια τρέλα της αστυνομίας και των εισαγγελικών αρχών??Μάλλον όχι. Σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης, τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και οποιαδήποτε άλλη αναλάβει να βγούμε απ την κρίση μέσα απ’ την ισοπέδωση των εργαζομένων και της νεολαίας, θέλουν να προλάβουν και να καταστείλουν κάθε αγώνα, κάθε συμμετοχή σε πράξεις αντίστασης, ακόμα και σε αυτές που θεωρούνται δεδομένες και νόμιμες, όπως η συμμετοχή σε μια διαδήλωση. Με το παράδειγμα του Μάριου Ζ. οι κυρίαρχοι μας θυμίζουν πως όταν τελειώνει η περιβόητη "συναίνεση" ξεκινά η καταστολή και οι αναίτιες συλλήψεις. Εμείς όμως ξέρουμε πως οι αγώνες μας ειδικά όταν φτάνουν να γίνονται για να διασφαλίσουμε τα αυτονόητα (σταθερή εργασία με αξιοπρεπείς μισθούς, περιθαλψη, ασφάλιση κλπ) είναι αναγκαίοι όσο ποτέ.

• Άμεση απελευθέρωση του Μάριου Ζ. Ούτε άλλη μια μέρα στη φυλακή.Απόσυρση τώρα όλων των κατηγοριών που εκκρεμούν σε βάρος του.
• Κάτω τα χέρια απ τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες. Οι αγώνες μας δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλονται

Για μένα το λοπόν το πιο εκπληκτικό, πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο ειν' ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδιζει , ειν' ένας άνθρωπος που τον αλυσοδενουνε
Ναζίμ Χικμέτ ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

Μπλόκο στα κυβερνητικά μέτρα

2010-03-03T19:05:00.002+02:00

• Ο ψαράς είπε στο σκουλήκι: -Πάμε για ψάρεμα;

Τις τελευταίες εβδομάδες βλέπουμε μια συστηματική προσπάθεια της κυβέρνησης να κερδίσει, μέσα από επικλήσεις «εθνικής ενότητας» και «εθνικού συμφέροντος», την κοινωνική συναίνεση των λαϊκών στρωμάτων, της πλειοψηφίας της ελληνικής κοινωνίας, κρύβοντας συστηματικά τα αποτελέσματα και κυρίως τους στόχους των μέτρων που υλοποιεί. Πραγματικά η ατζέντα των συμφερόντων του κεφαλαίου που εφαρμόζεται, με την κοινωνία αποπροσανατολισμένη και φοβισμένη από την προπαγάνδα Κυβέρνησης – ΜΜΕ, αποτυπώνει την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη συνταγή εξόδου από την οικονομική και δημοσιονομική κρίση. Συνταγή που αποτελούσε διακαή πόθο για πολλά χρόνια, εμπερικλείει τα σκληρότερα μεταπολιτευτικά μέτρα και στρέφεται κατά μέτωπο στους εργαζομένους, την σπουδάζουσα και εργαζόμενη νεολαία, τους άνεργους και τους συνταξιούχους, τους μετανάστες. Τα ασθενέστερα οικονομικά-κοινωνικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας καλούνται δηλαδή να βγάλουν τη χώρα από μια κρίση που δημιουργήθηκε από την νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική λαίλαπα και τους κερδοσκόπους-μεγαλοεπιχειρηματίες της χώρας.

• Μισός μισθός, μισή ζωή

Το νεό Πρόγραμμα Σταθερότητας & Ανάπτυξης που κατέθεσε η Κυβέρνηση στην Ε.Ε. για την αντιμετώπιση δήθεν, των προβλημάτων στην οικονομία υλοποιεί ακριβώς αυτή τη συνταγή.
Έχουμε:
- συνολική μείωση του πραγματικού εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων που θα ξεπεράσει το10% το 2010.
- πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο πράγμα που οδηγεί στη διατήρηση του θεσμού των συμβασιούχων, των ωρομισθίων, της μερικής απασχόλησης και θα οδηγήσει και στη διεύρυνση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
- μείωση συντάξεων από 15% εως 35% από τις ήδη «πετσοκομμένες» συντάξεις.
- άμεση αύξηση κατά δύο έτη του μ.ο. ηλικίας συνταξιοδότησης.
- επίσημη ανεργία να παραμένει στο 12% χωρίς καμιά κίνηση για μείωση της.
- φοροεπιδρομή έμμεσων φόρων που χτυπούν περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα (τσιγάρα, ποτά, καύσιμα).
Στο παραπάνω λοιπόν φόντο η κυβέρνηση έρχεται να θέσει μέχρι και κατάργηση 14ου μισθού(δώρο Πάσχα+επίδομα ανεργίας) ,θέσπιση που αποτελεί ιστορική και θεμελιώδη κατάκτηση του εργατικού κινήματος, αυτονόητο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου . Με αυτό το μέτρο άρεται πλέον κάθε αμφιβολία για την ταξική μεροληψία των ΄΄σοσιαλιστών΄΄ του Πασόκ υπέρ των εχόντων και πλουσίων, εγκαθιδρύοντας την λογική της ιδιωτικοποίησης των κερδών και της κοινωνικοποίησης των ζημιών.

• Το αντίκτυπο στους φοιτητές/τριες…

Το επιστέγασμα των μέτρων που εφαρμόζονται σήμερα σε ακραία μορφή κα η κοινωνική συναίνεση που επιζητούν, θέλησαν(άρθρο16) και θέλουν ακόμη οι εκάστοτε κυβερνήσεις να τα θεσμοθετήσουν και στην εκπαίδευση, ώστε οι μελλοντικοί εργαζόμενοι/ες να είναι πιο εξειδικευμένοι(αλλαγή προγράμματος σπουδών-κατάτμηση ενιαίου πτυχίου), να πειθαρχούνται-ελέγχονται ευκολότερα κλπ., πράγματα που απτά βρίσκονται στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Εν τέλει όμως αυτοί που θα πληρώσουν και θα πληγούν περισσότερο από αυτά τα μέτρα και επιλογές του ΠΑΣΟΚ είμαστε σε μεγάλο βαθμό εμείς, οι μελλοντικοί εργαζόμενοι καθώς εμπεδώνεται όλο και μεγαλύτερη «ευελιξία» και «κινητικότητα» στην αγορά εργασίας. (1 στους 6 βρίσκει δουλειά σχετική με αυτό που σπούδασε, 1 στους 4 νέους είναι άνεργος)

• Η πλάκα τελείωσε…

Στον αντίποδα όμως των παραπάνω και χαράσσοντας διαχωριστικές γραμμές, σε συνολική ρήξη με το κυβερνητικό πρόγραμμα αναδεικνύεται μια εναλλακτική διέξοδος από την κρίση, αυτή τη φορά προς όφελος της κοινωνίας. Συνοπτικά προτείνουμε:
- Επιμήκυνση του χρόνου εξισορρόπησης των ελλειμμάτων. Κανείς δεν έχει αιτιολογήσει γιατί αυτά πρέπει να γίνουν μέσα σε 3 και όχι σε 8 χρόνια.
- Κοινό μέτωπο με άλλες χώρες που βρίσκονται στον προθάλαμο των προβλημάτων της Ελλάδας, τις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου(Πορτογαλία,Ισπανία,Ιταλία)
- Φορολογικό σύστημα χωρίς τα γνωστά παράθυρα που έχουν προκύψει από τα αλλεπάλληλα κοινωνικά συμβόλαια, φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου και της εκκλησίας, μείωση των στρατιωτικών δαπανών.
- Επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας που λειτουργούν υπέρ του δημοσίου συμφέροντος και όχι υπέρ ενός νεφελώδους σώματος μετόχων που απλώς θέλουν αποδόσεις, χωρίς να ενδιαφέρονται για τις επιπτώσεις των αποδόσεων.
- Ακύρωση όλων των ελαστικοποιήσεων της εργασίας, αξιοπρεπείς μισθοί αντίστοιχοι των απαιτήσεων διαβίωσης.
- Μέριμνα για τους ανέργους και τις απολύσεις, την «ελεύθερη» εκμετάλλευση των μεταναστών, την απλήρωτη οικογενειακή εργασία, κ.λπ.

Οι δυνάμεις λοιπόν της εργασίας και η νεολαία, που αποτελούμε την μελλοντική γενιά ανέργων, υποαπασχολούμενων και ανασφάλιστων πρέπει να οργανωθούμε και να διεκδικήσουμε την έξοδο από την κρίση προς όφελος των εργαζομένων και των σύγχρονων κολασμένων της ελληνικής κοινωνίας. Με την ανάπτυξη δηλαδή μαζικών, ενωτικών κινημάτων πρέπει να φωνάξουμε δυνατά ΄΄ούτε βήμα πίσω΄΄, να πετύχουμε ανατροπές των εφαρμοζόμενων κυβερνητικών μέτρων και να διεκδικήσουμε συνολικά το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια και τη ζωή. Μετά λοιπόν και την μαζική πανεργατική απεργία στις 24 Φεβρουαρίου, η κλιμάκωση των αγώνων αποτελεί μονόδρομος και η μαζική, αγωνιστική συμμετοχή μας απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη νικών.

Καλούμε σε:

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα κυβερνητικά μέτρα, Πέμπτη, 4/3 στις 06:00 μμ, Προπύλαια.

-Πάρτε πίσω τα μέτρα.
-Να καταργηθεί το ευρωπαϊκό σύμφωνο σταθερότητας.
-Να αποσυρθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας που οδηγεί τους εργαζόμενους
της χώρας μας στην ανεργία και τη φτώχεια.

Την ώρα που οι μάσκες της κυβέρνησης πέφτουν…εμείς απαντάμε «ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ»

2010-02-22T16:53:00.003+02:00

Προεκλογικά η σημερινή κυβέρνηση όσο και ο ίδιος ο πρωθυπουργός έκαναν λόγο για εργασιακή ζούγκλα και έλεγαν πως θα την καταργήσουν, όμως μόνο 100 μέρες πέρασαν για να γίνει στροφή 180o και αντί για κατάργηση, η εργασιακή ζούγκλα επεκτείνεται, γίνεται πιο άγρια και μονιμοποιείται.
Αυτά που έχουν μείνει να βαραίνουν ακόμα περισσότερο στις πλάτες των εργαζομένων, των φοιτητών, των συνταξιούχων, των ανέργων είναι περισσότερη φτώχεια, περισσότερη ανεργία, άγρια λιτότητα, νέοι φόροι, τα μεγάλα βάρη για άλλη μια φορά στους ασθενέστερους.

Ξαφνικά και εκ των υστέρων το ΠΑΣΟΚ ανακάλυψε πως η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε βαθιά κρίση, πως λεφτά δεν υπάρχουν, το δημοσιονομικό έλλειμμα είναι πολύ μεγαλύτερο, πως τα ταμεία είναι άδεια και πως η χώρα βρίσκεται σε αδιέξοδο. Τα οικονομικά μεγέθη όμως ήταν γνωστά προτίμησε όμως η σημερινή κυβέρνηση να κοροϊδέψει τον λαό με υποσχέσεις και δήθεν παροχές, ωραία λόγια για πράσινη ανάπτυξη και δικαιοσύνη. Το αποτέλεσμα; Έχοντας αποσπάσει την ψήφο του κόσμου, και με την κοινωνία αποπροσανατολισμένη και φοβισμένη από την προπαγάνδα Κυβέρνησης – ΜΜΕ, έρχεται το ΠΑΣΟΚ να εφαρμόσει την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη συνταγή εξόδου από την οικονομική και δημοσιονομική κρίση. Συνταγή που αποτελούσε διακαή πόθο για πολλά χρόνια. Την ίδια νεοφιλελεύθερη συνταγή που ήθελε να ακολουθήσει η ΝΔ, την ίδια συνταγή που δίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση και εξυπηρετεί το μεγάλο κεφάλαιο, τις ανάγκες των επιχειρήσεων και των τραπεζών.

Το νεό Πρόγραμμα Σταθερότητας & Ανάπτυξης που κατέθεσε η Κυβέρνηση στην Ε.Ε. για την αντιμετώπιση δήθεν, των προβλημάτων στην οικονομία υλοποιεί ακριβώς αυτή τη συνταγή. Έχουμε:
-συνολική μείωση του πραγματικού εισοδήματος των δημοσίων υπαλλήλων θα ξεπεράσει το10% το 2010.
-πάγωμα των προσλήψεων στο Δημόσιο πράγμα που οδηγεί στη διατήρηση του θεσμού των συμβασιούχων, των ωρομισθίων, της μερικής απασχόλησης και θα οδηγήσει και στη διεύρυνση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων.
-μείωση συντάξεων από 15% εως 35% από τις ήδη «πετσοκομμένες» συντάξεις.
-άμεση αύξηση κατά δύο έτη του μ.ο. ηλικίας συνταξιοδότησης.
-επίσημη ανεργία να παραμένει στο 12% χωρίς καμιά κίνηση για μείωση της.
-φοροεπιδρομή έμμεσων φόρων που χτυπούν περισσότερο τα χαμηλά εισοδήματα (τσιγάρα, ποτά, καύσιμα).

Ένα μόνο παράδειγμα δείχνει ποιοι κερδίζουν από το χρέος και τα αυξημένα επιτόκια δανεισμού του ελληνικού κράτους. Οι τράπεζες δανείζονται με επιτόκιο 1% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και κατόπιν δανείζουν το κράτος με επιτόκιο 6 και 7 %. Αυτό επιβάλει το Σύμφωνο Σταθερότητας που στήθηκε για να διασφαλίζει τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Βέβαια οι τράπεζες που μέσα στην κρίση παρουσίασαν κέρδη 200% φορολογούνται με 15% ενώ ο μισθωτός των 900 ευρώ με 25%! Την ίδια ώρα που οι αγορές έχουν «χάσει την εμπιστοσύνη τους» στην ελληνική οικονομία και απαιτούν περισσότερα μέτρα, είναι και πάλι οι αγορές που κερδοσκοπούν εναντίων μας! Ενώ Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλοι οργανισμοί όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για να μας στηρίξουν απέναντι στους κερδοσκόπους απαιτούν επίσης περισσότερα και σκληρότερα μέτρα! Η νεοφιλελεύθερη «τεχνογνωσία» του Δ.Ν.Τ. που ζήτησε ο Γ. Παπανδρέου προβλέπει απελευθέρωση των απολύσεων, ανατροπή του ασφαλιστικού, τριετές πάγωμα μισθών, κατάργηση του 14ου μισθού. Οι σαρωτικές αλλαγές στον ασφαλιστικό νόμο που πλήττουν τους πάντες αλλά κυρίως τους νέους, σε συνδυασμό με τις φορολογικές επιβαρύνσεις σε ένα περιβάλλον ύφεσης και ανεργίας με περιορισμό των μισθών, δημιουργούν μια ζοφερή εικόνα για το μέλλον της χώρας, ένα μέλλον που θα ελέγχεται αυστηρά από τους τεχνοκράτες του ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Χωρίς καμιά αναπτυξιακή προοπτική, πόσο μάλλον αλλαγή του μοντέλου της ανάπτυξης, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιβάλλει περικοπές κοινωνικών δαπανών για να μειωθεί το έλλειμμα (12% με δικά τους στοιχεία) . Αυτοί που θα πληρώσουν και θα πληγούν περισσότερο από αυτά τα μέτρα και επιλογές του ΠΑΣΟΚ είμαστε σε μεγάλο βαθμό εμείς, οι μελλοντικοί εργαζόμενοι καθώς εμπεδώνεται όλο και μεγαλύτερη «ευελιξία» και «κινητικότητα» στην αγορά εργασίας. (1 στους 6 βρίσκει δουλειά σχετική με αυτό που σπούδασε, 1 στους 4 νέους είναι άνεργος, εισαγωγή των Stage στον ιδιωτικό τομέα, κτλ).
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση στην οποία οδηγείται η κοινωνία είναι αναγκαία η αντεπίθεση της νεολαίας και των εργαζομένων. Το μήνυμα που πρέπει να εκπέμψουμε είναι «ούτε βήμα πίσω».
Να μην υπάρξει καμία συναίνεση και καμία πίστωση χρόνου από μεριάς των θιγόμενων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας στη κυβέρνηση και σ’ αυτούς που τους ετοιμάζουν ένα δυσβάσταχτο μέλλον.
Η απαράδεκτη στάση της ηγεσίας της ΓΣΕΕ(ΔΑΚΕ,ΠΑΣΚΕ) που λειτουργούσε όλο το προηγούμενο διάστημα σαν εκπρόσωπος τύπου του πρωθυπουργού αλλά και της ΑΔΕΔΥ είναι σίγουρα πολύ πίσω από τις ανάγκες του εργαζόμενου κόσμου ο οποίος θα πρέπει να παλέψει για την ανατροπή αυτής της κατάστασης και των συσχετισμών στο εσωτερικό των συνδικαλιστικών ομοσπονδιών.

Μόνη λύση είναι ο μαζικός, ενωτικός, ανυποχώρητος αγώνας των εργαζόμενων και της νεολαίας.Το φοιτητικό κίνημα έχει αποδείξει στο παρελθόν πως μπορεί να κερδίζει(άρθρο 16,06’-07’).Ήρθε η ώρα να το αποδείξει μαζικά,ενωτικά και το εργατικό κίνημα. Αν τους φόβισε το κίνημα του 06-07 ενάντια στην διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, και ο νεολαιίστικος ξεσηκωμός τον Δεκέμβρη του ‘08 αυτό που τρέμουν τώρα, είναι να κατεβούν νεολαία και εργαζόμενοι μαζικά στο δρόμο και να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή.
*ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΠΡΟΚΗΡΥΧΘΕΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/2
*ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 24/2 ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ ΜΕ ΠΡΟΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 11:00 ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ(ΚΑΤΩ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ)

Καλοδεχούμενοι οι μετανάστες και οι πρόσφυγες Ανεπιθύμητος ο ρατσισμός

2010-02-22T16:51:00.001+02:00

Το νέο νομοσχέδιο της κυβέρνησης για την παροχή ελληνικής ιθαγένειας σε παιδιά μεταναστών και δικαιώματος ψήφου στις δημοτικές εκλογές για (κάποιους μόνο)μετανάστες/στριες αποτελεί μια (μικρή αλλά σημαντική) νίκη του ίδιου του αντιρατσιστικού κινήματος στη χώρα μας, καθώς η ισότητα δικαιωμάτων ανάμεσα στους κατοίκους της χώρας που έχουν κτίσει παραγωγικά το κέντρο της ζωής τους και το μέλλον τους στην Ελλάδα, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε όλους τους εργαζόμενους, ιδιαίτερα στη νέα γενιά, απέναντι σε φαινόμενα ανασφάλιστης ή επισφαλούς απασχόλησης, αυξανόμενης εκμετάλλευσης απ’την μεριά των κεφαλαιούχων. Η διατήρηση μεγάλου μέρους της εργατικής δύναμης σε επισφαλή θέση έχει προφανώς αρνητική επίπτωση σε όλους τους εργαζόμενους (ασφαλιστικά-εργασιακά δικαιώματα), ενώ συντηρεί τις ολιγαρχίες και τους ισχυρότερους που εμμέσως ή άμεσα εκμεταλλεύονται αυτήν την κατάσταση.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι το ίδιο το νομοσχέδιο παρέχει σε μικρό ποσοστό μεταναστών κάποια στοιχειώδη δικαιώματα που θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα. Για το δικαίωμα στην ιθαγένεια να πούμε ότι, με πρόχειρους υπολογισμούς, αξιοποιώντας κυρίως ότι δεν έχουν όλοι οι γονείς χαρτιά, από τα περίπου 220.000 παιδιά μεταναστών που βρίσκονται στην Ελλάδα, μόνο 82.000 (το 1/3) θα καταφέρουν να την αποκτήσουν! Αντίστοιχα και σε ότι αφορά την υπηκοότητα, όσοι μετανάστες θελήσουν να την αποκτήσουν, θα περάσουν μεταξύ άλλων από το κόσκινο των «παραβιάσεων του μεταναστευτικού νόμου» (πράγμα για το οποίο ευθύνονται οι προηγούμενες κυβερνήσεις), ενώ ασαφείς είναι και οι όροι για την «επαρκή γνώση της ελληνικής γλώσσας» (!) και την «ύπαρξη ισχυρών δεσμών με την Ελλάδα» (!). Μάλιστα μόνο για την αίτηση θα πρέπει να καταβάλλουν παράβολο 1.000 ευρώ… Επιπλέον, σε ότι αφορά το δικαίωμα της ψήφου στις δημοτικές εκλογές, αυτό παρέχεται σε 261.000, από τους οποίους μόνο 62.000 είναι μετανάστες. Τέλος, δεν γίνεται λόγος πουθενά για νέο νομοσχέδιο νομιμοποίησης μεταναστών.

Όμως ακόμα και αυτό το νομοσχέδιο, κάτω από τις αντιδράσεις της ακροδεξιάς, έχει ήδη προσθέσει κι άλλες προϋποθέσεις, αποκλείοντας ακόμη περισσότερους μετανάστες.Συγκεκριμένα, το τελευταίο διάστημα ζούμε την κλιμάκωση της ακροδεξιάς προπαγάνδας σε βάρος των μεταναστών από εθνικιστικές, ρατσιστικές αλλά και φασιστικές οργανώσεις με κύριο εκφραστή το ΛΑΟΣ. «Διακριτική βοήθεια» παρέχουν τα κανάλια, ενώ τη ρατσιστική υστερία σιγοντάρει και η Νέα Δημοκρατία. Κεντρικό σημείο συντονισμού της Ακροδεξιάς είναι η συλλογή υπογραφών ενάντια στο νέο νομοσχέδιο, υιοθετώντας φασιστικά και ρατσιστικά επιχειρήματα περί «καθαρότητας της φυλής», «αλλοίωσης του εκλογικού σώματος», «αφανισμό του έθνους», κλπ.

Όμως η ακροδεξιά ρητορεία δεν μένει μόνο εκεί. Με το ρατσιστικό και ξενοφοβικό τους λόγο έχουν στρώσει το έδαφος για την αύξηση των φασιστικών επιθέσεων. Τον τελευταίο χρόνο καταγράφονται όλο και περισσότερες επιθέσεις των νεοναζί. Τέτοια παραδείγματα είναι οι επιθέσεις στο Στέκι Μεταναστών Χανίων, η επίθεση στο Νέο Κόσμο, επιθέσεις σε στέκια νεολαίας, επιθέσεις σε Θεσσαλονίκη, Γιάννενα, στην αντιρατσιστική εκδήλωση της Κίνησης Απελάστε το Ρατσισμό στους Αμπελόκηπους, αλλά και οι καθημερινές παρενοχλήσεις ή και επιθέσεις σε μετανάστες που δεν φτάνουν στο φως της δημοσιότητας. Τελευταίο παράδειγμα, η οργανωμένη επίθεση των «Αυτόνομων» στην αντιρατσιστική συγκέντρωση στην Πανόρμου. Μάλιστα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι ομάδες φασιστών έχουν δημιουργηθεί μέσα σε σχολεία! Επεισόδια σαν αυτά δείχνουν ότι ο κίνδυνος της αύξησης της φασιστικής επιρροής είναι υπαρκτός, ειδικά όσο η οικονομική κρίση θα οξύνεται, μεγαλώνοντας τις κοινωνικές αντιθέσεις. Αν αυτό είναι σίγουρο, εξίσου σίγουρο είναι ότι θα πρέπει να πάρουν απάντηση από το αντιρατσιστικό κίνημα και την Αριστερά.

• Μαζική απάντηση στις προκλήσεις της Ακροδεξιάς

Μια πρώτη απάντηση αποτέλεσε η αντιρατσιστική διαδήλωση που καλέστηκε στους Αμπελόκηπους σαν απάντηση στην προηγούμενη επίθεσή τους. Σε αυτήν διοργανωτές, εκτός από την τοπική αντιρατσιστική Κίνηση και τους τοπικούς ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήταν πολιτιστικοί και κοινωνικοί φορείς της περιοχής, η τοπική ΕΛΜΕ και άλλοι. Το αποτέλεσμα ήταν η αστυνομία να αναγκαστεί να συλλάβει 44 «Αυτόνομους» φασίστες, πράγμα που συνέβη για πρώτη φορά, καθώς μέχρι τώρα οι νεοναζί είτε είχαν την ανοχή της ΕΛΑΣ είτε έπεφταν στα «μαλακά». Επιπλέον η τοπική ΕΛΜΕ έχει πάρει απόφαση για συζητήσεις μέσα στα σχολεία της περιοχής για το ρατσισμό και την ξενοφοβία με αφορμή την παγκόσμια μέρα κατά του ρατσισμού (21 Μάρτη), καλώντας και τους υπόλοιπους καθηγητές να κάνουν το ίδιο. Ακόμη, επιτυχία του εκπαιδευτικού και αντιρατσιστικού κινήματος ήταν αθώωση της δασκάλας Στ. Πρωτονοτάριου, η οποία βρέθηκε κατηγορούμενη επειδή δίδασκε σε μεταναστόπουλα τη μητρική τους γλώσσα.

• Ο ρατσισμός δεν χωράει στις σχολές μας

Αντίστοιχη πρέπει να είναι και η δράση της Αριστεράς μέσα στις σχολές. Τα ρατσιστικά ψέματα δεν πρέπει να βρουν έδαφος για να στεριώσουν μέσα στις σχολές. Το ΛΑΟΣ έχει εντάξει στα σχέδιά του τη συλλογή υπογραφών και από τα ΑΕΙ και τα ΤΕΙ, με απώτερο στόχο να δημιουργήσει περιφέρεια ανάμεσα στη νεολαία.Το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις συλλογικές του διαδικασίες, το άσυλο και τις φοιτητικές καταλήψεις αντιστάθηκε-και θα συνεχίσει να το κάνει-απέναντι σε ακροδεξιές-ρατσιστικές και αντιδημοκρατικές λογικές.Όμως δεν μπορούμε να υποτιμήσουμε τον κίνδυνο που δημιουργεί η αυξανόμενη οικονομική κρίση. Μερίδα του Τύπου, ακόμα και μεγάλα κόμματα, έχουν στραφεί σε θέσεις που προσπαθούν να αποπροσανατολίσουν τους εργαζόμενους και τη νεολαία από τα πραγματικά αίτια για την ανεργία και τη φτώχεια και να ρίξουν το φταίξιμο στους μετανάστες. Αυτή τη βάση που δεν έχουν καταφέρει να εδραιώσουν μέσα στη νεολαία όλα αυτά τα χρόνια, δεν θα τους επιτρέψουμε να χτίσουν τώρα. Είτε είναι η καμπάνια για το δημοψήφισμα είτε οποιοσδήποτε άλλος τρόπος, δεν ανεχόμαστε το ρατσιστικό δηλητήριο στις σχολές.

Γι’ αυτό χτίζουμε όσο πιο πλατύ αντιρατσιστικό και αντιφασιστικό μέτωπο γίνεται μέσα στις σχολές. Μαζί με καθηγητές οργανώνουμε από κοινού εκδηλώσεις ενημέρωσης για το νέο νομοσχέδιο, την κατάσταση των μεταναστών. Να καταρρακώσουμε το «δημοκρατικό προσωπείο» που προσπαθεί να χτίσει ο Καρατζαφέρης, αποκαλύπτοντας την (πολιτική, επικοινωνιακή και νομική) κάλυψη που παρέχει στους τραμπούκους των φασιστικών επιθέσεων. Να αναδείξουμε τα κοινά προβλήματα Ελλήνων και μεταναστών εργαζόμενων.
Αντίστοιχα, οργανώνουμε «εναλλακτικά μαθήματα» με καθηγητές που ενδιαφέρονται να αφιερώσουν το λίγο από το χρόνο του μαθήματός τους για συζήτηση για το ρατσισμό και το φασισμό. Σχεδιάζουμε «μέρες δράσης» την εβδομάδα πριν από τις 21 Μάρτη, ανοίγοντας με μικροφωνικές, εκθέσεις φωτογραφίας ή συζητήσεις, τα θέματα αυτά.
Αρχή αποτελεί το συλλαλητήριο που οργανώνουν μεταναστευτικές κοινότητες και αντιρατσιστικές οργανώσεις το Σάββατο 20 Φλεβάρη, διεκδικώντας «ίσα δικαιώματα για μετανάστες και πρόσφυγες – καλύτερη ζωή για όλους». Θέλουμε η φωνή των αντιρατσιστών να ακουστεί δυνατά, το αντιφασιστικό κίνημα να κάνει αισθητή την παρουσία του. Έλληνες και μετανάστες, ζούμε, εργαζόμαστε, σπουδάζουμε και ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ μαζί!

-Ίσα δικαιώματα για όλους και όλες, νομιμοποίηση όλων των μεταναστών, παροχή ασύλου στους πρόσφυγες

-Όλοι/ες το Σάββατο 20/2 στις 15.00μ.μ. σε αντιρατσιστική συγκέντρωση και πορεία στην Ομόνοια και στις 17.00 σε μεγάλη αντιρατσιστική συναυλία στο Σύνταγμα

2009-12-14T17:16:00.002+02:00

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Ένα χρόνο μετά την δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από ειδικό φρουρό οι κινητοποιήσεις, τις μέρες αυτής της τραγικής επετείου, ήταν απρόσμενα μαζικές παρά την τρομοκρατία που έσπερνε η κυβέρνηση στους διαδηλωτές είτε με δηλώσεις περί «μηδενικής ανοχής», είτε με προληπτικές προσαγωγές και εφόδους ακόμα και σε ιδιωτικούς χώρους. Άνθρωποι όλων των ηλικιών διαδήλωσαν ειρηνικά απέναντι σε ένα σύστημα το οποίο προτιμά να δίνει «στις τράπεζες λεφτά και στη νεολαία σφαίρες». Όλα τα στρώματα της νεολαίας, της «γενιάς της αμφισβήτησης» διαμαρτύρονταν ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, στην εργασιακή ανασφάλεια και στην κατάργηση των ελευθεριών και των δικαιωμάτων. 1 χρόνο μετά το Δεκέμβρη του 2008, αυτός ο κόσμος που βγήκε στο δρόμο χωρίς να φοβηθεί την κυβερνητική τρομοκρατία, ανέδειξε με τον πιο σαφή τρόπο ότι οι αιτίες της εξέγερσης του Δεκέμβρη υπάρχουν και σήμερα – ίσως και σε μεγαλύτερο βαθμό.

Καταστολή του πολίτη από τον «προστάτη» του :
Η νέα «προοδευτική» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ απάντησε στους χιλιάδες διαδηλωτές με πολλά δακρυγόνα, πολύ ξύλο, πάνω από 800 «προληπτικές» προσαγωγές και πάνω από 100 συλλήψεις πανελλαδικά, (την ώρα που πέρσι όλο το Δεκέμβρη έγιναν γύρω στις 1800 προσαγωγές). Χαρακτηριστικό δείγμα της αυταρχικής στάσης των αστυνομικών αρχών είναι το χτύπημα που δέχτηκε 55χρονη διαδηλώτρια όταν παρασύρθηκε από μηχανάκι της ομάδας Δέλτα. Το «ατύχημα» αυτό - όπως το αποκάλεσε η κυβέρνηση – συνοδεύτηκε από χτυπήματα με γκλόμπ στην αιμόφυρτη γυναίκα.

Στοχοποίηση του ασύλου :
Εντωμεταξύ η συκοφαντία της νεολαίας, που είχε αρχίσει εδώ και καιρό, κορυφώθηκε στα δελτία των 8 και στα πάνελ των Πρετεντέρηδων. Αποσιωπήθηκε το γεγονός ότι χιλιάδες νεολαίοι διαδήλωσαν μαζικά με τα επίκαιρα συνθήματά τους. Αντίθετα προβάλλονταν επανειλημμένα εικόνες βίας και καταστροφών που φρόντιζαν βέβαια να παρουσιάζουν τους αστυνομικούς σαν «αμυνόμενους προστάτες του πολίτη». Με αφορμή το καταδικαστέο γεγονός του ξυλοδαρμού του πρύτανη Χρ. Κίττα, όπως ήταν αναμενόμενο άνοιξε ακόμα πιο επιθετικά η συζήτηση για την άρση του ασύλου.Εξάλλου, στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 7ηςΔεκέμβρη φάνηκε ξεκάθαρα ποιό ήταν το πολιτικό όφελος στο οποίο αποσκοπούσε η νέα κυβέρνηση με την ένταση της καταστολής. Δεν ήθελε να γίνει ειρηνική πορεία, δεν ήθελε αυτή η πορεία να διαλυθεί ομαλά, δεν ήθελε να ακουστούν οι ανάγκες των φοιτητών μέσα από ένα τόσο μαζικό πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο, δεν επέτρεψε στους φοιτητές να διεξάγουν τις διαδικασίες συντονισμού του φοιτητικού κινήματος μακριά από εκδηλώσεις βίας. Στόχος της κυβέρνησης έγινε το πανεπιστημιακό άσυλο, το οποίο για άλλη μια φορά δαιμονοποιήθηκε ως η μήτρα όλων των κακών της ελληνικής κοινωνίας. Ενδεικτικό του κλίματος αυτού, αλλά και της φανερής στόχευσης της κυβέρνησης ήταν η ανακοίνωση του Αντιπρύτανη του ΕΚΠΑ που, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρούσε τα Προπύλαια χώρο εκτός ασύλου, καθώς και η προκλητική περιφρούρησή τους από μεγάλη αστυνομική δύναμη ώστε να μη διαλυθεί εκεί η πορεία, αλλά κι εντολή του εισαγγελέα να μπουν αστυνομικές δυνάμεις στο χώρο του Κάτω Πολυτεχνείου τη στιγμή που εκεί διεξαγόταν το συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων. Το τελευταίο δεν πραγματοποιήθηκε χάρη στην πειθαρχία του ίδιου του κινήματος που περιφρούρησε τις διαδικασίες του και την αποχώρησή του από το χώρο του Πολυτεχνείου. Την ίδια στιγμή στη Θεσσαλονίκη, με πρόφαση πάλι μεμονωμένες ενέργειες που δεν αντιστοιχούν στο κίνημα, βρήκαν πάτημα οι δυνάμεις καταστολής να καταπατήσουν το άσυλο στο ΑΠΘ.
Σοβαρή ένδειξη της σκληρής αυταρχικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ απέναντι στα δημοκρατικά δικαιώματα και του δόγματος «μηδενική ανοχή» του Χρυσοχοίδη αποτελεί το γεγονός ότι για όλες τις παραπάνω ενέργειες η κυβέρνηση δέχτηκε τα συγχαρητήρια της ΝΔ αλλά και του προέδρου του ΛΑΟΣ.

Το πανεπιστημιακό άσυλο όμως , ανήκει σε όλο το λαό. Τα τελευταία 35 χρόνια (από την πτώση της χούντας και μετά ), τα πανεπιστήμια αποτελούν χώρο αφετηρίας ευρύτερων αγώνων . Οι από πάνω ξέρουν πολύ καλά, πως αυτοί οι αγώνες πολλές φορές ανέτρεψαν νόμους, έριξαν κυβερνήσεις, και για αυτό θέλουν να ξεμπερδεύουν με το άσυλο. Σε αυτές τις συνθήκες η επίθεση στο πανεπιστήμιο και στα δικαιώματα των φοιτητών και μαθητών ανοίγει το δρόμο για την καταπάτηση των δικαιωμάτων ολόκληρης της κοινωνίας. Το επόμενο διάστημα, με δεδομένο ότι η επίθεση στο άσυλο και συνολικά στη δημόσια παιδεία θα εντείνεται, το φοιτητικό κίνημα πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Απέναντι δηλαδή σε αυτή τη βαθιά αντιλαϊκή στάση της κυβέρνησης, και των υπολοίπων δυνάμεων που συμπορεύονται μαζί της, που δεν θέλουν να ακούσουν τη φωνή της κοινωνίας, τη φωνή της νεολαίας, εμείς απαντάμε με μαζικούς αγώνες.
ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ, ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ. ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

2009-12-03T17:42:00.000+02:00

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

Σήμερα το πρωί με απόφαση του Υπουργείου Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης, του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και του Πρύτανη της ΑΣΟΕΕ, δυνάμεις των ΜΑΤ επιχείρησαν να κλείσουν την ΑΣΟΕΕ με πρόφαση τον ιό της γρίπης. Σήμερα είχε προγραμματιστεί να γίνει Γενική Συνέλευση για να αποφασίσει ο Σύλλογος τις κινητοποιήσεις ενόψει Δεκέμβρη. Προς μεγάλη έκπληξη οι φοιτητές και οι φοιτήτριες βρέθηκαν μπροστά σε διμοιρίες ΜΑΤ που τους εμπόδισαν να μπουν στη σχολή και να ξεκινήσουν τη διαδικασία. Με χρήση βίας και χημικών αποπειράθηκαν να μπουν στο χώρο του πανεπιστημίου, ορισμένοι από αυτούς μάλιστα τόλμησαν να πατήσουν το πόδι τους στο χώρο του Πανεπιστημίου. Οι φοιτητές όμως κατάφεραν αμέσως να συγκροτηθούν δυναμικά για να υπερασπιστούν το δικαίωμα τους στις διαδικασίες του συλλόγου, να υπερασπιστούν το άσυλο.

Καταγγέλλουμε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και τον υπουργό «Προστασίας του Πολίτη» που σε συνεργασία με τον πρύτανη κλείνουν για δεύτερη φορά τις σχολές με φασιστικό τρόπο και εμποδίζουν τις διαδικασίες των φοιτητικών συλλόγων και καταπατούν το άσυλο. Η αστυνομία δεν έχει καμία δουλειά να εισβάλει στα Πανεπιστήμια.

Απαιτούμε να φύγουν οι δυνάμεις καταστολής από τους χώρους των Πανεπιστημίων.

Ένα χρόνο μετά την εν ψυχρώ δολοφονία του μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από την αστυνομία, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ συνεχίζει τις πρακτικές της ΝΔ, εντείνοντας την καταστολή και την τρομοκρατία.

Εμείς τους απαντάμε ότι θα μας βρουν απέναντι τους! Θα συνεχίσουμε τους αγώνες μας και τις κινητοποιήσεις μας! Δε θα επιτρέψουμε ούτε στις πρυτανικές αρχές, ούτε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ούτε σε κανέναν άλλο να περιορίσει τους αγώνες μας, να καταστρατηγεί το άσυλο, δε θα τους επιτρέψουμε να «κλείσουν» Δεκέμβρη.

Η τρομοκρατία δεν μας σταματα!

Η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

2009-11-26T23:11:00.000+02:00

Την Τέταρτη 25/11 πραγματοποιήθηκε ΔΣ (οι εκλεγμένες πολιτικές δυνάμεις της σχολής μας) με τα εξής θέματα: διεξαγωγή Γενικής Συνέλευσης εν όψει των κινητοποιήσεων που έχουν ήδη προαγγελθεί από τον εκπαιδευτικό – πανεπιστημιακό και όχι μόνο χώρο, στις 6 και 7/12. Με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου κατεβαίνουμε στους δρόμους να διαδηλώσουμε για τα αυτονόητα. Για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για μόνιμη σταθερή εργασία, για αξιοπρεπείς μισθούς, για τα δημοκρατικά μας δικαιώματα, για όλα αυτά που μας ανήκουν.Η στάση του δικομματισμού, της ΔΑΠ και της ΠΑΣΠ δε μας εξέπληξε! Πότε άλλωστε ήταν υπέρμαχοι των δημοκρατικών διαδικασιών του Φοιτητικού μας Συλλόγου, δηλαδή των Γενικών Συνελεύσεων;

Η δύναμη «ανατροπής», όπως παρουσιάζεται η ΠΚΣ πως τοποθετείται όμως;;; Τι στάση κράτησε το Μέτωπο Αγώνα Φοιτητών; Η ΠΚΣ, όχι μόνο αρνείται να λάβει μέρος στις Γενικές Συνελεύσεις ακολουθώντας την ίδια και απαράλλαχτη στάση με πέρυσι, καταγγέλωντας δηλαδή τους αγωνιζόμενους φοιτητές/ τριές και μαθητές/τριες ως πράκτορες, προβοκάτορες και κουκουλοφόρους, μένοντας έξω από τα γεγονότα του Δεκέμβρη μαζί με τις αστικές δυνάμεις του συστήματος (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΛΑΟΣ, ΜΜΕ) παρόλο που τυπικά δηλώνει «επαναστατική» δύναμη. Η ΠΚΣ όχι μόνο δε θέλει διεξαγωγή της Γενικής Συνέλευσης αλλά φοβάται να εκθέσει δημόσια τις απόψεις της για τον Δεκέμβρη γιατί ουσιαστικά είναι ακριβώς αντίθετες με αυτά που θεωρητικά στηρίζει. Η ΠΚΣ έχει επιλέξει στρατόπεδο, να δείχνει με το δάχτυλο τους αγωνιζόμενους κλεισμένη στο καβούκι της και συνεχίζοντας την ίδια ανθενωτική στάση σε σχέση με τις άλλες δυνάμεις της αρισεράς και της νεολαίας που δίκαια εξεγείρεται.

Καλούμε σε Γενική Συνέλευση την Πέμπτη 3/12 12:00 στην AULA, να οργανώσουμε του Δεκέμβρηδες του μέλλοντος.

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΥΤΟΠΙΑ……

Πλαίσιο για τη Γενική Συνέλευση Τετάρτης 11/11/09 του συλλόγου φοιτητών/τριών Φιλοσοφικής

2009-11-11T00:39:00.000+02:00

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ
ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟΥ ΧΘΕΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ και των ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Ζει το Πολυτεχνείο; Αυτές τις μέρες όλοι θα ορκιστούν ότι ζει: τα κόμματα, οι παρατάξεις, οι υπουργοί, οι κυβερνήσεις. Κάποιοι μάλιστα από τους νέους υπουργούς ανήκουν στη γενιά του Πολυτεχνείου. Κάτι που όμως δεν τους εμπόδισε δύο βδομάδες πριν να συλληφθεί ο εκφωνητής του Πολυτεχνείου από τα ΜΑΤ, επειδή διαμαρτυρήθηκε για την πρωτοφανή αστυνομική καταστολή, δεν τους εμπόδισε στο να ξεπουλήσουν το λιμάνι στην Cosco (αν και προεκλογικά έλεγαν ότι η σύμβαση ιδιωτικοποίησης του λιμανιού είναι άδικη και αποικιακού τύπου, τώρα στρίβουν 180 μοίρες), δεν τους εμπόδισε τέλος στην κατάργηση και στο πέταγμα στο δρόμο δεκάδων χιλιάδων εργαζόμενων στα stage αντί να καταργήσουν τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας τους και να κάνουν τις απαραίτητες χιλιάδες προσλήψεις που χρειάζονται. Και σαν να μην έφτανε αυτό, μας ετοιμάζουν ένα νέο προϋπολογισμό λιτότητας, που φορτώνει νέα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων.
Φέτος συμπληρώνονται 36 χρόνια από την εξέγερση του λαού και της νεολαίας. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου αποτελεί το σημαντικότερο πολιτικό γεγονός στην Ελλάδα τα τελευταία 40 χρόνια. Ανέτρεψε τη σιδερόφραχτη χούντα αλλά όχι μόνο. Συντάραξε συθέμελα το καθεστώς της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης που γέννησε και στήριξε τη χούντα, ενάντια στους καπιταλιστές και τους ιμπεριαλιστές συμμάχους της. Τριάντα έξι χρόνια μετά, κράτος, κυβερνήσεις και φορείς ιδρώνουν να μας πείσουν, πόσο δημοκρατική έχει γίνει η χώρα, ενώ ταυτόχρονα μόνιμη επωδός όταν αναφέρονται στο Πολυτεχνείο είναι τα επεισόδια! 36 χρόνια μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και ο αγώνας για λευτεριά, δημοκρατία, δικαιοσύνη, παραμένει πάντα επίκαιρος. Σήμερα, μάλιστα, που ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός περνά τη χειρότερή του κρίση, η νεολαία και οι καταπιεζόμενες τάξεις επιβάλλεται να οργανώσουν ξανά την αντίστασή τους , στο δρόμο του Νοέμβρη, στο δρόμο του αγώνα, της ρήξης και της ανατροπής.
Παρά τις προσπάθειες του κράτους, των κυβερνήσεων, των ΜΜΕ και ορισμένων «προσωπικοτήτων» να κάνουν την εξέγερση μουσείο, η εξέγερση είναι επίκαιρη. Περνάει από γενιά σε γενιά, τροποποιείται, αλλάζει, παίρνει άλλα περιεχόμενα και μορφές. Εκφράζει την κάθε εποχή, τα κάθε φορά αδιέξοδα, την κάθε φορά οργή, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, που παρότι διαφορετική από την εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, είναι πάντα της νεολαίας, είναι πάντα ενάντια στο σύστημα, πάντα συκοφαντείται από το κατεστημένο, πάντα έχει απέναντι την εξουσία και είναι πάντα δίκαιη.
Στα μεγάλα ξεσπάσματα της νεολαίας που συγκλονίζουν τη χώρα τα τελευταία 4 χρόνια, ξεχωριστή θέση έχει η εξέγερση του Δεκέμβρη. Στις 6 Δεκέμβρη κλείνει ένας χρόνος από τη δολοφονία του 15χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου και από την οργισμένη εξέγερση της νεολαίας. Η επέτειος της εξέγερσης μας βρίσκει λίγους μήνες μετά την συντριπτική ήττα της κυβέρνησης της ΝΔ. Της κυβέρνησης της λιτότητας, της ανεργίας, της καταστολής. Ένα χρόνο μετά το Δεκέμβρη οι λόγοι της εξέγερσης συνεχίζουν να υπάρχουν. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, παρά τις γενικόλογες φιλολαϊκές εξαγγελίες, δεν έχει κάποια διαφορετική πολιτική. Δεν είναι τυχαίο ότι δεσμεύτηκε απέναντι στην Ε.Ε για μια «επιθετική μεταρρυθμιστική ατζέντα». Τι σημαίνει αυτό; Αύξηση των έμμεσων φόρων, μείωση των κοινωνικών δαπανών, φοροαπαλλαγές στις επιχειρήσεις, ελαστική εργασία, εκπαίδευση προσαρμοσμένη στην αγορά και φυσικά καταστολή για όσους αντιστέκονται σε αυτά τα μέτρα. Και ο λόγος και οι πρώτες πράξεις του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, δείχνουν ότι ούτε μπορεί ούτε θέλει να σταματήσει να υπηρετεί την πολιτική του νεοφιλελευθερισμού. Την πολιτική που οδηγεί στη φτώχεια χιλιάδες νοικοκυριά κάθε χρόνο. Την πολιτική που δημιούργησε 120.000 άνεργους μόνο μέσα στο 2008. Την πολιτική που ξεπουλάει τα πάντα στο βωμό του κέρδους: την υγεία, την παιδεία, την ασφάλιση, τα λιμάνια, τις υπηρεσίες, το δημόσιο πλούτο. Είναι η ίδια πολιτική που πριν πυροβολήσει 15χρονους, πυροβολεί –κάθε μέρα- τη γενιά μας με αδιέξοδα. Είναι αυτοί που την ίδια στιγμή που καταθέτουν στεφάνια μνήμης στο τριήμερο του πολυτεχνείου, συκοφαντούν τη νεολαία, ρίχνουν λάσπη στις δίκαιες μαθητικές καταλήψεις, συλλαμβάνουν μαθητές, και στέλνουν εισαγγελείς έξω από τα σχολεία. Αυτοί τελικά είναι οι μόνοι τρομοκράτες.
Η αναδιάρθρωση που έχει συντελεστεί τα προηγούμενα χρόνια στην παραγωγή επιτάσσει την ευθυγράμμιση της εκπαίδευσης. Από το δημοτικό μέχρι το πανεπιστήμιο «χτίζεται» το μοντέλο του αυριανού εργαζόμενου που θα είναι ευέλικτος, απασχολήσιμος, φοβισμένος, θα απολύεται και θα επαναπροσλαμβάνεται και όλα αυτά πρέπει να του φαίνονται και λογικά για να μην κινδυνεύει το σύστημα από τα αδιέξοδα που το ίδιο γεννάει. Μέσα στις συνθήκες της κρίσης η νεολαία γίνεται η καύσιμη ύλη και το πειραματόζωο για την εφαρμογή και τη δοκιμασία των πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού. Από τη γενιά των 450 και 600 € ζητάνε τα πάντα, αλλά δεν της δίνουν τίποτα.
Στην εκπαίδευση προχωράει με γρήγορο ρυθμό η υλοποίηση των νόμων της προηγούμενης κυβέρνησης. Η αξιολόγηση επιχειρεί με το πρόσχημα της αξιοκρατίας να υποδουλώσει τα εκπαιδευτικά ιδρύματα στους νόμους της αγοράς. Η χρηματοδότηση διαρκώς μειώνεται. Η αναγνώριση των κολεγίων διαρκώς καραδοκεί. Η δεύτερη λέξη του συνθήματος «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» δεν είχε ποτέ περισσότερο νόημα. Ο νέος νόμος πλαίσιο, που στόχο έχει τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια, την αυταρχικοποίηση της λειτουργίας τους με πλήγμα στο φοιτητικό κίνημα και τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και τέλος την πειθάρχηση των φοιτητών και την προετοιμασία τους για ένταξη στην παραγωγή υπό τις νέες εργασιακές συνθήκες ,ήδη εφαρμόζεται. Οι συνέπειες αυτής της εφαρμογής έχουν αρχίσει να φαίνονται και στη σχολή μας. Ήδη από πέρυσι με εκβιαστικό τρόπο μας ανάγκασαν να πληρώσουμε τα συγγράμματά μας , η εξεταστική περίοδος μειώθηκε σε 3 εβδομάδες, προστέθηκαν Σαββατοκύριακα στις εξεταστικές ως μέτρο τιμωρίας στους αγωνιστές φοιτητές και φοιτήτριες του Δεκέμβρη, κόπηκε ένα μεταπτυχιακό στο τμήμα της Αγγλικής Φιλολογίας. Ταυτόχρονα, ενώ ακυρώθηκαν μια σειρά από επιλεγόμενα μαθήματα στο θεατρικό, λόγω περικοπών στις δαπάνες μέσα στο καλοκαίρι η κυβέρνηση προσπάθησε να αναγνωρίσει τα ΚΕΣ. Στη σχολή μας μάλιστα είναι ακόμα μεγαλύτερο το πρόβλημα καθώς υπάρχει πλήθος τέτοιων κολλεγίων που παρέχουν αμφιβόλου ποιότητας τίτλους σπουδών αντίστοιχους με αυτούς που παρέχουν τα τμήματα της Φιλοσοφικής.
Δεν είναι μόνο η επίθεση στη δημόσια εκπαίδευση, η έλλειψη ελεύθερου χρόνου και το συνεχές τρέξιμο, είναι και η ανασφάλεια για το παρόν και το μέλλον, για το αν και τι δουλειά θα βρει ο σημερινός φοιτητής/τρια και σπουδαστής/τρια, ειδικά στη Φιλοσοφική, είναι η περιστολή των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Το σύστημα έχει βάλει στο στόχαστρο, την αγωνιζόμενη νεολαία. Η Αθήνα μοιάζει με κατεχόμενη πρωτεύουσα. Τόσο εμπεδώθηκε η δημοκρατία τους στη μεταπολίτευση. Στην Ελλάδα, ο Νοέμβρης επέβαλε τη μεταπολίτευση του 74. Μια περίοδο παρατεταμένης αστάθειας κατά την οποία οι καπιταλιστές υποχρεώθηκαν σε μεγάλες υποχωρήσεις, ενώ η εργάτες και η νεολαία κατέκτησαν δικαιώματα και ελευθερίες. Ελευθερίες και δικαιώματα που τώρα αμφισβητούνται. τοσο που σε κάθε γωνία χρειάζονται πάνοπλοι αστυνομικοί σε 24ωρη βάρδια να μας φυλάνε απ’ τον «αόρατο εχθρό». Το άσυλο των πανεπιστημίων αμφισβητείται. Πρέπει να «απονεκρώσουν» τις σχολές, να τελειώνουν με ότι θυμίζει διεκδίκηση, δικαιώματα, αγώνες. Με ότι μας επιτρέπει να παλεύουμε για «να αλλάξουν τα πράγματα».
ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΑΝΤΛΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ
Τον περασμένο Δεκέμβρη, το σύνθημα «εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία», πήρε σάρκα και οστά. Ο Δεκέμβρης που τάραξε συθέμελα την ελληνική κοινωνία, αναποδογύρισε αντιλήψεις και κορόιδεψε συσχετισμούς δύναμης, ήταν η πρώτη εξέγερση στο περιβάλλον της κρίσης που έβγαλε στο προσκήνιο τα αδιέξοδα της νεολαίας και έστρεψε πάνω της τα βλέμματα όλης της Ευρώπης. Μας δίδαξε ότι τα πράγματα μπορούν να πάνε αλλιώς, ανοίγοντας ένα διάπλατο παράθυρο στο μέλλον. Από τις διεκδικήσεις του Δεκέμβρη καλούμε τους φοιτητές, τη νεολαία, τους εργαζόμενους, το λαό ολόκληρο να μην υποχωρήσουμε ούτε βήμα!
Ζητάμε μια συνολικά άλλη πολιτική για τη νεολαία, όχι μπαλώματα και μεσοβέζικες λύσεις, όχι άλλα ψέματα!
Ζητάμε μόνιμη, σταθερή δουλειά. Αξιοπρέπεια. Ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. Καλύτερους μισθούς. Να καταργηθούν όλοι οι αντεργατικοί νόμοι που στοιβάζουν 2.000.000 συνανθρώπους μας στα ταμεία ανεργίας, είτε άνεργους, είτε ανασφάλιστους, είτε πρόσκαιρα εργαζόμενους, κατάργηση της ελαστικής μορφής εργασίας απαγόρευση των απολύσεων και εκατοντάδες χιλιάδες προσλήψεις !
Γενναίες Αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις
Ζητάμε δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Να μην πεθαίνουμε δουλεύοντας. Να καταργηθούν οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι-έκτρωμα της Πετραλιά και του Ρέππα, καμία αύξηση των ορίων ηλικίας.
Ζητάμε δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους. Να καταργηθούν όλοι οι αντι-εκπαιδευτικοί νόμοι που μετατρέπουν την παιδεία σε εμπόρευμα. Να αντισταθούμε στην υλοποίηση των νόμων της ΝΔ που εφαρμόζει σήμερα το ΠΑΣΟΚ. Να υπερασπιστούμε το άρθρο 16 του Συντάγματος.
Ζητάμε να επιστρέψει ο δημόσιος πλούτος που εκχωρήθηκε τα τελευταία χρόνια στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Ζητάμε να μη μας κοροϊδεύουν πως «δεν υπάρχουν τα κονδύλια», όταν ξεπουλούν λιμάνια, υπηρεσίες, τα πάντα στους ιδιώτες. Όταν χαρίζουν 28 δισ. στις τράπεζες! Όταν δαπανούν υπέρογκα ποσά για αστυνομία και δακρυγόνα και όχι για κοινωνικές δαπάνες.
Με τους αγώνες μας, πρέπει να δείξουμε και σε αυτή την κυβέρνηση, όπως και στην προηγούμενη, ότι έχουμε δύναμη! Σε λίγες βδομάδες πλησιάζει η επέτειος της εξέγερσης του Δεκέμβρη. Σε αυτό το σκηνικό η αριστερά και το φοιτητικό κίνημα καλούνται να συντονίσουν και να οργανώσουν με τον καλύτερο τρόπο την οργή της νεολαίας τις μέρες του Δεκέμβρη. Και δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος από το να εκφραστεί η οργή με μια τεράστια ενωτική διαδήλωση νεολαίας και εργαζομένων, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και σε κάθε πόλη, πέρα από τις διαδηλώσεις που θα γίνουν ούτως ή άλλως αυθόρμητα στις 6 Δεκέμβρη, στις 15 Δεκέμβρη στην Άμφισσα για τη δίκη του Κορκονέα κ.α. Μια τέτοια διαδήλωση προφανώς δεν μπορεί να είναι ούτε «αποστειρωμένη», ούτε να κρατάει ίσες αποστάσεις από τη βία των «καταπιεστών» με τη βία των «καταπιεσμένων». Γι’ αυτό το λόγο θα πρέπει να την οργανώσουμε σε εργάσιμη μέρα, έτσι ώστε να υπάρχει η δυνατότητα για απεργίες και καταλήψεις εκείνη τη μέρα,
Γι αυτό το λόγο καλούμε κάθε φοιτητικό σύλλογο, 15μελες σχολείου, συνδικάτο, ομοσπονδία, σωματείο, φορέα, σύλλογο, κόμματα και οργανώσεις της αριστεράς, να οργανώσουμε μια μεγάλη ενωτική διαδήλωση , σε εργάσιμη μέρα, έχοντας εμπιστοσύνη στις δυνάμεις των εργαζομένων και της νεολαίας, και χωρίς να φοβόμαστε την υπεράσπιση μιας δίκαιης εξέγερσης.
Ζητάμε αυτά που μας ανήκουν!
Ζητάμε πολλά;
Διεκδικούμε
• Δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους και όλες
• 5% του ΑΕΠ για την παιδεία
• Κατάργηση των ΚΕΣ και ρύθμιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των ήδη αποφοίτων των ΚΕΣ
• Καμιά περικοπή των δωρεάν συγγραμμάτων
• Καμιά εφαρμογή – Κατάργηση του νέου Νόμου-Πλαίσιο
• Καμιά εφαρμογή του Πρότυπου Εσωτερικού κανονισμού
• Όχι στη βάση του 10-ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης
Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις – δημόσιες και κοινωφελείς συγκοινωνίες
• Αύξηση των κοινωνικών δαπανών-λεφτά για μισθούς και συντάξεις
• Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης
• Κάτω τα χέρια απο το άσυλο
• Κατάργηση των ΜΑΤ – αφοπλισμός της Αστυνομίας
• Κατάργηση της βάσης του 10
• Έξω οι εργολάβοι από τις σχολές, μονιμοποίηση και πρόσληψη από το δημόσιο των καθαριστριών που εργάζονται στα πανεπιστήμια

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ :

• Συμμετοχή του συλλόγου μας στον τριήμερο εορτασμό του πολυτεχνείου 15, 16, 17 Νοέμβρη και συμμετοχή στην πορεία του Πολυτεχνείου την Τρίτη 17 Νοέμβρη. Κλειστή σχολή στις 16 και 17 Νοέμβρη.
• Μια ενωτική και μαζική διαδήλωση σε εργάσιμη μέρα το Δεκέμβρη, με κατάληψη σχολής, σε συντονισμό με μαθητές, εργαζόμενους, φορείς, ομοσπονδίες, συνδικάτα.
• Σε νέα γενική συνέλευση του συλλόγου στις 2/12/2009.

ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗ 11/11 στις 12:00 AULA